ถอยคนละก้าวดี..?หรือไม่
คุณเป็นคนชอบบุกหรือถอยไม่เป็นหรือไงละ ถอยดีกว่าไหมนี่ในบางครั้งนะ ฮิ ฮิ ฮิ
ช่วงวันหยุดพักผ่อนยูมิอยู่กับครอบครัวได้มีโอกาสดูทีวีเป็นหนังจีนเกี่ยวกับเทพนาจาตอนที่ฮ้องเต้ฝันร้ายแล้วเรียกยอดขุนพลผู้จงรักภักดีต่อพระองค์มาหลายชั่วคนแล้วบอกความฝันตามที่โหรหลวงทำนายว่า...
ลูกของท่านขุนพลชื่อนาจาเป็นภัยร้ายต่อบ้านเมืองแล้วยื่นดาบอาญาสิทธิ์ของพระองค์มอบให้ขุนพลผู้จงรักภักดีแล้วสั่งให้พ่อฆ่าลูกตนเองเมื่อขุนพลร้องขอให้ตัดสินพระทัยใหม่ ฮ้องเต้ไม่พอใจก็โกรธและตายตาไม่หลับ
ขุนพลเลยคว้าดาบและปิดตาฮ้องเต้พร้อมจะทำตามคำสั่งที่ให้ไว้ พอมาถึงบ้านก็หาลูกชื่อนาจาผู้ไร้เดียงสาได้ถกเถียงกับเมียและต่อสู้กันเพราะเมียไม่ยอมให้ฆ่าลูก

ท้ายสุดเลยตกลงถอยคนละก้าวคือ พาลูกนาจาไปปล่อยกลางป่าที่มีเสือร้ายกินคนแทน การที่นาจาจะอยู่หรือตายก็เป็นสวรรค์ลิขิตเอง
เห็นภาพตอนกลับของพ่อแม่ที่ทิ้งลูกในป่าน้ำไหลออกจากดวงตาของแม่มหาศาลเลยละนี่แหละคำพระว่า...ความโสกเศร้าเสียใจย่อมเกิดจากสิ่งเป็นที่รัก..ฮิ ฮิ ฮิ
ตกลงถอยดีกว่านะ
+ นี่แหละชีวิต...
+ บททดสอบที่ยากที่สุดและใช้พละกำลังมหาศาลก็คือ....
"บททดสอบของชีวิต"
การถอยเป็นสิ่งที่มักจะทำได้ยาก ปกติสิ่งมีชีวิตทั่วไปจะเดินหน้า หรือ สัตว์ เช่น ปลาก็ว่ายทวนน้ำ แต่คนที่ยอมถอยคือคนที่ยอมถอนตัวตน ซึ่งมีอยู่น้อยนัก แต่ก็ควรส่งเสริมให้มี เพราะชีวิตเราต้องอยู่ที่ความพอดี พอเหมาะ สายกลาง สั้นบ้าง ยาวบ้าง เดินหน้าบ้าง วิ่งบ้าง ถอยหลัง บ้างแม้จะเจ็บปวดก็ตาม เพราะการอยู่ร่วมกัน คือไม่มีใครได้ในสิ่งที่ต้องการทั้งหมด
+ ถนนสายนั้นที่ทอดยาว
+ มีเรื่องราวของความเป็นจริง...
สวัสดีครับ นายประจักษ์
เป็นความสวยงามอย่างไทย ๆ ภาพเก๋ เท่จริง ๆ
กับน้ำใจที่แสนงามนะ
ขอบคุณครับผม
สวัสดีครับ คุณ แอมแปร์
แหม...เป็นเรื่องราวบนถนนชีวิตเลยนะ
ถนนสายนี้คงผ่านประจำใช่ไหมครับผม ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณเอกราช
ดูชื่อคุณเป็นมงคลชีวิตดีแท้
มุมคิดก็โดนใจนะ... แต่คนที่ยอมถอยคือคนที่ยอมถอนตัวตน ซึ่งมีอยู่น้อยนัก ..
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับอาจารย์ ผมถือว่าอาจารย์ให้พรผมน่ะครับ