อย่าลักประเทศ
สวัสดีครับท่านผู้อ่าน
ที่เคารพทุกท่านวันนี้
เราก็มาพบกันอีกเช่นเคย วันนี้ผมจะขอมาพูด
เรื่องเรารักประเทศของเรา ผมขอบอกท่านผู้อ่าน
และท่านผู้ฟังด้วยความเคารพ ว่าทุกวันนี้เท่าทีสัง
เกตุดูคนที่มีการศึกษาและคนที่มีอำนาจเท่านั้น
หรือ ที่รักประเทศคนจนไม่มีสิทธิ์เลยหรือผมอ่าน
ข่าวและดูข่าวผมเศร้าใจมาก ว่าคนที่พูดภาษา
เดียวกันแต่ต้องพูดภาษาแล้วต้องแปลเป็นภาษา
อีก หรือจะต้องให้มีการตีความเราจะบอกกันได้
ไหมว่าสิ่งที่เราจะเชื่อกันเองมีบ้างไหม เพราะผม
เห็นรักประเทศกันจังถามว่ารักกันจริงหรือเปล่า
หรือรักอำนาจที่ตัวได้มีอำนาจอยู่แล้วบอกว่ารัก
ประเทศ การรักประเทศเราต้องพร้อมใจกันรัก
ประเทศไม่ใช่ว่าเราบอกรักประเทศแต่มองเห็นคน
อื่นไม่รักประเทศอย่างนี้เรียกได้ว่ารักประเทศหรือ
หรือคนที่มีอำนาจ มีเงินกำลังจะลักประเทศไป
ดูแลกลุ่มเดียว อย่างนี้คนทุกวันนี้มีการศึกษาที่
กำลังจะทัดเทียมกันจึงอ่านออกว่าสิ่งที่กำลังทำ
กันอยู่ในเวลานี้ ชิงดีชิงเด่นกันมากกว่า แล้วมา
อ้างทำเพื่อประชาชน ให้ลองนึกอย่างนี้ก็ได้ว่าไป
ลองคิดดูนะครับ ว่าเราเข้ามามีอำนาจแล้วทำให้
ประชาชน และประเทศมีความสุขอยู่สบายดีหรือ
เปล่า และก่อนหน้านั้นที่เราจะได้มาดูแลปกครอง
ประเทศ เราทำให้ประเทศของเราดีขึ้นหรือไม่ แต่
ทุกคนบอกว่าเราต้องนำชาติไปสู่ความเจริญ
รุ่งเรืองให้ได้นั่นหมายถึงว่าเราจะนำประเทศไปสู่
ประตูอารยะประเทศ ประกาศให้โลกได้รู้ว่า
ประเทศของเราเจริญ เจริญแล้วจริงๆแต่เจริญด้าน
วัตถุจะมีประโยชน์อะไร สู้เรามาช่วยกันให้
ประชาชนในประเทศของเรามีคุณภาพชีวิตที่ดี
กว่าในปัจจุบันไม่ดีกว่าหรือ และอำนาจที่เราต้อง
การและหวังยิ่งใหญ่นั้นเราหยุดได้ไหมให้
ประชาชนคนอื่นที่กินข้าวด้วยกันให้โอกาสเขารัก
ประเทศกันบ้างไม่ใช่เราเอาหรือลักประเทศไป
ดูแลกลุ่มเดียว นี่เรากำลังหลงทางเขาเรียกว่ารัก
ประเทศเกินความจำเป็น เพราะประเทศของเรา
เมื่อไม่มีท่านมาอยู่ในอำนาจเราก็อยู่อย่างของเรา
ดีอยู่แล้ว พอท่านเข้ามาปกครองให้อำนาจ
ประชาธิปไตยท่านก็ใช้ช่องว่างของรัฐธรรมนูญตี
ความกันมากมายเหลือเกินเพื่อมากลับลำของ
กฎหมายรู้ทั้งรู้แต่ก็ตีความกันให้ชัดเจนเพื่อหวัง
ช่องนั้นดึงกฎหมายเข้าข้างตัวเอง แต่ทุกสิ่ง
ทุกอย่างผู้ที่มีอำนาจวาสนาทั้งหลายขอให้รัก
ประเทศอย่างมงาย อย่างมงาย รักประเทศของเรา
ในประวัติศาสตร์ไม่มีใครรักประเทศอย่างท่านแน่
นอน เวลานี้ประเทศของเราบรรพบุรุษท่านได้ให้
แผ่นดินเราอยู่ยอม เสียเลือดเนื้อ ยอมเสียชีวิต
เพื่อให้ไอ้ลูกหลานเหลนได้อยู่อย่างมีความสุขไม่
ต้องเป็นเมืองขึ้นของชาติใดในโลก แต่ทุกวันนี้เรา
กำลังจะสร้างความร้าวฉานกันเองพูดภาษาเดียว
กันไม่รู้เรื่อง นี่หรือเราบอกว่ารักประเทศ ทุกวันนี้
ประเทศของเรากำลังเดินไปได้สวยแต่เรากำลังมา
แตกแยกความคิดความอ่าน มันเพราะอะไร ทำไม
เราต้องชนะกันเองเพื่ออะไรทำอย่างกับว่าประเทศ
ของเรากำลังสู่สงครามซึ่งก็ไม่ใช่ แต่เรากำลัง
ต่อสู้กันเองทางความคิด สิ่งที่ท่านบอกว่ารัก
ประเทศนั้น ให้คนอื่นรักบ้างได้ไหมไม่ใช่พอมี
อำนาจก็รักประเทศแล้วขอรักอยู่กลุ่มเดียวให้คน
อื่นรักบ้างได้ไหม ขอย้ำถ้าเรามีข้าศึกเข้ามาแบบ
สมัยโบราณเราจะสู้เขาไหวหรือ เพราะเราไม่
ยอมฟังกันเลยอย่างนี้เราจะอยู่กันได้อย่างไรน่า
เสียดายที่บรรพบุรุษท่านได้ สู้ สู้อุตส่าห์ยอมให้
เลือดทาแผ่น ยอมอุทิศชีวิตให้กับแผ่นอันเป็นที่รัก
และหวงแหนไว้ให้ ลูก หลาน เหลน ยอมสละ
ชีวิต เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วเราจะต้องมารบกันเอง
ทำไมกับเรื่องความคิดที่ไม่ตรงกันมาช่วยกันไม่
ดีกว่าหรือ ระดมความคิดเข้าหากันเพื่อสร้างสังคม
ให้ดีขึ้น อย่าแย่งกันทำงานทำตามหน้าที่ได้
รับไม่ดีกว่าหรือ ไม่ต้องเสียชีวิต อย่างบรรพบุรุษ
ของเรา อะไรที่เราคิดได้ก็ช่วยกันผมขอย้ำๆ
ดินทุกตารางนิ้วของประเทศเรานองไปด้วยเลือด
ของบรรพชนทั้งนั้น และทุกตารางนิ้วประดุจ
ดั่งหนึ่งชีวิตของบรรพชนก็ว่าได้ ขอเถอะเราหยุด
ได้ไหม เรานำความคิดที่ดีเข้าหากันดีกว่าที่
เราจะทำให้กำลังของเราอ่อนแอลงแล้วอะไรจะ
เกิดขึ้นอย่างนี้อายต่างชาติเขาไหม อย่างนี้เขา
ดูเราทะเลาะกันเอง เขาก็ชนะไปแล้วเกินครึ่ง เมื่อ
ถึงเวลานั้นเราจะโทษใคร และอย่าคิดนะว่า
ท่านรักประเทศเท่านั้นรากหญ้าทั้งหลายก็รัก
ประเทศเป็นเหมือนกันเยี่ยงท่าน ถ้าเรารักกันมาก
และเข้าใจกันเองมากกว่านี้ไม่มีชาติไหนที่จะเทียม
เท่าอย่างประของเรา ช่วยกันนะครับเชื่อผม
เถอะผม และผู้อ่านท่านอื่นประชาชนทั่วประเทศก็
รักประเทศไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าท่าน อาจจะ
รักประเทศดีเสียกว่าท่านอีก เรามาช่วยระดมความ
คิดไม่ดีกว่าหรือ ทุกสิ่งทุกอย่างเราจะรู้อยู่ที่
ใจของเราเองว่าสิ่งที่เรากระทำลงไปนั้นถูกผิด
อย่างใจ เราเท่านั้นที่รู้ ถึงจะบอกว่าไม่ผิด แต่ใจ
เรารู้เองตอบเองได้ว่าใจเราทำเพื่อใครถูกผิดตรง
นี้ที่ใจเราตอบได้ เราปฎิเสธคนอื่นได้แต่เราไม่
สามารถปฎิเสธใจตัวเองได้แน่นอนจนวันตาย ทุก
วันนี้เราอยู่ได้ด้วยศูนย์รวมใจของคนทั้งชาติ
เราอยู่ดีมีสุขได้ด้วยสถาบันชาติ ศาสน์ กษัตริย์
และที่เป็นศูน์รวมยิ่งใหญ่ของเราคือ พ่อหลวง
ของเรา ผมหวังว่าต่อจากนี้ไปอะไรๆ คงจะดีขึ้นนะ
ครับ อย่าลักประเทศไปรักกลุ่มเดียวให้คน
อื่นรักประเทศด้วยนะครับ ชาติเราจงเจริญ ไชโย
ไชโย ไชโย
สำหรับวันนี้ผมขอจบเพียงแค่นี้ก่อนยังมีที่
จะเขียนอีกมากมายครับ การเขียนของผมเพื่อ
กระตุกความรักชาติของคนที่รักชาติเหมือนกัน
ช่วยมารักชาติธรรมดาเถอะไม่ดีกว่าหรือ สิ่งใด
เรื่องอันใดที่มีผู้ค้ำชูช่วยให้ประเทศของเราดีขึ้น
จากใจจริงแล้วขอให้ท่านผู้นั้นเจริญรุ่งเรืองมีคน
กล่าวคำอนุโมทนาสาธุด้วยขอให้คุณพระคุ้มครอง
เจริญด้วยอายุ วรรณ สุข พละด้วยเถิด
สวัสดีครับ
จากแก้ว สาริกา
08 9903 9098
