.jpg)
ย้อนหลังไปเมื่อ จันทร์ ที่ 23 เมษายน 2550 ก่อนเวลา 15.51 น.
ณ มุมที่มีคน ๆ หนึ่งรู้สึก ว่า โดดเดี่ยวและเปลี่ยวเหงา
ผู้คนมากมายยังคงวิ่งวนอยู่บนวิถีแห่งชีวิต บางคนวิ่งเหมือนกับไร้ซึ่งชีวิตชีวา บางคนเดินไปข้างหน้าราวกับโหยหาความสำเร็จ บางคนเดินจูงมือและโอบกอดซึ่งกันและกัน และบางคนที่ตรงนั้นรู้สึกตัวเอง ณ วินาทีนั้นว่า เปลี่ยวเหงาและเดียวดาย
ณ ห้วงขณะนั้น ผมยังนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม ความวุ่นวายเข้ามารายล้อมอยู่ในหัวใจอย่างหนาแน่น ความสับสนตะโกนดังก้องในโสตสำนึก ความไม่มั่นคงแห่งอุดมการณ์ทำงานเพื่อลดทอนกำลังใจของผมเองอย่างมุ่งมั่น นิ้วก้อยมือขวาของผมง้างไปกดที่ปุ่ม Enter บนแป้นคีย์บอร์ดของเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเก่ง เพื่อปลดปล่อยอิสระภาพทางความรู้สึกให้กับตัวเอง กับบันทึกแรกของผม การเดินทางของสายลม มีเหตุผลมากมายที่สนับสนุนให้ผมใช้ชื่อ นายสายลม และก็มีเหตุผลอีกมากมายเช่นกันที่สนับสนุนให้ผมนั้นห้ามใช้ชื่ออื่นนอกจากชื่อนี้ และในห้วงขณะนั้นความคลุมเครือในความคิดของผมยังไม่ชัดเจนเพราะอาจถูกบดบังจากกระแสแห่งความกดดันต่าง ๆ ถาโถม ณ ห้วงขณะนั้น ผมหวังที่จะใช้พื้นที่ใน Gotoknow.org แห่งนี้เป็นสถานที่ปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการต่าง ๆ เท่านั้น
.........................................................................................
ณ ปัจจุบันนี้ "ความรู้สึกที่มีต่อ Gotoknow.org"
เป็นเพียงแค่ประโยคกล่าวสั้น ๆ แต่กลับทำให้ผมนั้นคิดยาว คิดหนักและคิดนานเพราะเมื่อผมมองกลับไปข้างหลังนับตั้งแต่วันที่เริ่มต้นจากบันทึกแรก จนถึงบันทึกนี้ ล้วนแต่มีสิ่งดีดีเกิดขึ้นกับตัวผมมากมาย
Gotoknow เติมเต็มความเชื่อบางอย่างของผมซึ่งในบางขณะที่ผมรู้สึกติดลบ
Gotoknow ทำให้ผมได้มิตรภาพดีดีมากมาย ซึ่งผมไม่คิดว่าจะได้
Gotoknow ทำให้ผมมีกำลังใจ มุ่งมั่นที่จะต่อสู้เพื่อพิสูจน์ทฤษฎีและความเชื่อทางสังคมของตัวผมเอง
Gotoknow ทำให้ผมรู้สึกกับคำว่า "มิตรภาพ และ คนแปลกหน้า" บางทีก็ทำให้เรามีกำลังใจเดินต่อไปได้
Gotoknow ทำให้เราก้าวข้ามคำว่าตัวกูของกู ทำให้เราลดอัตตาในตัวเองแบบอัตโนมัติ
Gotoknow ทำให้เรารู้ถึงคำว่า ให้อภัย และเสียสละ แบบเข้าใจง่าย ๆ ผ่านความคิดเห็นในลักษณะต่าง ๆ
และที่สำคัญที่สุดเท่าที่ผมจะคิดได้ ณ ห้วงเวลานี้ คือ Gotoknow ช่วยตอบคำถามที่มีอยู่ในหัวใจของผมตลอดมาว่า "ในสังคมนี้ยังมีคนดีที่พร้อมจะเสียสละ ช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ช่วยกันประคับประคองสังคมที่จืดจางนี้ให้มีชีวิตชีวาและสดใสขึ้น และที่สำคัญที่สุด Gotoknow ช่วยตอกย้ำให้ผมมุ่งมั่นและมีกำลังใจที่จะเดินหน้าทำในสิ่งที่ผมเชื่อมั่น เพราะที่นี่มีกำลังใจที่งดงาม
......................................................................................
Gotoknow คือสะพานเชื่อมให้พวกเราเข้าถึงกัน
Gotoknow สานสัมพันธ์ สร้างความฝันอันยิ่งใหญ่
Gotoknow ตั้งปณิธานจะอยู่คู่ เดินเคียงข้างสังคมไทย
สร้างดินแดนแห่งความรู้ที่ยิ่งใหญ่..ให้เป็นจริง
Gotoknow คือบ้านหลังที่สองของความฝัน
Gotoknow ร่วมแบ่งปัน ความดี, สู่ทุกสรรพสิ่ง
Gotoknow เราร่วมสร้าง แหล่งความรู้ให้งามพริ้ง
ทุก ๆ สิ่ง เป็นจริงได้ ใน Gotoknow
ผมขอพูดจากใจเลยครับว่า Gotoknow.org และทีมงานทุก ๆ ท่าน ได้สร้างคุณูปการให้กับสังคมไทยไว้มากมาย และสิ่งเหล่านี้จะเป็นอานิสงส์ช่วยส่งและสร้างให้ Gotoknow.org มั่นคงและยั่งยืนต่อไปแน่นอนครับ
...................................................................................
หนุ่มไฟแรง
แรงสุดๆ เป็นคนหนุ่มที่รักดี และทำมาหากิน มีน้ำใจ
คนเฒ่ามองย้อนหลังเห็นภาพคนหนึ่งเช่นนี้ก็ มีหวังครับ
น้องพี่เขียนได้ดีมาก
ว่ากันว่า ถ้าเราเปิดใจคุยกันบ่อยๆ คนนึงพูดจะเหมือนพวกเราพูด อิอิ
สวัสดีค่ะ คุณสายลม
ขอบคุณมากค่ะ ที่ได้ร่วม aar GotoKnow.org
อ่านบันทึกนี้ของคุณสายลมแล้วได้รับรู้ถึงความสุขที่คุณสายลมถ่ายทอดออกมาได้ชัดเจนเลยคะ
สำหรับการใช้งาน หากมีส่วนใดที่พบปัญหาหรือต้องการให้ปรับปรุง เสนอแนะเข้ามาได้นะคะ
ขอบคุณมากคะ ที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ GotoKnow.org คะ
เป็นกระบวนการที่งดงาม
เป็นเพราะการร่วมมือร่วมใจและได้ใจซึ่งกันและกันครับ
มาดู AAR มาดูด้วยว่าใส่เลื้อสีน้ำเงินหรือยัง อิอิๆๆ
ขอบคุณสำหรับบันทึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยสุนทรียะ ความรุ้สึก และความงาม
ติดตามอ่านบันทึกของคุณสายลมอยู่เสมอ เพียงแต่ไม่เคยได้ส่งความเห็นต่อท้ายบันทึกเลย
วันนี้จึงเข้ามาขอขอบคุณค่ะ
สวัสดีจ้ะน้องน้องสายลม
ตั้งแต่บันทึกแรกจนถึงบันทึกสุดท้าย สายลมในลักษณะของตัวอักษรก็ยังพัดพริ้วให้ผู้อ่านรู้สึกเย็นสบาย และสัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนแห่งสายลม... ขอบคุณสำหรับความเป็นกัลยาณมิตรของน้องสายลมจ้ะ