เปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส รถเสียเวลาเลยมีเวลานอนมากขึ้น มีเวลาคิดเรื่องต่างๆมากมาย ได้อ่านหนังสือแปล เกือบจบเล่ม

เดือนนี้ป้าแดงต้องขึ้น-ล่อง กรุงเทพฯ โดยทางรถไฟ เกือบทุกอาทิตย์ จนพนักงานทำเตียงจำหน้าได้จนเกือบคุ้นเคย แถมต้องต้องรับ-ส่งแขกแก้วทางรถไฟเป็นว่าเล่น

 

ป้าแดงใช้บริการ รถไฟไทย เดือนนี้และปลายเดือนก่อน 5 ครั้ง รถออกและถึงจุดหมายตรงเวลาแค่ครั้งเดียวเอง

 

เมื่อเช้าป้าแดงนั่งรถไฟไทยจากดอนเมือง กลับหนองคาย รถออกช้ากว่ากำหนด 30 นาที แล้วมาเสียเวลาที่ไหนก็ไม่รู้อีก 3 ชั่วโมง แรกๆก็รู้สึกแปลกใจว่าทำไม มารถนอนวันนี้จึงหลับสนิทกว่าทุกครั้ง ได้คำตอบตอนเช้าว่าเพราะรถจดนิ่งๆอยู่กว่า 3 ชั่วโมงนี่เอง

วันนี้ป้าแดงถึงหนองคายเกือบบ่ายโมง ในขณะที่ ในตั๋วบอกว่า ถึงหนองคาย 9.30 น. ป้าแดงเคยเจอรถไฟเสียเวลาแบบนี้มาครั้งหนึ่งแล้วเมื่อตอนที่กลับจากเฮฮาศาสตร์ที่ภูเก็ต แต่นั่นเสียเวลาที่หัวลำโพง

เมื่อตอนต้นเดือน ต้องไปรับแขกแก้วจาก กทม. ทางรถไฟ รถไฟก็เสียเวลา ทำให้พลาดโอกาส กินแป้งจี่ ไข่กะทะ อาหารเช้าขึ้นชื่อของหนองคาย เพราะต้องไปกินเมนูเที่ยง ไก่ย่าง ส้มตำแทน และไปไม่ทันรถ VIP ที่จะไปหลวงพระบาง

 

ครั้งก่อนเมื่อตอนที่รถไฟช้า กลับถึงหนองคาย บ่ายโมง คนบ่นกันมากเลย แต่วันนี้ตู้ที่ป้าแดงนั่งมาเต็มไปด้วยฝรั่งเลยฟังไม่รู้เรื่องว่าเขาบ่นกันรึป่าว แต่พนักงาน น่ารักมาก มาบอกตลอดเวลาเลยว่า ไม่ได้เป็นที่รถเรานะ ขบวนอื่นมีปัญหา จึงทำให้เราล่าช้า

 

ป้าแดงบอกเพื่อนที่ไปด้วยว่า "เห็นไหมเธอ ฉันบอกแล้วว่า จะถึงช้านะ หากโชคไม่ค่อยดีก็จะเสียเวลา" แต่เพื่อนมันก็ยังยืนยันจะไปรถไฟ เพราะ ใครๆก็รักรถไฟไทย ไม่อยากให้ขาดทุน

ก่อนกลับก็ถามเพื่อนว่า "เราเตรียมเสบียงไว้เผื่อรถเสียเวลามั้ย" เพื่อนก็บอกว่าไม่ คงไม่หิวเท่าไร และคงไม่โชคร้ายหรอกมั้ง เราทำกุศลดีมาตลอดนี่นา........55555......

 

ป้าแดงและเพื่อนไม่ได้บ่นเลยว่ารถไฟช้าเสียเวลาไหนบอกว่าปรับปรุงแล้วไง แต่ว่าต้องโทรบอกที่ทำงานตลอดทางเลยว่า ไปไม่ทันประชุมแล้วนะ ไปไม่ทันเข้าเวรแทนนะ ที่เธอมีธุระต้องออกนอกพื้นที่คงไปไม่ได้แล้ว อื่นๆอีกมากมาย

 

พนักงานผู้น่ารัก เดินมาบอกว่า 5 มิถุนา เป็นต้นไป รถไฟจะออกจากหัวลำโพงเป็นสองทุ่มแล้วนะ จะได้ถึงบ้านไวขึ้นแล้ว แถมไปเที่ยวหลวงพระบางก็ทันด้วย(แอบคิดในใจว่า คงไม่ได้มาด้วยอีกแล้วละ)

 

เปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาส รถเสียเวลาเลยมีเวลานอนมากขึ้น มีเวลาคิดเรื่องต่างๆมากมาย ได้อ่านหนังสือแปล เกือบจบเล่ม หิวจนกินไก่ย่างวิเชียรบุรีคนเดียว 1 ตัวบิ๊กๆ ได้คุยกับพนักงานแล้วได้ศัพท์มาคำหนึ่งที่ชอบและถูกใจที่น้องพูด"ผมก็แค่ปลาซิวปลาซ้อย" แต่ปลาซิวปลาซ้อยนี่แหละมีประโยชน์มาก แคลเซียมเยอะดี ..... 

 

 

วันนี้เลยได้ชื่อบล็อกใหม่ ด้วยอยากให้ทุกคนมีสุขภาพจิตที่ดี ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสุข

 ด้วยรักและรถไฟเสียเวลา