ฟังเสียงจากใจของตนเอง ก่อนผ่านสู่หูผู้อื่น
ต้องขออภัย ที่ระยะนี้ มีภารกิจมาก ช่วงค่ำก็งานเลี้ยงบ้าง เพื่อนเลี้ยงบ้าง ทำให้การเข้ามาตอบกระทู้ และเขียนบันทึก ล่าช้า ทิ้งช่วง
แต่บอกตามตรง ว่าพอมีเวลา ผู้เขียนก็อยากแต่จะเล่าเรื่องราวที่อินเดียให้ฟัง มีมากมายหลายเรื่องจริงๆ และคิดว่า ผู้ที่ติดตามอ่าน ก็กำลังรออ่านด้วย วันนี้ เรามาศึกษาวิถีชีวิตคนอินเดีย ที่กุสินารากันต่ออีกวันนะคะ รับรองว่า อ่านจบ ต้องรู้สึกสดชื่นแน่ๆ เพราะผู้เขียนกำลังจะเขียน เรื่องความหวานของคนกุสินารา ดินแดนที่ใครได้ไป แล้วจะประทับใจไม่รู้ลืม
" อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก
แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย..."
ค่ะ ผู้เขียนกำลังจะพาไปชม กรรมวิธีทำน้ำตาลของคนที่นี่ ถึงน้ำตาลจะหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก สู้ความหวานจากวาจาก็ไม่ได้ แต่เดี๋ยวจะได้เรียนรู้กัน ว่า ระหว่างการกลั่นน้ำตาล กับการกลั่นวาจา ให้ออกมาหอมหวานนั้น อย่างไหนจะง่ายกว่ากัน
สวัสดีครับ..หมอ
มาเที่ยวครับ, หวานจริงๆ ครับ
ตามมาซึมซับปรัชญาที่ปฏิบัติได้จริงค่ะ
ขอบคุณสำหรับข้อเขียนดีดีค่ะ
สวัสดีค่ะอ.แผ่นดิน
ดีใจที่ได้เห็นบันทึก และเรื่องราวจากท่านอีกค่ะ
ธรรมชาติคือบ่อเกิดแห่งปรัชญาค่ะ
ธรรมชาติ คือสิ่งที่ไม่ต้องฝีน เป็นเหตุ เป็นผล ปฏิบัติได้
เมื่อเราตั้งใจมองธรรมชาติ ที่เกิด เราจึงพลอยเจริญในปัญยา ของตนไปด้วย
แต่ที่เขียนมานี้ ยังไม่ถึงขั้นปรัชญาหรอกค่ะ ขอบคุณอาจารย์ที่ยกย่อง
การตัดอ้อยของคนกุสินารา ไม่เผาทั้งไร่ค่ะ เขาตัดสด
ทุกส่วนนำมาใช้ประโยชน์ได้หมอ
ที่สำคัญ เขาเอาแรงกัน (ลงแขก) ไม่มีค่าจ้างค่ะ
นี่คืออีกมุมมองหนึ่ง ที่คิดว่าดีมากๆ เป็นภาพจำ ที่ทำให้นึกถึงอดีตของไทยเราค่ะ
อดีตจะหวลมาอีกไหมคะ?
สวัสดีค่ะพี่เกษตรยะลา
ตามที่มีโอกาส เป็นผู้ติดตามผลงานของพี่มาตลอด จนกระทั่งครั้งหนึ่ง ได้พบตัวจริง เสียงจริง(ปลื้มพี่มากๆ) ก็พบว่า จะเป็นถ้อยสำนวน น้ำเสียง คำพูดที่พี่กล่าวออกมา ไม่มีความหยาบกระด้างอะไรเลย น่าอ่าน น่าฟัง มีความรู้สึก ที่ถ่ายทอดมาทุกตัวอักษร
อย่างนี้จะเรียก มะนาวไม่มีน้ำได้อย่างไรคะ
อีกอย่าง ถ้าพี่จะเปรียบตัวเองเป็นมะนาวนะ มะนวาสร้างความหวานจากรสเปรี้ยวของตนเองได้ด้วย
ลองบีบมะนาว ใส่สับประรดที่มีรสเปรียวซิคะ กลับหวานขึ้นมาทันที
ไม่ต้องหวานเท่าน้ำตาลกุสินาราหรอกค่ะ เอาแค่ ใครไม่หวาน พี่เกษตรยะลา จะช่วยแก้ให้ ก็พอแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะคุณอำนวย สุดสวาสดิ์
แอบบอก กับคุณอำนวยค่ะ ในวันที่ไปนั้น เขาทำน้ำตาลกันเสร็จไปหนึ่งรอบแล้ว แต่ที่ก้นกะทะ ที่ขั้นตอนสุดท้ายนั้น มีตังเม เหลืออยู่ ใช้นิ้วกวาดใส่ปาก หอมหวานมากๆ นี่เป็นการทำน้ำตาลแดง ไม่ใช่น้ำตาลทรายขาวนะคะ อันนั้นไม่ได้เห็นค่ะ คงเป็นโรงงานใหญ่ ถ้ามีโอกาสไปกุสินารา ต้องหาโอกาส เที่ยวหมู่บ้านนะคะ จะพบภาพชีวิตแบบนี้แหละ แต่ถ้าไปกับคณะทัวร์ใหญ่ คงหมดสิทธฺ์ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณอุบล จ๋วงพานิช
เป็นแค่ข้อคิดที่ปฏิบัติได้ง่ายๆค่ะ อิงกับสิ่งที่ครูบาอาจารย์สั่งสอนมา บังเอิญคนมักจะเปรียบเปรย ความหวานของวาจา เหมือนความหวานของน้ำตาล ก็เลยนำมาเทียบๆเคียงกันดูค่ะ
ถ้าวาจาที่ไพเราะอ่อนหวานนั้น มีรสชาดเท่าน้ำตาล โลกนี้ คงอบอุ่น และอบอวลไปด้วยความรัก นะคะ
ขอบพระคุณที่มาให้กำลังใจค่ะ
ลึกซึ้งจังเลยครับ
ชอบวิธีการเข้าถึงธรรมแบบนี้มากๆครับ
ขอบคุณสำหรับความคิดดีๆ ให้ธรรมเป็นทานครับ
สวัสดีค่ะท่านอัยการชาวเกาะ
ขณะที่ตอบบันทึกนี้ กำลังฟังเพลงจากบันทึกป้าแดงค่ะ เรื่อราวเกี่ยวกับความรัก
ถ้าเพียงเรามีความรักต่อใครสักคน เราก็จะสรรหาสิ่งดีๆ มากำนัลเสมอ เช่นเดียวกับ การตอบแทนคนใน g2k ทีครั้งหนึ่งและอีกหลายๆครั้ง ได้ส่งเสริมให้ดิฉัน ได้เรียนรู้ที่จะรู้จักรักคนทั้งโลก
ขอบันทึกนี้ และต่อจากนี้ไป เป็นของขวัญของทุกคน ในโอกาสได้ไปสร้างบุญที่กุสินาราค่ะ
หวานเป็นลมขมเป็นยา...นะ
สวัสดีค่ะคุณกวิน
ว่าแล้วเชียว ต้องมีคนนึกถึงคำนี้
ก็อาจจะจริงค่ะ ถ้าน้ำตาลนั้น เจือปนอย่างอื่นมากเกินไป ไม่บริสุทธิ์ ก็คงจะต้องมีรสชาดเปลี่ยนไป หรือรักษาไม่ดีก็เน่าเสียได้
แต่ถ้าบริสุทธิ์ ถูกกรรมวิธี รับรองหวานตลอดค่ะ
คงจะทำนองเดียวกับวาจาที่อ่อนหวานแหละค่ะ
ถ้าออกมาจากใจบริสุทธิ์ ก็คงไม่มีฤทธิ์ทำร้ายใครได้หรอกค่ะ