เชื่อหรือไม่ว่า หอยมุก ที่มนุษย์ใฝ่ฝัน อยากได้ และตั้งค่าราคาไว้สูง เกิดมาจากธุลีทราย สิ่งที่แปลกปลอมเข้าสู่ตัวหอย เมื่อหอยเกิดระคายเคือง เจ็บปวดรวดร้าว จึงหลั่งนำตา ..ไม่ใช่น้ำตาหอยทากอย่างเพลงคุณพงษ์เทพ นะครับ แต่เป็นหอยมุก ครับผม
          สารที่หลั่งออกมาจะไปเคลือบเม็ดทรายให้หายระคายเคือง ....นาน...นาน...ไป จึงเกิดเป็น มุก ส่วนเกินจากหอยที่มากคุณค่าและราคา
           ถ้ามองให้ลึกเปรียบเทียบกับชีวิตคนเรา บางคนในช่วงเวลานี้ ท้อแท้กับชีวิต โดยเฉพาะน้องๆกับการเรียน ที่พลาดโอกาสเข้าสู่ระบบมหาวิทยาลัย หรือ โรงเรียนที่เรามุ่งหวัง  เราอาจพลาดเรื่องของการสอบแข่งขัน ทำให้บางคนหมดกำลังใจไม่อยากเรียนต่อ หรือบางคนที่เป็นคนคิดมากอาจคิดอยากตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเพราะไม่อยากรับกับเสียงคนรอบข้าง...อาจตีค่าชีวิตตนแค่ธุลีทราย.... แต่ถ้านำไปเปรียบกับทรายในหอยมุกอาจจะทำให้ความรู้สึกดีขึ้น ....แม้นว่าเราจะเป็นทราย...แต่ทำไม...เราก็เกิดในตระกูลสูงกว่าหอย...หอยยังทำได้...ทำให้ทรายกลายเป็นมุก..มีค่ามีราคา....แล้วตัวเราจะร้องไห้ให้เสียน้ำตาเปล่าประโยชน์อันใด...ทำไมไม่เอาน้ำตามาเป็นกำลังใจให้เป็นสารห่อหุ้ม...ทรายที่ด้อยคุณค่าในตัวเราให้ดีมีค่าขึ้น...เปลี่ยนนำตาเป็นความพยาม ....เปลี่ยนน้ำตาเป็นความตั้งใจ....เป็นกำลังใจ.....ไปค้นคว้าเอาวิชาความรู้มาห่อหุ้มตัวเราเพิ่ม....อย่ากังวลในสถานที่ที่เราจะไปไฝ่หาวิชา...ที่ไหนก็ได้ ถ้าเรามีความตั้งใจ  ..วันหนึ่ง..ร่างกายเราจะโตขึ้น มีค่า มีราคา ยิ่งกว่ามุก
         หากเรามีค่า ...ไม่ต้องเร่ขาย....มีแต่คนที่จะวิ่งเข้ามาหาเรา..เพราะเขามองเห็นความดีในตัวเรา...รู้ไหม ไข่มุกดำมีราคาสูงกว่าไข่มุกสีขาวทั่วไป....คนเราที่เดิมไม่เก่ง....แต่เมื่อกลายเป็นคนดี คนเก่ง เปรียบเหมือนไข่มุกดำ..ที่กลับตัวกลับใจได้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ จะมีค่ามองเห็นได้ง่ายยิ่งกว่าคนธรรมดาสามัญ
         แล้วเรา ..จะเป็นทรายในท้องน้ำ ..หรือเป็นทรายในหอยมุก....เลือกเอาเอง...มันอยู่ที่ตัวเรา