บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากมาเร็วเกินไป.

เสียงเดินใกล้เข้ามาแล้วตัวค่อยโผล่เข้ามาสวัสดีกันแล้วนั่งคุยตามประสาคนป่าคนดง...พอหายร้อนนะแล้วเราคุยกันเป็นภาษาท้องถิ่นปักษ์ใต้...ทำนองว่า...

อาจารย์รู้จักดอกไม้ขอมไหม...มันเป็นอย่างไรละ...ก็ดอกขาว ๆ ริมทางขึ้นขุนเขานี่ไง...อ้อ...ดอกลั่นทม...หรือเราเรียก..ดอกลีลาวดีไง..ละ  แต่ในภาษาท้องถิ่นเกาะยอเรียกว่า...ดอกไม้ขอม  ช่วงนี้เป็นดอกไม้สวยงามน่ามองนะ...คุยกันพอหอมปากแล้วก็แยกกันไปทำงานทางใครก็ทางใครละ...

วันนี้แว่วเสียงเพลงนี้ดังมา  เลยนึกถึงเย็นเมื่อวาน...

บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากมาเร็วเกินไป...เสียงเพลงบรรเลงทางวิทยุดังกระหึ่ม พร้อมกับความสนุกสนานของเด็ก ๆ ที่ชวนกันมาเล่นของเล่นทั่วบ้านเลยในตอนเย็นหลังจากที่พวกเด็ก ๆเลิกลงเรียนมาแล้ว

พอการเล่นของเด็ก ๆเริ่มเมื่อยล้าอำลากลับไปก็มีคำถามขึ้นมาให้ชวนงงกันอีกนะ คือถามว่า...วันฮาราวิล...คือวันอะไร..? ก็วันแต่งตัวเป็นผีออกมาหลอกคนทั่วไปของเมืองนอกไงละ...แล้วเมือไทยมีหลอกแถวไหนมั้งนี่...

ไม่เห็นมีที่เห็นหลอกกันอยู่ก็มีแต่คนหลอกคนนะ..เมื่อกี่ได้ยินเพลงร้องไหม ได้ยินจะทำไมละ คือว่า...ขนมบัวลอยนะทำไมมันจม... เออ...นะ งง งง ฮิ ฮิ ฮิ