ชื่อ          ลาซัง - โต๊ะชุมพุก

ช่วงเวลา          นิยมทำกันในเดือน  ๖  ของทุกปี  และจะเลือกวันที่เป็นวันมงคลที่เหมาะกับการจัดพิธีแต่งงาน

ความสำคัญ

          เป็นพิธีกรรมที่กระทำขึ้น    เพื่อเป็นการสร้างขวัญและกำลังใจในการประกอบอาชีพชาวนา   หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการทำนามาทั้งปี ประเพณี "ลาซัง - โต๊ะชุมพุก" ได้ช่วยผ่อนคลายให้ชาวบ้านได้สนุกสนาน อีกทั้งเป็นการเสริมสร้างขวัญ  กำลังใจที่จะไถหว่านในปีต่อไป   จึงเป็นประเพณีหนึ่งที่เราควรอนุรักษ์ไว้สืบไปเคียงคู่กับความกตัญญู ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่ดีงามของไทยเรา

พิธีกรรม

          เมื่อเสร็จสิ้นจาการเก็บเกี่ยวในรอบปีแล้ว   บรรดาผู้นำหมู่บ้านก็จะหารือกันกำหนดวันทำพิธีลาซัง   ฯ เมื่อใกล้ถึงวันกำหนดทุกบ้านก็จะเอาฟางจากที่นาของตนมาคนละกำมือ                นำมามัดรวมกันเป็นหุ่น (โต๊ะชุมพุก)   ผู้หญิงหรือผู้ชายก็จะกำหนดไว้ล่วงหน้า    ให้มีจำนวนเท่ากัน   โดยผลัดเปลี่ยนไปทุกหมู่บ้าน หุ่นผู้ชายคือเจ้าบ่าว   หุ่นผู้หญิงคือเจ้าสาว    การทำหุ่นจะระดมผู้มีฝีมือมาช่วยกันทำอย่างสุดฝีมือ    พอถึงวันกำหนดนัดหมาย  ทุกคนในหมู่บ้าน   ก็จะแต่งกายด้วยชุดที่สวยงาม   เหมือนการแห่ขันหมากไปแต่งงาน มีผู้ถือขันหมาก  ชุดกลองยาว   คนรำนำขบวนแห่   และผู้ร่วมขบวนแห่ตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงผู้เฒ่าผู้แก่  แต่ในขันหมากแทนที่จะเป็นพลูก็เป็นรวงข้าวที่จะนำไปทำพิธีทำขวัญข้าวเก็บไว้ในยุ้งฉาง เมื่อถึงสถานที่นัดหมาย ก็จะนำเอาหุ่นโต๊ะชุมพุกทั้งหมดมาหาคู่ว่า หุ่นผู้ชายหมู่บ้านใดจะได้คู่แต่งงานกับหุ่นเจ้าสาวของหมู่บ้านใด โดยการหยิบฉลากจากประธานจัดงาน เมื่อได้คู่แล้วก็เริ่มพิธีแต่งงานเหมือนพิธีแต่งงานของคนโดยทั่วไป หลังจากได้คู่แล้วชาวบ้านในหมู่บ้านเจ้าของหุ่นก็ได้เป็นญาติเกี่ยวดองกัน   ซึ่งเป็นการเสริมสร้างความสามัคคีให้เกิดขึ้นอีกทางหนึ่ง

สาระ

         ลาซัง  - โต๊ะชุมพุก ของอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี นับว่าเป็นประเพณีปฏิบัติอย่างหนึ่ง ที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรม   ได้เห็นการทำงานร่วมกันของคนในท้องถิ่นที่เปี่ยมไปด้วยความสมัครสมานสามัคคี    และที่สำคัญที่สุดคือ  ความเป็นยอดแห่งความกตัญญูกตเวที  ที่มีต่อพระแม่โพสพซึ่งเป็นเทพแห่งข้าว