จริงๆคงมีได้หลายคำตอบนะคะ แต่ที่อยากจะบอกเล่าแลกเปลี่ยนกันคราวนี้จะพูดถึง ความผิดพลาดนั่นเองค่ะ เพราะพวกเราชาวห้องแล็บก็จะพบเห็นมากมายเป็นประจำ ทั้งของพวกเราเอง และของผู้ที่ใช้บริการของเรา สิ่งสำคัญก็คือเราต้องพยายามเรียนรู้จากความผิดพลาดที่เกิดขึ้นให้ได้มากที่สุด เพื่อจะหาทางป้องกันหรือแก้ไขไม่ให้เกิดขึ้นอีก ซึ่งแนวคิดที่สำคัญเป็นอย่างยิ่งที่จะทำให้ความผิดพลาดเป็นบทเรียนได้ ก็คือการยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างใจกว้าง ไม่ว่าเราจะเป็นผู้ทำผิดหรือเป็นผู้รับรู้ผลของการทำผิดพลาดนั้น และต้องเข้าใจให้ได้ว่าไม่มีใครต้องการให้ความผิดพลาดเกิดขึ้นอย่างแน่นอน แม้ว่าบางเรื่องอาจจะดูเหมือนว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ก็ตาม   

 

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝนและต้องการความร่วมมือจากผู้เกี่ยวข้องจึงจะเห็นผล จากประสบการณ์ที่พบด้วยตัวเองตลอดมาทั้งในการทำงานและในชีวิตทั่วๆไป คิดว่าเราต้องเริ่มตั้งแต่เมื่อเราเป็นผู้พบความผิดพลาด ต้องตั้งสติให้ได้ก่อนที่จะให้อารมณ์มานำหน้าเหตุผล เริ่มจากการคิดว่าไม่มีใครอยากทำผิดเสียก่อน จะทำให้เรากล่าวโทษแบบไม่สร้างสรรค์น้อยลง และจะหาสาเหตุของความผิดพลาดได้ง่ายขึ้น คนทำผิดก็อยากจะพูด อยากจะเล่ามากขึ้น เอาใจเขามาใส่ใจเราว่า หากเราทำผิดแล้ว มีคนมาซักถามแบบสืบสวนหาคนผิด กล่าวโทษกันเสียก่อนที่จะรู้รายละเอียด เราก็คงจะปิดใจ ปิดหูไม่รับสิ่งที่เขาสื่อสารมาถึงแน่นอน เมื่อเราฝึกที่จะใจกว้าง ไม่กล่าวโทษ ทำความเข้าใจ เราก็จะสร้างแนวร่วมในการแก้ปัญหาได้ง่ายขึ้น

 

เรื่องนี้พูดง่ายแต่ทำยากนะคะ แต่พิสูจน์แล้วว่า ฝึกบ่อยๆแล้วจะทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆและเกิดประโยชน์แน่นอนในทุกสถานการณ์