ทั้ง mail msn ..blog
ทำงานกับเด็กก็ต้องเข้าใจเด็ก ต้องเรียนรู้ไปกับเขาว่าเขาคิด สนใจอะไร
"เด็ก"ที่ว่า คือน้องๆนักศึกษาซึ่งถือว่าเป็นวัยรุ่นอยู่ ... งานเราครั้นจะให้เด็กเดินมาขอรับคำปรึกษาอันนี้คงหายาก..เพราะกว่าจะมาถึงเราได้ เด็กๆเขาก็มีเพื่อน มีรุ่นพี่ อาจารย์ หรือแม้แต่ช่างเสริมสวยที่เขาสนิท/เข้าไปใช้บริการประจำคอยให้คำปรึกษา จึงทำให้ส่วนใหญ่นักศึกษาจะลืมไปเลยว่ามหาวิทยาลัยมีบริการให้คำปรึกษานักศึกษาที่งานแนะแนวฯ...
ลองคิดทบทวนดู ประกอบกับการไปดูงานมาหลายมหาวิทยาลัย แหม..งานเรานี่เข้าถึงน้องๆนักศึกษาได้น้อยจริงๆ เด็กๆสมัยนี้เขาเข้าเว็บบ่อยพอๆกับการกดโทรศัพท์หากันแล้วกระมัง ..หลายมหาวิทยาลัยจึงมีบริการเชิงรุกเรื่องการให้คำปรึกษาโดยใช้เครื่องมือโลกไร้พรมแดนเข้ามาช่วย นั่นคือ อินเตอร์เน็ตนั่นเอง...ซึ่งหลายที่เขารุกจนถึงการให้บริการปรึกษากันทาง msn แล้ว
จากเดิมงานแนะแนวฯเรามีให้คำปรึกษาทั้งแบบ face-to-face ทางโทรศัพท์ ทาง e-mail เรายังปรับ(COPY)ให้บริการทาง MSN บ้าง ซึ่งตอนนี้มีน้องนักศึกษาเข้ามาถามปัญหาเล็กๆน้อยๆทั่วไปบ้างแล้ว...ซึ่งส่วนนี้มี"น้องเฟริ์น"รัับหน้าที่เป็นศิราณีีปรึกษาทุกปัญหาไม่แค่เพียงปัญหาหัวใจเท่านั้น ... และงานเราได้เปิด blog เพื่อเป็นเวทีแลกเปลี่ยน...กับน้อง ๆ นักศึกษา แม้ยังกระเตาะกระแตะ ...แต่เราก็คุยกันในทีมงานเราก็พอใจค่ะ เหลือแต่ว่า...คงต้องถามนักศึกษาว่าพอใจไหม
สวัสดีค่ะ
เข้ามาเป็นกำลังใจให้ในการทำงานนะค่ะ.....สู้ ๆ ค่ะ
คงต้องทำเว็บจ๊าบๆเนอะ
หืมมม ยอดเยี่ยมมาก ๆ เลยคะ เล่าเรื่องราวให้ฟังบ้างนะคะ ว่าผลการดำเนินงานเป็นอย่างไรบ้าง และมีปัญหาอย่างไร รวมทั้งใช้วิธีการแก้ปัญหาอย่างไรด้วย น่าจะเป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เป็นประโยชน์มาก ๆ เลยคะ