น้องจิได้มีโอกาสไปสวนป่า...โดยมีลุงเอก ป้าจุ๋ม ครูพิสูจน์ เจ้าโจ้ ป้าหมอเจ๊ ป้าป้อม พี่เจี๊ยบ พี่จิ๋ม ป้าเล็ก พี่เขียว  เดินทางไปด้วยกัน...ตลอดการเดินทางไปสวนป่า...น้องจิเป็นคนบอกเส้นทางลุงเอก ตลอด 6 ชั่วโมง อิอิ ไม่เชื่อถามลุงเอกได้เลย บอกไม่มีหลง อิอิ

          ลุงคอนดักเตอร์ กับ น้องนีน่า โทรมาหาตลอดเส้นทาง มิได้ขาดสาย...พอถึงสวนป่า ปรากฏว่า รถของลุงบางทราย ถึงก่อนหน้าไปนิดเดียวเอง อิอิ พอไปถึง พ่อครู ครูเสียงเหน่อๆ ลุงHandy ก็นำพวงมาลัยที่ร้อยเสร็จเรียบร้อยมาคล้องคอให้ อิอิ สวยมากๆเลย น้องจิก็เลยไปช่วยขาย เอ๊ย ช่วยแจกพวงมาลัยให้คณะต่อไปที่มาถึง นั่นคือ คณะของลุงหมอสุธี  น้องจิดีใจมาก เพราะได้เจอเพื่อนๆ คือ น้องอ้าย กับ น้องนีน่า (ตัวแสบ)

          คืนนั้น น้องจิกับน้องอ้าย นอนด้วยกัน ส่วนน้องนีน่า ถูกน้าราณีกำจัด อิอิ พอรุ่งขึ้นตื่นมาอาบน้ำเสร็จ ป้าจุ๋มมอบภารกิจให้ไปเก็บชะอมในสวนป่า และ  ใบชะพลู ซึ่งน้องจิกับน้องอ้ายก็เดินไปเก็บชะอมเรียบร้อย..แต่มีปัญหาตรงใบชะพลูเจ้าค่ะ น้องจิกับน้องอ้ายไม่เคยเห็น เลยถามลุง Handy  ว่าต้นชะพลูอยู่แถวไหน...ก่อนถามน้องจิกับน้องอ้ายพยายามเดินหาแล้วเจ้าค่ะ มองซะสูง นึกว่ามันจะอยู่สูงๆ ต้นใหญ่ๆ ที่ไหนได้ ลุง Handy บอกว่า มันอยู่กับพื้นเตี้ยๆ โห! แล้วหนูมองซะเสียดฟ้าอย่างนั้นจะเจอไหมเนี่ย อิอิ

         ถึงจะรู้ว่ามันอยู่กับพื้นก็ไร้ประโยชน์เจ้าค่ะ เพราะไม่รู้ว่าต้นมันเป็นยังไง เลยไปถามน้าติ๋ม  น้าติ๋มบอกว่า ใบมันเหมือนใบพลูอ่ะ น้องจิก็ถามต่อไปว่า แล้วใบพลูเป็นยังไง 5555++ ในที่สุด พี่เจี๊ยบ พี่เขียว ก็มาช่วยน้องจิหาแล้วก็เจอจนสำเร็จ ช่วยกันเด็ดใบชะพลู เช้านี้เกือบไม่รอด อิอิ

        วันนั้น น้องจิได้เรียนรู้การเป่าขลุ่ยโดยไม่ยึดติดกับตัวโน้ตด้วยเจ้าค่ะ โดยคุณครูประสาท แต่น้องจิเรียกว่า คุณลุงประสาท....ลุงเล่นกีต้าร์เก่งมากๆ น้องจิเลยบอกคุณลุงว่า น้องจิพกขลุ่ยมาด้วย ลุงก็เลยบอกว่า ลองไปเอามาเป่าดู เผื่อไปด้วยกันได้ น้องจิไปหยิบขลุ่ยมาลองเป่า ลุงบอกว่า ใช้ได้ ก็เลยติดใจ น้องจิอยากเป่าจนไม่อยากทานข้าวเลยเจ้าค่ะ อิอิ

                             

          ลุงประสาท บอกให้น้องจิ หลับตาลง แล้วนึกถึงธรรมชาติ ต้นไม้ สายน้ำใส เสียงนก แล้วเป่าอะไรก็ได้ ตามจินตนาการ น้องจิก็หลับตาแล้วก็เป่าตามจินตนาการ ตามความรู้สึก น้องจิไม่ทราบว่าเสียงขลุ่ยที่น้องจิเป่าออกมาเป็นยังไง..เพราะขณะเป่า น้องจินึกแค่น้องจิมาเที่ยวสวนป่า...ดังนั้นเสียงขลุ่ยที่ออกมาเลยไม่ทราบว่าจะเพราะหรือเป็นอย่างไร สิ่งที่บอกได้ก็คือ น้องจิมีความสุขมาก เมื่อลืมตาขึ้นมา เห็นลุง ป้า น้า อา บางท่านหลับบ้าง ยิ้มบ้าง อิอิ แถมพ่อครูเดินมาลูบคาง เอ๊ย ลูบหัวน้องจิ  น้องจิรู้สึก มีความสุขมากๆ เมื่อเห็นทุกท่านมีความสุข

                               

        น้องจิได้ร้องเพลงอีแซว ได้เรียนรู้กระบวนกรต่างๆ ทั้งทางด้านวิชาการและทางด้านวิชากร  ....น้องจิเป่าขลุ่ยให้หมาฟัง จนหมาหลับ (เป็นยังไง)555++...น้องจิ รักลุงบางทราย รักครูเสียงเหน่อ รักพ่อครู รักลุงเอก รักป้าจุ๋ม รักป้านิด รักลุงหมอ รักทุกๆท่าน ที่คอยอยู่เคียงข้างน้องจิ มอบความสุขให้...แต่ที่น้องจิไปสวนป่าคราวนี้แล้วไม่เสียเที่ยวก็คือ  น้องจิได้กอดลุงคอนดักเตอร์ อาธวัชชัย ด้วยเจ้าค่ะ...แต่อยากจะบอกว่า น้องจิอยากเจอ อาสิทธิรักษ์ มากๆ ถ้าเจอนะ จะกอดไม่ปล่อยเลย 55555++.

      งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกลา....น้องจิต้องลากับเพื่อนๆที่ปีนต้นไม้มาด้วยกัน ลาจากสวนป่าที่น้องจิรัก ลาจากบุคคลที่น้องจิห่วงใย แต่สักวัน คงได้มีโอกาสกลับไปอีก อิอิ......อ๋อๆๆ ที่ลืมไม่ได้ น้องจิได้กอดครูเสียงเหน่อๆๆๆๆๆ ด้วยแหละเจ้าค่ะ 555555+++

 น้องจิต้องขอบคุณลุงเอก ป้าจุ๋ม พ่อครูบา และทุกๆท่านที่มอบความรัก ความเมตตาให้กับน้องจิ..สร้างสรรค์โอกาสให้น้องจิได้ไปสวนป่าคราวนี้เจ้าค่ะ ....ตอนนี้น้องจิกลับมาถึงบ้านแล้ว คิดถึงลุงบางทรายมากๆๆๆๆๆๆๆ อิอิ

       รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^