จะหาคุณค่าที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนทำงานตัวเล็กๆ ที่อยู่ปลายแถวสุดของระบบริการสุขภาพ
คนทำงานที่ไม่มีอำนาจวาสนาหรือตำแหน่งใหญ่โตอะไร
คนทำงานที่ก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างไม่มีปากเสียงแต่เป็นคนทำงานที่อยู่ใกล้ชิดชุมชนที่สุด
มีความหมายกับชาวบ้านที่ทุกข์ยากมากที่สุด ต้องทำงานในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุด
และได้รับการสนับสนุนน้อยที่สุด คุณค่าที่ยังคงหล่อเลี้ยงชีวิตพวกเราคงเป็น
การได้ทำงานที่เราอยากทำ (ตัดตอนมาจากนิตยาสารสุขศาลา นพ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์)
"ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตของเรา คือ การได้มีใครสักคนที่ช่วยผลักดันให้เราทำในสิ่งที่เรามี
ศักยภาพที่จะทำ"
ครั้งหน้าจะนำยุทธศาสตร์ฯปฐมภูมิที่ 4 สร้างคุณค่า เอกลักษณ์และการยอมรับระบบบริการปฐมภูมิ
ว่าเป็นอย่างไร
คุณค่าที่ดีหล่อเลี้ยงชีวิต เห็นด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะ
- ส่วนตัวแล้วยังไม่ได้ทำงานที่ตัวเองรักอย่างเต็มศักยภาพเลยค่ะ
- แต่ก็มีพี่คนหนึ่งเค้าบอกว่า "หากเราไม่ได้ทำงานที่เรารัก ก็ขอให้รักในงานที่เราทำ" ผลสำเร็จก็ย่อมเกิดขึ้นได้เช่นกัน จริงรึเปล่าค่ะ ^_^
สู้ต่อไปนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้คนตัวเล็กๆ แต่หัวใจยิ่งใหญ่ของชาวปฐมภูมิ
ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนค่ะ
แวะมาทักทายครับ