วันที่ 8 พ.ค. 2551  เป็นครั้งแรกที่ได้พบเจอผู้ใหญ่ใจดี  ซึ่งเป็นตัวแทนจากทีมงานเชฟรอน ที่เดินทางมาติดต่อประสานงาน  คือคุณนิรันดร์  ได้เดินทางขึ้นจากที่ทำงานที่อ่าวไทย มาถึงที่โรงเรียน ดิฉันนัดพบกับท่านที่โรงเรียนบ้ายปูแป้ เพราะเป็นจุดสุดท้ายที่จะเดินทางเข้าสู่โรงเรียนญาณวิศิษฎ์  และวันนี้ก็มีข่าวร้าย  ว่าจุดเครื่องแปลงไฟฟ้าจากพลังงานน้ำ  เป็นพลังงานไฟฟ้าสำหรับใช้ในหมู่บ้าน รวมทั้งโรงเรียนด้วย ได้ถูกต้นไม้ล้มทับ  พังเสียหายหมดเลย    ณ  น้ำตก  ยิ่งสร้างความกังวลใจให้กับตัวดิฉันมากขึ้นอีก  ความกังวลที่กลัวว่านักเรียนจะไม่ที่นอน  บวกกับพลังงานไฟฟ้าที่จะก่อสร้างก็ไม่มี  ต้องติดต่อกับทางเชฟรอนเพื่อเตรียมเครื่องปั่นไฟฟ้าเพิ่มอีก  ขอเล่าปัญหาที่กำลังเจอตอนนี้คือ

1.นักเรียนไม่มีที่นอน เพราะที่นอนเก่าได้รื้อออกแล้วเพราะต้องการไม้สำหรับเป็นวัสุด อุปกรณ์เสริมโครงสร้าง

2.ผู้รับเหมาขนอุปกรณ์ ก่อสร้างไม่มี

3.ฝนกำลังตกมากขึ้นเพราะเข้าฤดูฝนแล้ว

4.ต้องหาช่างที่อยู่ในหมู่บ้านเพิ่ม

5.ไม่มีกระแสไฟฟ้า  ต้องหาเครื่องปั่นไฟ

  แต่ทั้งพี่น้อย (ประเสิรฐ  เอนกลาง) คุณครูที่โรงเรียนที่คอยให้คำแนะนำ  ปรึกษา และคุณนิรันดร์บอกว่าปัญหาแก้ไขได้เพราะเราเดินหน้าแล้ว ต้องเดินต่อไปเพื่อนักเรียนจะได้มีที่นอน ถึงอย่างไรก็ต้องช่วยเหลือกันให้ถึงที่สุด  ..สู้ต่อไป   สรุปแล้วดิฉันเองก็สบายใจ ความกังวลก็เริ่มคลี่คลายลง                                

                                      Dsc03733      Dsc03731