เครือข่าย ความรัก
         
ทุกปี ทุกเดือน ทุกวันและทุกขณะคือช่วงเวลาแห่งความรัก   วันแห่งความรักไม่ได้มีวันเดียวในทุกปี
       ปัจจุบัน ความรัก ได้ถูกให้คำนิยามกันหลายถ้อยคำ  เหมือนและแตกต่างกันไป ตามความ
รู้สึกนึกคิดโดยประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคน
      ในปัจเจกบุคคล  องค์กรชุมชนหรือความเป็นสถาบัน  เราสามารถพัฒนาความรักได้หลายกระบวนการ เพียงอยู่ที่ว่าเราจักพัฒนาความรักกันในระดับโลกียชนหรือโลกุตตรธรรม
      ความรักในฐานที่ดำรงอยู่ในหัวใจของแต่ละคนอย่างพอเพียง  จักสร้างสานความรักให้เกิดขึ้นเป็นความรักของชุมชนหรือสถาบัน
      โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความเป็นสถาบันครอบครัว ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งเรียนรู้เรื่องราวของความรักแห่งแรก  เป็นความสัมพันธ์ที่เกิดก่อต่อกันระหว่างบุคคล คือ พ่อ แม่ ลูกและญาติพี่น้อง  เป็นความรักที่ต่างระดับของวัยแห่งบุคคล เพราะสร้างสิทธิบุคคลตามระดับวัย
      นี่คือ  เครือข่ายความรัก ตามธรรมชาติ, ตามฐานความเป็นบุคคลและสิทธิบุคคลตามตัวบทกฎเกณฑ์ของสังคม
      สำหรับการสร้างเครือข่ายความรักที่ขยายกว้างออกไปในสังคม   คือจากครอบครัวสู่โรงเรียนชุมชนและสังคมที่กว้างออกไปอีก  ก็เป็นเช่นเดียวกัน แต่จะมีกรอบ แนวทาง วิธีการหรือระเบียบกฎเกณฑ์ที่มากขึ้น
      ดังนั้น  กระบวนการสร้างเครือข่ายความรัก  จึงมักจะตามเนื่องอยู่กับกระบวนการพัฒนาด้านต่างๆ ของชุมชน  ซึ่งก็ทำให้เรามักไม่มองเห็น ความเป็นเครือข่ายความรัก ในงานพัฒนา และไม่ได้ยกขึ้นสู่ระดับความสำคัญของปัญหา
        ความรัก ถือได้ว่าเป็น หัวใจของการเรียนรู้และการพัฒนา  
และ การเรียนรู้ ก็เป็นหัวใจของความรัก เช่นเดียวกัน
           การเรียนรู้ด้วยสติปัญญาและกรุณา จักสร้างความเข้าใจ
          ความเข้าใจ คือตัวกลางของความรัก และก็เป็นตัวความรักนั่นเอง
      
ตัวอย่างงานเครือข่ายความรักในชุมชน   เช่น การสร้างเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียนเพื่อติดตามความประพฤตินักเรียนของโรงเรียนในชุมชนในปัจจุบัน  กระบวนการนี้ก็เป็นกระบวนการสร้างเครือข่ายความรัก ซึ่งเป็นไปตามธรรมชาติอันมีมานานแล้วในความเป็นชุมชนสยามประเทศไทยของเรา   ซึ่งผู้หลักผู้ใหญ่ในชุมชนคอยดูแลสอดส่องเด็กๆ ลูกๆ หลานๆ ของกันและกัน คอยกล่าวนำ ชี้แนะ ตักเตือน สร้างเสริมและให้โอกาสในการเรียนรู้และการเป็นอยู่
         กล่าวสำหรับปัจจุบัน   เราเพียงแต่เริ่มทำให้เป็นรูปแบบ มีขั้นตอน วิธีการทำงานเพื่อสร้างความชัดเจน
         และที่สำคัญคือ เพื่อฟื้นฟู “ระบบความเป็นชุมชน” ให้เกิดความอบอุ่นและเข้มแข็ง  สร้างพลวัตคือ พลังความเปลี่ยนแปลงที่ดีงามให้เกิดแก่เยาวชนและชุมชน
       งานเครือข่ายผู้ปกครองนักเรียน  เป็นงานสร้างเครือข่ายความรักระหว่างบุคคลและระหว่างชุมชน  นั่นคือ เป็นการสร้างเครือข่ายความรักในระดับบุคคลกับบุคคล  และระดับบุคคลกับชุมชนหรือสถาบัน
         เช่นเดียวกัน  งานพัฒนาทุกด้านในชุมชนและสังคม ในกระบวนการพัฒนานั้นๆ  ย่อมเกิดกระบวนการสร้างเครือข่ายความรักแก่กันและกันตามธรรมชาติความสัมพันธ์ของมนุษย์
         แต่ความสำคัญมีอยู่เพียงว่า
             เราได้ให้ความสำคัญกับความรักอันเป็นองค์คุณแห่งการเป็นอยู่ซึ่งกันและกันที่สวยงาม ดีงามและถูกต้อง เพียงใด ระดับใด...
         สรรพสิ่ง  ย่อมเป็นความรักของกันและกัน
         ขอความเป็นอยู่อย่างงดงาม ชื่นบาน และสงบสุข
                    จงมีแด่ทุกสรรพสิ่ง.