ตัวครูผู้สอนภาษาอังกฤษที่จะเริ่มสอนภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนต้องพกความมั่นใจไว้กับตัวตลอดเวลา 

เพราะความมั่นใจนี้เอง ที่ทำให้ครูผู้สอนท่านนั้น  ประสบกับความสำเร็จในการสอน 

กว่าจะมีความมั่นใจ  ครูผู้สอนต้องมีการตระเตรียมหลายสิ่งหลายอย่าง  สิ่งละอันพันละน้อย  สุดแล้วแต่ว่า  บริบท  รอบกายนักเรียนนั้นเป็นอย่างไร 

ซึ่งครูอ้อยได้กล่าวมาแล้ว  หากท่านที่ยังไม่ได้อ่าน  ก็หาอ่านได้ที่เริ่มการสอนก็ต้อง Orientation...การโน้มน้าวจิตใจให้ชอบให้รัก เสียก่อน 

ครูผู้สอนต้องทำใจเสียว่า  ตัวเองสอนนักเรียนนะไม่ใช่สอนหนังสือ 

นั่นสิ  เมื่อสอนคน  ก็ต้องมาทำความรู้จักกับนักเรียนที่เป็นคน  สนใจกับคำถามว่าทำไมต้องรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล  แล้วจึงเริ่มรู้จักข้อทดสอบนักเรียนเพื่อรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล...เป็นอย่างไร  

คราวนี้เราจะบุกห้องเรียนกันเลย  ครูอ้อยก็ปฏิบัติอย่างนี้ล่ะ  ขณะนี้  ข้อทดสอบก็สดๆ  อยู่ที่ห้องโรเนียว  และจะนำมาทดสอบนักเรียนในวันอังคารที่จะถึงนี้ล่ะค่ะ 

เริ่มเปิดฉากด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ  ให้นักเรียนได้อบอุ่นใจในห้องปฏิบัติการทางภาษา  กว่าจะเข้าห้องกันได้ก็ต้องทักทายกันด้วยการพูดภาษาอังกฤษเล็กน้อย  หอมปากหอมคอ  ปล่อยให้นักเรียนที่หน่อมแน้มภาษามีหัวใจพองโตด้วยความตื่นเต้นไปก่อน 

กว่าจะเข้าไปนั่งในห้องได้  ก็ต้องผ่านด่าน  ด้วยคำถามเพื่อการสื่อสารง่ายๆ  ที่ต้องเตรียมไว้  ท่องได้  จำได้คล่องแคล่ว  โดยไม่อ่านโฉนดที่อยู่ในมือ  ครูผู้สอนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารต้องพูดภาษาที่ออกมาจากใจ  จากความรู้สึก......

เช่น  What's your name?  How are you?  Are you a boy?  What's this?  What's that?  How many....What's color is this?  Do you have a dog?  Do you love dogs?  What's your school's name? Is ครูสิริพร a student?  Is ครูสิริพร a teacher ? Is ครูสิริพร very beautiful? 

อย่างนี้เป็นต้น  ถามนักเรียนทุกคน  วนเวียนไปมา  ให้นักเรียนได้อุ่นเครื่อง และทบทวน 

เสียเวลานิดหน่อย  แต่ตื่นเต้น  ระคนปนความรู้ .....นักเรียนและครูสนุกสนาน  เข้าห้องเรียน  ทดสอบข้อสอบแบ่งกลุ่มนักเรียนได้ในอันดับต่อไป.....

ขอบคุณทุกท่านที่อ่าน ที่สนใจตลอดมา ขอให้ทุกท่านโชคดี

จากครูอ้อย