ย้อนกลับไปเปิดดูบันทึกเยี่ยมญาติที่เมืองจีนที่ได้เขียนผ่านมาแล้ว พบว่ายังอยากเล่าอะไรอีกหน่อย จึงไปเติมเต็มบันทึก http://gotoknow.org/blog/dt10/182351แล้วเสริมอะไรอีกก่อนจบ บันทึกเยี่ยมญาติค่ะ
· ไม่ค่อยได้เล่าให้ฟังถึงญาติที่เมืองจีนเลย ขอเล่านิดหน่อยนะคะ
· สมัยเมื่อก่อนหน้านี้พ่อเคยเอารูปภาพของน้องสาวของพ่อให้ดู ก็ไม่ค่อยได้รู้สึกผูกพันอะไร แต่เมื่อมาพบตัวจริงซึ่งคือ อาของพวกเรา ที่พวกเราเรียกว่าอาโกว 2 คน พร้อมครอบครัว จึงรู้สึกผูกพัน
· อาคนโตมีอาชีพค้าขาย มีลูกชาย 5 คน รุ่นพี่เราบ้าง รุ่นเดียวกัน และรุ่นน้องบ้าง
· อาคนเล็กมีอาชีพเป็นคุณครู เกษียณแล้ว (ผู้ชายเกษียณอายุ 60 ปี ผู้หญิงเกษียณ 55 ปีและ 50 ปี แล้วแต่อาชีพ แต่หลังเกษียณไม่มีสวัสดิการรักษาค่ะ) อาคนนี้มีลูกสาว 2 คน ลูกชาย 1 คน ทุกคนมีครอบครัวกันแล้ว
· ส่วนมากจะมีลูกครอบครัวละคนบ้างสองคนบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหลานชาย ส่วนใหญ่กำลังเรียนที่ซัวเถาบ้าง ที่กวางโจวบ้าง
· สาเหตุที่บางคนมีลูกคนเดียว เป็นเพราะรัฐบาลส่งเสริมให้มีลูกคนเดียวเพื่อลดจำนวนประชากร ลูกคนที่ 2 จะไม่ได้รับสวัสดิการใดๆจากรัฐบาล
· นอกจากนี้หลานสาวของพ่อคนนึงมีเหลนผู้หญิงแล้ว 1 คน
· เมื่อวันสุดท้ายที่อยู่ในซัวเถา อาหารมื้อเย็นงานรวมญาติซึ่งรวมทั้งเขยและสะใภ้หลานและเหลนแล้ว เราจึงเพิ่งรู้ว่าอันตัวเรานี้ ญาติเยอะจริงๆ 
วันสิ่งแวดล้อมโลก : 5 มิถุนายน ของทุกปี
ขอบคุณ นายประจักษ์ ช่วยกันรักษาสิ่งแวดล้อมดีๆค่ะ
เดินทางบ่อยเหมือนกันนะครับพี่บุญ ตอนนี้สบายดีไหม
เสาร์นี้ต้องเดินทางอีกแล้วค่ะ เหนื่อยดีค่ะ คงต้องหายใจลึกๆ ค่ะ
ญาติเยอะแบบนี้็ดูอบอุ่นดีค่ะ แบบว่าไปนอกแล้วมีญาตินี่ดีจัง :)
ก็อบอุ่นดีจริงๆในต่างประเทสด้วย
พูดภาษาจีนกันหรือเปล่าคะ
คำไหนพูดไม่ได้ก็หันไปถามพ่อค่ะ
ขอถามระละเอียดการไปเมืองซัวเถาประเทศจีนครับพอดีว่าจะพาแม่กลับไปเยี่ยมญาติที่หมีโอ้วไม่ทราบว่าออกจากเมือซัวเถาไปไกลใหมครับ
ถามพ่อแล้ว ท่านบอกว่า มี่โอ๊วเป็นตำบลเล็กๆของอำเภอ กิ๊กเอี้ย และสมัยนี้ หากจะเดินทางจากซัวเถาไป มี่โอ้ว น่าจะนั่งรถยนต์ประมาณ 2 ชั่วโมงค่ะ
คุณสมชายคะ ตามที่ได้สอบถามพ่อเกี่ยวกับเมืองหมี่โอ้ว และหมู่บ้านแชร์กิมคา ท่านไม่เคยเดินทางไป ดังนั้น เพื่อความสะดวก หากให้บริษัททัวร์ช่วยจัดการให้ คงจะสะดวกกว่านะคะ