บันทึกการเดินทางเส้นทางสายไหม..เส้นทางสำหรับผู้ริเริ่มฝึกปฏิบัติเพื่อ...สิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการไม่จำกัดเพศและชนชั้นวรรณะสามารถมาร่วมกิจกรรมได้..
เช้าวันนี้ได้ไปวัดเหมือนเฉกเช่นทุกวันพระที่ไม่ติดราชการ ถ้าเป็นช่วงเข้าพรรษาจะไปทุกครั้ง และเป็นคนหนึ่งที่อายุยังน้อยกว่าทุกคนที่ไปทำบุญส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงวัยนุ่งขาวห่มขาว ซึ่งจะนอนวัด ถือศีล 8 กัน ที่เหลือเกือบครึ่งจะเป็นวัยกลางคนที่จะคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะทุกครั้งก็จะพบกัน
การได้ไปวัดในวันที่มีกิจกรรมทางศาสนานั้นเป็นสิ่งที่ดียิ่ง เพราะที่นี่เป็นวัดที่เป็นสถานสำหรับปฏิบัติธรรม มีเจ้าอาวาสที่ที่ศรัทธาสาธุชนเคารพนับถือ ถ้าหากไปร่วมปฏิบัติจะทราบด้วยตนเอง ว่าดีอย่างไร อย่างน้อยตัวเราก็ได้เจริญสตินั่งภาวนาทำสมาธิ กำหนดจิตให้รำลึกถึงคุณงามความดีที่ควรปฏิบัติ...อย่างน้อยวันหนึ่ง ครั้งหนึ่งกับ ประมาณ 1 ชั่วโมงที่ให้เวลากับชีวิต รับศีล 5 ค่ะ
ตั้งแต่เมื่อเย็นวานนี้ ก็จะตระเตรียมจัตุปัจจัยไทยทานข้าวตอกดอกไม้ ประดิษฐ์ประดอยให้สวยงาม และด้วยหัวใจที่อิ่มเอิบในการจะไปทำบุญทุกครั้ง ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ตัวเองเจริญในธรรม
ทั้งนี้ทั้งนั้น การปฏิบัติเป็นการรักษาศีล สมาธิ จะเกิดปัญญา ตามที่ท่านได้เทศนา แต่ตัวเองเบื้องต้นไม่อาจอธิบายได้ว่าเกิดหรือไม่ อย่างไร เพราะก็ปฏิบัติมาเรื่อยๆ เกือบจะ 5 -6 ปีแล้วแต่อาจปฏิบัติแบบผิดๆถูกๆ ไม่รู้....แต่มาประมาณ 1 ปีกว่าที่ผ่านมา พบพานผู้มีบุญ ครูบาอาจารย์หลายท่านได้แนะนำสั่งสอนชี้แนะแนวทาง หลายๆอย่างที่เป็นประโยชน์มาก รวมทั้งศึกษาจากตำราต่างๆ
ทำให้ทราบว่าความสุข หรือหนทางพ้นทุกข์นั้นคือเส้นทางแห่งธรรม ตามที่พระพุทธเจ้าได้เผยแผ่สืบมา คนเรานั้น ไม่มีอะไรที่จะยั่งยืนและแน่นอน มีแต่ รูป กับ นาม เกิด และ ดับไป ไม่มีอะไร ที่ต้องยึดมั่นถือมั่นหรือสุดโต่ง แต่ควรประพฤติปฏิบัติในทางสายกลางเท่านั้น
แต่สำหรับวันนี้ขณะที่นั่งไหว้พระ เจริญสมาธิอยู่นั้น วันนี้จะปวดเมื่อย และเหน็บชาเป็นที่สุด รวมทั้ง กำหนดลมหายใจอย่างไร คล้ายจะเป็นลม ทำให้คิดว่าเราทำแบบนี้เดินทางสายกลางหรือไม่ ทำไมหลายท่านทำได้ ไม่ปวด ไม่เมื่อย ไม่เหน็บชา มีอาจารย์และตำราก็บอกว่า ให้กำหนดจิตไปที่บริเวณปวด และเหน็บชานั้นก็จะหายไปเอง ...ตัวเอง รู้สึกว่าครั้งแรกทำได้...หายชา แต่ต่อมา ทำอย่างไนก็รู้สึกปวดและชา ใจหวิวๆ หนักๆ หลายครั้งที่เป็นอย่างนี้ อยากทราบว่าผู้เจริญแล้วในธรรม มีหนทางชี้แนะหรือไม่ ขอน้อมรับด้วยเป็นธรรมทานค่ะ
ค่ำวันนี้ 1 ทุ่มตรง ขอเชิญชาวพุทธสาธุชนทั้งหลายร่วมเวียนเทียนที่วัดกลาง นะคะ เพราะเจ้าอาวาสจะเป็นผู้นำพิธีสวดและนำเวียนเทียนค่ะ ดิฉันเอง พาลูกๆ 2คน วัย 3ปีกว่าและ 10 ปี ไปด้วยทุกครั้ง อย่างน้อยเพื่อให้เด็กได้ซึมซับ ไปโดยไม่รู้ตัวค่ะ รู้ถึงการทำความดีไม่ห่างไกลธรรมะค่ะ
"ปวดเพราะเรายึด...ว่านี่คือ ปวด ว่านี่ คือตัวฉันของฉัน...และฉันปวด"...
ความปวดที่ปรากฏขึ้นที่กาย คือ เวทนากาย
ความทุรนทุกรายจากความปวดนั้น อยากจะหยุด อยากจะออกจากการปฏิบัติภาวนา...นั่นน่ะ คือ เวทนาใจ
"จิต" เกิดความชอบไม่ชอบใจจากความปวด และเกิดการปรุงแต่งเกิดขึ้นว่าเราทำมากไปไหม พอดีเหรือเปล่าล้วนแต่เป็นสิ่งขัดขวางต่อการเจริญในธรรม...
หากจิตมุ่งมั่นพิจารณา...โดยใช้ปัญญาใคร่ครวญ...
(^____^)
ขอให้เจริญในธรรมนะคะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
กราบขอบพระคุณที่ช่วยชี้แนะ...
ขอบคุณค่ะ...