การพัฒนาทุกวันนี้เขาเน้นพัฒนากันที่วัตถุ สิ่งของ หรือแม้ว่าจะเริ่มหันกลับมามองเห็นความสำคัญในการพัฒนาจิตปรับปรุงใจ แต่ก็ทำในเรื่องของพัฒนาวัตถุเพื่อให้พัฒนาใจกันในส่วนมาก
วันนี้ มวลรวมความสุข (Gross Domestic Happiness : GDH) เป็นคำที่ได้ยินกันหนาหู และเริ่มที่จะเฟื่องฟูกันในวงการค้าและนักธุรกิจ
พ่อค้า นักธุรกิจเริ่มที่จะนำ GDH ออกมาหากิน เริ่มที่จะมองเห็นช่องว่างทางการตลาดและแนวโน้ม (Trend) ที่กำลังเติบโต
พ่อค้านั้นจึงเริ่มนำเสนอวัตถุต่าง ๆ ที่จะขายในนามของการ “พัฒนาจิต” ไม่ว่าจะเป็นสื่อวีดีทัศน์ เทป หนังสือ เสียงธรรม เสียงเทศน์ ล้วนมีการนำเสนอออกสู่การตลาด แต่เกือบทั้งหมดทั้งมวลนั้นทำเพื่อกิเลส คือ ต้องให้การให้กลับมาได้ซึ่งเงิน ดังนั้นสิ่งนี้จึงเป็นเพียงกะพี้ แถมยังเป็นกะพี้ที่เน่าเฟะ หนอนยั้วเยี๊ยะ
เป็นกะพี้เน่าที่สามารถทำแก่นในของเนื้อไม้ เพราะทำให้คนหลง “ติดดี” ติดว่าตนทำดี ทำถูกแล้ว “ติดดีนี่แก้ยากเสียกว่าติดชั่วเสียอีก”
การมีสื่อ มีของในการพัฒนา รวมถึงการเข้าคอร์สอบรม เสียเงิน เสียทองกันไปเพื่อพัฒนาจิต แต่ขาดการลดละกิเลส ถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ปิดบังหนทางสว่างคือความสุขของชีวิตและจิตใจ
คนให้ก็มิได้ให้ด้วยใจบริสุทธิ์ ขายของ จัดคอร์สสัมมนา อบรมก็หวัง “เงิน” หวังวัตถุ หวังกำไร แล้วเขาเหล่านั้นจะมอบความสุขที่แท้ได้อย่างไร เพราะนั่น “ผิดทั้งทางโลก ผิดทั้งทางธรรม...”
การพัฒนาจิตเพื่อให้มีมวลรวมความสุขนั้นไม่ยากอย่างที่คิดและทำกันอยู่ในทุกวันนี้
ศีลนั้นอาจจะดูว่ามีเยอะแยะมากมาย ศีลห้า ศีลแปด อะไรต่ออะไร จิปาถะ
ศีลมีมากมายหลายข้อ ไม่ต้องรักษาหมดทุกข้อดอก รักษาใจเจ้าของนั้นให้ดี อย่างเดียวให้ดี....
การรักษาใจให้ดีนั้น จะทำให้กาย วาจา ดีตามไปด้วย
เมื่อการคิด พูด ทำดี นั้นจึงเรียกได้ว่ามี “มวลรวมความสุข (Gross Domestic Happiness : GDH)”
การรักษาใจดีนั้นทำได้ทุกที่ ทุกเวลา ไม่ต้องเสียเงิน เสียทอง ไม่ต้องลงทุน เพียงแต่ลงใจเท่านั้นก็พอ
ลงใจที่จะคิดดี พูดดี ทำดี แค่นี้ก็เรียกได้ว่ามีมวลรวมความสุขแล้ว
คิดดี คิดที่จะให้ ให้คนอื่นเขามีความสุข ให้คนรอบข้าง ให้ครอบครัว "สบาย..."
คิดที่จะไม่เบียดเบียนผู้อื่น ด้วยวาจา ด้วยการกระทำ ไม่ไปด่าเขา ไปว่าเขา รู้จักให้อภัย รู้จักคิดว่าคนเราเกิดมาไม่นานก็ต้องตาย จะไปหาศัตรูหมู่ร้ายไว้ทำไม รวมทั้งไม่เบียดเบียนใจของเราเองโดยนำความเลวร้ายของคนอื่น เพ่งโทษของคนอื่นเขา ไม่เอา “ขี้” ของคนอื่นเขามาดม มานอนกอดให้ทุกข์ใจ ทุกข์กาย
คิดดี พูดดี ทำดี อยู่ทุกวันทุกเวลาในขณะตื่นนี้เรียกได้ว่าเรามี “ศีล” ที่ดีแล้ว
การรักษาศีลนั้นเพียงชั่วเวลาช้างกระดิกหู หรือนกกระพือปีก ให้อานิสงส์มากกว่าการให้ทาน คือการนำอาหาร ดอกไม้ ของหอมมากองรวมกันให้สูงเท่าดอยอินทนนท์เสียอีก
การคิดดี พูดดี ทำดีนั้น จะทำให้เกิดให้มี “มวลรวมความสุข” ในจิตในใจ
จิตนี้มีลักษณะที่คิดแล้วเก็บ ทำแล้วเก็บ พูดแล้วเก็บ เก็บได้มากกว่าที่เก็บข้อมูล (Hard disk) ชนิดใด ๆ ในโลก
คิดดี พูดดี ทำดีเก็บไว้ รวบไว้ รวมไว้ “มวลรวมความสุข (Gross Domestic Happiness : GDH)” จะเกิดจะมีขึ้นในจิตในใจของทุก ๆ คน
