บันทึกนี้เขียนให้เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้พบปะกันเลย ตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปี ได้ยินแต่ข่าวของ
เพื่อนเท่านั้น ทราบแต่ว่าเพื่อนก้าวหน้าทั้งหน้าที่การงาน และครอบครัว ยังคิดถึงเพื่อนเสมอ
บางคนหลังจากรับปริญญาก็ไม่เคยได้พบกัน (ยังหวังว่าเพื่อนคงสบายดี) บางคนถามไถ่จน
ได้ติดต่อกันบ้าง แต่ด้วยหน้าที่การงาน บางครั้งอาจห่างหาย มีบางสิ่ง บางอย่างที่อยากจะ
บอกกล่าวให้เพื่อนได้รับรู้ (อาจจะเลือนลาง แต่มีความหวัง)
แม้บางครั้ง
เราอาจห่างไกลกันไปบ้าง
แม้บางเวลา.....เราไม่สามารถเดินทางมาหา....
แม้บางหน.........
เหมือนเราเงียบหายไปในกระแสกาลเวลา
แต่ในใจลึก ๆ ของเราต่างรู้ดีว่า..............
เรายังคงคิดถึงกันตลอดมาเหมือนอย่างเคย...........
คิดถึง เพื่อนหน่ะ......
สวัสดีครับคุณครู
หวัดดีจ้ะ...ลิ้มศรี
หาตั้งนานกว่าจะได้อ่าน
คิดถึงเพื่อนที่ไหนจ้ะ...
ใกล้ ๆ หรือไกล ๆ (อิอิ)
สวัสดีค่ะ คุณครูข้างถนน
โบราณท่านว่า แข่งเรือแข่งพาย แข่งได้ แต่แข่งบุญวาสนา
แข่งไม่ได้ ลิ้มศรีคิดแบบนั้น ในขณะเดียวกันชีวิตที่เราเป็นอยู่
ขณะนี้อาจมีความสุขมากกว่าเค้าก้ได้ (อย่างน้อย ไม่ต้องหาเงิน
ผ่อนรถ อิอิอิ )
มีความสุขกับงานที่ตนเองรักนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณ berqer
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
เพื่อนกันไม่ต่อก็ติดค่ะ ทุกครั้งที่ผ่านสถานที่ต่าง ๆ ที่เคยไปทำ
กิจกรรมกับเพื่อนสมัยเรียน มักจะคิดถึงเพื่อนเสมอ (สงสัยอายุ
เยอะแล้วมั๊งคะ )
สวัสดีค่ะ วินดี้
เพื่อนไกลสิจ๊ะ เพื่อนใกล้จะคิดถึงทำไม........อิอิอิ
สวัสดีค่ะ ...สวัสดีปีใหม่ (ย้อนหลัง)
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมและให้กำลังใจกันนะคะ
...มาขอสมัครเป็นเพื่อนด้วยคนค่ะ...
มีความสุขกับชีวิตนะคะ