ลุงขับเร็วๆ ตังส์ขึ้นแล้วววว 555++

         เรื่องนี้น้องจิขอนำเสนอเจ้าค่ะ..เนื่องจากป้าสุเขาขำที่เห็นน้องจิเขียน...ก็เลยลองมานำให้ทุกท่านได้อ่านกันบ้าง..แต่มันเป็นเรื่อง โก๊ะๆ ของหนูหรือเปล่าก็ไม่ทราบนะเจ้าค่ะ....เรื่องเกิดขึ้นเพราะพ่อนึกเจ้าค่ะ...(ด้วยความรักลูกสาวคนนี้มากๆอ่ะเจ้าค่ะ)...ความจริงน้องจิไปสอบม.รามก็จะนั่งรถแท็กซี่ก็ได้นะเจ้าค่ะ แต่มันแพง ยังไงจุดหมายปลายทางก็ถึงที่เดียวกัน แต่มันมีสาเหตให้น้องจิต้องนั่งแท็กซี่เจ้าค่ะ

        ตอนกลับจากภูเก็ต...น้องจินั่งเครื่องบินมาลงที่ดอนบุรี(เมือง)....แต่ตอนนั่งเครื่องมา เหมือนน้องจินั่งรถยนต์..เพราะน้องจิแม่อ้อยและน้องออย นั่งตรงปีกเครื่องบิน มองไปทางไหนก็เห็นแต่ปีก ไม่เห็นทิวทัศน์อะไรเล๊ย..เฮ้อ!...5555++...คนรู้สึกว่าเครื่องบินมันลงสู่ดอนเมือง..ก็เตรียมตัวลงจากเครื่อง...พ่อนึก น้าอึ่ง ส่งน้องจินั่งแท็กซี่ไปสายใต้...พ่อนึกจะหัดให้น้องจินั่งแท็กซี่ นั่งรถเมล์เจ้าค่ะ...

       น้องจิกับคุณแม่ก็นั่งแท็กซี่..แค่เปิดประตูเขาก็กด 35 บาท ดูดู๊ ยังไม่ทันนั่งก็เสียแล้ว 35 บาท ...น้องจิก็เลยถามว่า..คิดค่าบรรทุกของหรือเปล่าค่ะ...ลุงคนขับบอกว่า ไม่คิดครับ..น้องจิเลยบอกว่า ..งั้นฝากของไปที่สายใต้..ส่วนหนูจะขึ้นรถเมล์ตามไป....ลุงคนขับหัวเราะก๊ากๆๆ..คงนึกในใจ ยัยหนูนี่งกซะไม่มี 5555++...

      พอแท็กซี่เริ่มเคลื่อนออกจากดอนเมือง....มิเตอร์มันก็ทำงานอย่างหนัก...มันไม่เหนื่อยเล๊ย..เดินตลอด...หนูล่ะอยากให้มันพักซะมั่ง 555++.....ลุงคนขับแท็กซี่ก็ขับช้าซะเหลือเกินค่ะ...น้องจิก็เลยบอกว่า...ลุงๆ ขับเร็วๆหน่อยค่ะ มิเตอร์มันขึ้นหลายบาทแล้ว ....ลุงเขาหัวเราะ แล้วก็บอกว่า...ใจเย็นๆหลาน  ...ลุงมีเมีย มีลูก...ไปช้าๆ ปลอดภัย....ตลอดเส้นทาง หนูชวนลุงคุย ลุงหัวเราะไม่ได้หยุด ...คุยกันหลายเรื่องมากๆ...แล้วลุงก็ถามบ้านหนูอยู่ไหน...หนูถามลุงขับแท็กซี่ไปว่า...ลุงคิดว่าหนูอยู่ไหนค่ะ ฟังจากสำเนียงเสียงภาษาแล้วอ่ะค่ะ...ลุงเขาบอกว่า...น่าจะนครปฐมนะ....หนูก็ดีใจ คุณแม่ก็ได้แต่ยิ้ม....หนูก็บอกว่า ไม่ใช่ค่ะ หนูกรุงเทพฯ...55555++....ลุงก็บอกว่า กรุงเทพฯแล้วจะไปสายใต้ทำไม...หนูก็บอกว่า ไปต่อรถที่สายใต้ ไปกรุงเทพฯ ค่ะ 5555++...ลุงเขาก็ขำ จนหนูต้องบอกว่า ลุงขับดีๆนะค่ะ  ลูกรออยู่ 55555++...

        หนูก็บอกไปว่า...หนูเป็นคนสุพรรณค่ะ...ลุงก็บอกว่าลุงเป็นคนบางบัวทอง...พอขับแท็กซี่เสร็จก็ต้องกลับบางบัวทองทุกวัน....นี่พอส่งหนูเสร็จ ก็กลับแล้ว (นี่หนูเป็นรายสุดท้ายแล้วหรือ คิคิ)...หนูก็เลยถามว่า ลุงขับกลับบ้านบางบัวทองทุกวันเลยหรือค่ะ...ลุงบอกว่าใช่...ลุงเขาบอกอีกว่า ให้ลุงขับไปส่งถึงบ้านเลยไหมล่ะ...หนูเลยถามว่า เท่าไหร่ค่ะ ลุงบอก 900 บาท ...หนูบอกว่า....งั้นไหนๆ ลุงก็กลับบ้านบางบัวทองแล้ว...หนูก็ถือซะว่า อาศัยลุงไปบางบัวทองซะเลย...แล้วหนูจะต่อรถเมล์ที่บางบัวทองไปสุพรรณ ค่ารถถูกไปอีกครึ่ง 555++...ลุงเขาก็ขำใหญ่เลย....(ทำไมต้องขำตลอดทาง อาจเป็นเพราะว่า หนู " แซ่เฮ " อยู่ที่ไหนมักจะมีเสียงหัวเราะ) 5555++.......ก็คิดดูเจ้าค่ะ....ใจคอจะไปส่งหนูถึงบ้าน เก็บ 900...เข้าใจว่าน้ำมันแพงอ่ะ...แต่ว่า ไหนๆ ลุงก็จะกลับบางบัวทองอยู่แล้ว ถึงไม่มีหนูลุงก็กลับ...ขอไปลงบางบัวทองไม่ได้หรือไง 5555++ เอิกๆๆ

      ลุงเขารู้ว่าหนูพูดเล่น...แต่ใครจะรู้ว่าหนูคิดจริงๆ 5555++.....สักพัก รถมันก็ติด..ในกรุงเทพฯรถติดเป็นเรื่องธรรมดามากๆค่ะ ....(ในฐานะที่ไปบ่อย)..ไปปล่อยไก่มาเยอะ....รถมันติด แต่เจ้ามิเตอร์มันไม่ติดเหมือนรถเจ้าค่ะมันเดินตลอด...ทั้งๆที่หนูนั่งอยู่กับที่ไม่ขยับเขยื่อนอะไรเลย...หนูก็เลยบอก ...ลุงจ๋า..กดมิเตอร์ให้มันหยุดเดินก่อนได้ไหมค่ะ รถมันติดค่ะ....ลุงเขาก็หัวเราะอีกแล้ว...สงสัยเต้นตื้น 5555++...พอไปถึงสายใต้...สรุปค่ารถแท็กซี่ 150 บาทพอดี...ลุงเขาบอกว่า กลับบ้านดีๆนะหนู ...หนูก็ขอบคุณและสวัสดีคุณลุงเขาไป

        พอไปถึงสายใต้...หารถเมล์ที่เขียนว่า บางลี่-วัดไผ่....มันไม่มีเล๊ย..หนูก็เลยเดินไปถามยาม ...ยามบอกว่า ให้ไปรอที่ชานชาลา 12....น้องจิกับคุณแม่ก็ไป ไม่เห็นรถเมล์ เห็นแต่คนชรา 5555++...หนูก็ตามคุณตาว่า  คุณตาจะไปไหนค่ะ คุณตาบอก ภูเก็ต...น้องจิก็ยิ้มๆ เพราะพวกเราพึ่งกลับจากภูเก็ตไงค่ะ....นั่งรอรถสักพัก รถก็มา...ตลอดการเดินทางโดยรถเมล์ ฝนตกหนักมากๆ ทำให้มองไม่เห็นข้างทางเลย...น้องจิก็เลยหลับ..5555++....พอถึงตลาดบางลี่ ก็ลงแล้วก็โทรให้คุณป้ามารับ...เมื่อคุณป้ามารับก็ถึงบ้านไงค่ะ...จบค่ะ...จบแล้วห้วนๆ เลยนะยัยจิบ๊อง ก๊ากๆๆๆ

         สรุป...น้องจิจะไม่นั่งแท็กซี่ถ้าไม่จำเป็น เพราะแค่เปิดประตูรถมันก็ติดตังส์ไปแล้ว 35 บาท..เจ้าแท็กซี่นี่ งก จริงๆ...เฮ้อ!

        ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจและอ่านบันทึกน้องจิเจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^