การเอาใบตองมาเย็บเป็นกรวยหลายๆ ชั้น และเสียบดอกบ้านไม่รู้โรยบ้าง ดอกพุธบ้าง ตรงปลายของกรวยใบตอง คนแก่ที่บ้านพาเรียกว่า “ขันหมากเบ็ง”

บันทึกนครพนม: ตลาดโต้รุ่ง เมืองนครพนม

 

ณ วันที่ ที่จะมาอยู่ที่เมืองนครพนมอย่างจริงจัง เมื่อจะมาอยู่แล้วก็ต้องไปไหว้หลักเมืองประจำเมืองนครพนม ทำให้ต้องไปหาดอกไม้ จุดหมายของการไปหาดอกไม้คือตลาดโต้รุ่ง ซึ่งเป็นซอยหนึ่งของถนนอภิบาลบัญชา (ถนนเส้นนี้จำแม่นมาก เพราะเป็นถนนที่จะไปถึงสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยนครพนม)

 

ดอกไม้ที่พบเจอที่ตลาดก็เหมือนทั่วๆ ไปที่เคยเจอในตลาดที่อื่นๆ  ก็เลยเดินเล่นไปเรื่อยๆ เพราะเป้าหมายจากมาซื้อดอกไม้ เริ่มมีเป้าหมายใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน ขนมต่างๆ หน้าตาแปลกๆ น่ากินเหลือเกิน และราคาไม่แพงจนเกินไป และเนื่องจากเมืองนครพนมมีชาวไทยเชื้อสายเวียตนามอยู่มาก อาหารในตลาดจึงน่าดู น่าชม และน่าทานเหลือเกิน (แบบว่าไม่ค่อยเจอ)

 

กลับมาเรื่องเดิมดีกว่า เรื่องดอกไม้นะคะ สุดท้ายก็ได้ดอกไม้ไหว้พระ และไหว้หลักเมืองนครพนม ที่เขียนถึงเรื่องดอกไม้เนื่องจากว่า คนขายทำดอกไม้ไหว้พระเป็นกรวยดอกไม้ค่ะ สวยมาก ราคาคู่ละ 15 บาท ไม่แน่ใจเรียกว่ากรวย ถูกหรือเปล่าเนื่องจากว่าเป็นการเอาใบตองมาเย็บเป็นกรวยหลายๆ ชั้น และเสียบดอกบ้านไม่รู้โรยบ้าง ดอกพุธบ้าง ตรงปลายของกรวยใบตอง คนแก่ที่บ้านพาเรียกว่าขันหมากเบ็งซึ่งใช้เรียกที่มีขนาดใหญ่ แต่กรวยดอกไม้ที่ซื้อมาจากโต้รุ่งมีขนาดเล็กๆ ก็เลยไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะเรียกว่าอะไรดี แต่ถ้าอยู่แถวบ้าน การทำกรวยดอกไม้แบบนี้จะทำในกรณีพิเศษ หรือกรณีงานบุญเท่านั้น แต่ที่ตลาดโต้รุ่งนครพนมนี้ เจอทุกวันเลยค่ะ ชอบมากเลย

 

บันทึกนครพนมอีกหลายอย่างจะ จะค่อยๆ ทยอยนำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

 

บันทึกเมื่อ 31 พค 51