เหนื่อยจังเลย

ไออุ่น

          มีใครรู้สึกแบบเดียวกับดิฉันบ้างไหมคะ  ทีทำงานอยู่ทุกวันนี้ เราตั้งใจทำงานเต็มที่ ทุ่มเทให้กับงานทำงานเต็มเวลา แถมยังนอกเวลาอีกด้วย แต่ในขณะเดียวกันเพื่อนร่วมงานกลับมีธุระบ้าง เดี๋ยวขออนุญาตไปนู่นบ้าง ไปนี่บ้าง ครั้งสองครั้ง คงไม่เท่าไหร่ แต่ดิฉันกลับเจอ เหตุการณ์นี้บ่อยมาก เกือบทุกวัน  ถามว่าภาระงานที่ต้องรับผิดชอบของแต่ละคนหนักมากไหม ก็ไม่หนักหนามากเกินไปหรอกค่ะ แล้วการรับงานที่เพื่อนที่ฝากหนักมากไหม ก็ไม่หนักค่ะ แต่การที่ต้องรับฝากงานบ่อยครั้ง เกือบทุกวัน ทุกท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง บอกตรงๆ ว่าเหนื่อย ไม่เหนื่อยค่ะ แต่สิ่งที่รู้สึก คือ ท้อแท้ และผิดหวังมากกว่า ก็กลับมาถามตัวเองว่า เราคาดหวังกับเพื่อนร่วมงานมากไปหรือเปล่า คิดว่าเขาน่าจะมีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ในฐานะที่เขาก็เป็นข้าราชการเหมือนๆ กับเรา

           ก็ขอทิ้งท้ายประเด็นนี้อีกครั้งนะคะ ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง แล้วทำอย่างไรคะ ความรู้สึกเหล่านี้จะดีขึ้น เราควรจะแก้ที่ตัวเรา หรือเราจะแก้ที่ระบบ อย่างไรคะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้จากการกระทำ

คำสำคัญ (Tags)#uncategorized

หมายเลขบันทึก: 18154, เขียน: 09 Mar 2006 @ 12:45, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 14:31, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

เมตตา
IP: xxx.12.74.6
เขียนเมื่อ 09 Mar 2006 @ 15:12

ทุกสิ่งอยู่ที่ตัวเราค่ะ หากเรารู้ เราทำเราไม่เหนื่อย เราก็ไม่เหนื่อย  คุณก็บอกอยู่ชัดเจนว่าไม่เหนื่อยหรอกกับการรับฝากงานคนอื่น  แต่รู้สึกท้อแท้  นั่นเป็นเพราะคุณคาดหวังกับคนอื่นซึ่งไม่ถูกอย่างยิ่ง คาดหวังกับตัวเราจะดีกว่าค่ะ ทางที่ดีเราต่างทำหน้าที่ หากเขาไปไหนบ่อย ๆ  บ่อยมากก็ให้คิดเสียว่าเขามีธุระมาก เขามีญาติเยอะ  เขาอาจทำประโยชน์อันไหญ่หลวงเพื่อ คนที่เขารัก เราทำหน้าที่แทนเขาก็ได้กุศล เท่ากับทำประโยชน์ให้ญาติเขาเหมือนกันค่ะ    มีมากมายคนแบบนี้ในสังคม  เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ  อย่าลืมซิคะ เห็นใครทำไม่ดีก็มิได้หมายความว่าเราต้องทำตาม  สังคมเลวเพราะคนดีท้อแท้ค่ะ

ปลาทู
IP: xxx.157.42.14
เขียนเมื่อ 09 Mar 2006 @ 18:44

เราคงคาดหวังให้คนอื่นเป็นเหมือนเรา หรืออย่างที่เราต้องการให้เป็นไม่ได้ เพราะแม้แต่ตัวเราเองก็ไม่สามารถคาดหวังกับตัวเองได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

และถ้าเราเปลี่ยนแปลงคนอื่นไม่ได้ เราก็ต้องเปลี่ยนแปลงที่ตัวเราเอง ความท้อแท้ของคุณเกิดเพราะคาดหวังในตัวคนอื่น บางครั้งเราอาจต้องปล่อยวางและมองข้ามไปบ้าง ก็เพื่อตัวเราเอง

อยากให้รู้ว่า คุณไม่ใช่คนเดียวที่เผชิญกับปัญหานี้ เชื่อว่ามีคนอื่นๆ ที่เจอปัญหาเดียวกันนี้อีกมากมาย อย่าให้มันมาบั่นทอนความรู้สึกของตัวเองเลยนะคะ การที่คุณตั้งใจและทุ่มเทให้กับงานคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว ขอให้ภาคภูมิใจที่คนอีกหลายคนไม่สามารถทำอย่างคุณได้

การทำงานด้วยความตั้งใจ รับผิดชอบ ทุ่มเท ทำยาก กว่าการผละงานโดยไม่สนใจว่าจะมีใครได้รับผลกระทบบ้าง เลือกทำสิ่งที่ยากเถอะค่ะเพราะผลตอบแทนมันคุ้มค่าทั้งต่อตัวคุณเอง และคนอื่นๆ ที่จะได้รับผลดีจากการทำงานอย่างหนักของคุณ

สู้ สู้ ค่ะ

ชายขอบ
IP: xxx.170.228.172
เขียนเมื่อ 18 Mar 2006 @ 21:23
     สู้ ๆ น้อง HSRD สู้ ๆ การพัฒนาระบบฯ คงต้องเน้นการเริ่มต้นที่ตัวเรานะ หากเราท้อเสียแล้ว จะเป็นอย่างไร? จิตวิญญาณแห่งการพัฒนาระบบที่ "แม่" และ "แม่" ถ่ายทอดมา อย่าลืมเสียล๊ะ นึก ๆ ทบทวนหน่อย เดี่ยวไปฟ้อง...นะ (เมื่อมีโอกาส)
นนทลี
IP: xxx.152.5.4
เขียนเมื่อ 12 Apr 2006 @ 06:31
... ไม่เป็นไรค่ะ ทำมากได้บุญมาก ...
ไออุ่น
IP: xxx.47.247.116
เขียนเมื่อ 12 Apr 2006 @ 12:37

ค่ะ .... ได้บุญมาก

แต่ถ้าเราไม่ได้ทำด้วยใจ

ไม่รู้ว่าสิ่งที่ได้

จะเป็นบุญหรือบาปกันแน่

Dr.Ka-poom
IP: xxx.12.97.120
เขียนเมื่อ 14 Apr 2006 @ 18:15

คุณไออุ่น

หากนั่งเฉย...ก็ "เหนื่อย" ได้...

"โชคดีจัง..ทำไมใครๆก็ไว้ใจเราจังเลย..ไม่อยู่ยังฝากงานเราไว้ด้วย น่า! เขาคิดว่าเราทำได้..เขาจึงฝาก..หากเขาไม่ฝากนี่สิ..เขามองเรายังงัยนะ..."