มีทั้งคนแก่ ที่บางคนบอกว่าเดินมาแต่เช้า เกือบ ๑๐ กิโลเมตร
ขอนำภาพจากอินเดียมาให้ชมก่อนนะคะ ถือเป็นของฝากจากอินเดียก็แล้วกันค่ะ
ทุกเช้า จากวันอังคาร ถึงวันอาทิตย์ จะมีคนไข้มารอรับการรักษา อย่างล้นหลาม เฉลี่ย ๗๐-๑๐๐ คน แต่ถ้าเป็นวันพระ จะรักษาผู้สูงอายุ ๖๐ ปีขึ้นไป และ เด็ก ต่ำกว่า ๘ ปี ฟรี ยอดคนไข้ก็จะสูงเกือบสองร้อยคนต่อวัน
มีทั้งคนแก่ ที่บางคนบอกว่าเดินมาแต่เช้า เกือบ ๑๐ กิโลเมตร
สองหนุ่มน้อยนี่ ไม่สบาย แต่แต่งตัวเสียหล่อเชียว
คนไข้ผู้หญิงที่มารักษา สามีก็จะมาส่ง ดูแลอย่างดี น่าชื่นใจ
แขกก็มีระเบียบนะ
บางคนเดินทางมาไกล ด้วยไข้ที่รุมเร้า เมื่อถึงคลินิก ก็นอนเป็นลมอยู่กับพื้น
เป็นภาพประจำวัน ของการปฏิบัติงานที่ กุสินาราคลินิก อินเดีย ที่ผู้เขียนขอนำบางส่วน มาฝากก่อน ในโอกาสที่กลับมาถึงเมืองไทย ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ ที่จะได้เล่าสู่กันฟังค่ะ
ขอสิ่งที่ได้กระทำและมีส่วนร่วม ให้ผู้ทุกข์ยาก ได้รับการดูแลนี้ จงเป็นผลบุญกุศล แด่ทุกท่าน ที่ได้เข้ามาชม ให้ได้มีสุขภาพ กายใจ ที่แข็งแรงสมบูรณ์ ทุกประการค่ะ อย่าเจ็บ อย่าไช้กันเลย...
เห็นทำงานแล้วเหมือนแม่พระจริงๆ ดีครับ ทำแล้วรู้สึกดี ช่วยเหลือคน
มีความสุขครับ ไม่ว่าคนที่เราช่วยนั้นจะเป็นคนชนชาติใด
อยู่ศรีราชาหรือครับ ผมก็อยู่ศรีราชาเหมือนกัน
สวัสดีค่ะคุณคนโรงงาน
ขอบพระคุณที่มาแวะเยี่ยมรับของฝากจากอินเดียค่ะ ทำงานเป็นหัวหน้าสถานีอนามัย ที่สถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติ ๖๐ พรรษา นวมินทราชินี ต.เขาคันทรงค่ะ ด้วยอยากสั่งสมบารมีช่วยเหลือผู้คนให้ยิ่งๆขึ้นไป จึงอาสาสมัคร ไปช่วยงานวัดไทยกุสินาราคลินิก ประเทศอินเดียค่ะ ๔๓ วัน ใช้วันลาที่มีทั้งหมด
ยินดีที่ได้รู้จัก คนบ้านเดียวกัน ถ้าว่างก็ขอเรียนเชิญ มาที่สถานีอนามัยได้ค่ะ จะฉีดยาให้ฟรี เจาะเลือดให้ฟรี ผ่าฝีฟรี เย็บแผลก็ฟรีค่ะ เพราะเราเป็นชาว Gotoknow ด้วยกันค่ะ
เจริญพร: ครูหมอบุญรุ่ง ตันติราพันธ์
อาตมาขออนุโมทนาในบุญกุศลด้วยที่มีโอกาสมาสร้างบุญที่ ณ คลินิกวัดไทยกุสินารา ประเทศอินเดีย ร่วมกัน ขอบุญจัดสรรให้โยมมีความสุขสันต์ทุกยามนอนยามตื่นนะ
เจริญพร
นมัสการท่านเหยี่ยวอินเดียค่ะ
ที่กุสินาราคลินิก เป็นที่เหมาะแก่การสร้างบารมี ทั้งคน ทั้งพระเลยนะเจ้าคะ นำภาพมาลง แล้วก็ยังคิดถึง สิ่งที่ได้กระทำทุกวันที่นั่น การช่วยเหลือที่ไม่มีวันจบ รอผู้คนเข้ามาบำเพ็ญบุยกันตลอดไป
สาธุ สาธุ สาธุ พระคุณเจ้าเจ้าค่ะ
สาธุ มากๆ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
โยคีน้อยขออธิษฐาน ให้มีสักภาพหนึ่ง ที่จะดลบันดาลใจ ให้ผู้เข้าชม ได้ระเบิดก้นลึกจากหัวใจตนเอง เพื่อลดลงสู่ความเป็นศูนย์ ก่อนดวงจิตนั้น จะเจริญต่อไป ด้วยเมตตาธรรม เพื่อมวลมนุษย์โลกค่ะพี่โยคี สาธุ สาธุ สาธุ
เห็นภาพการประกอบบุญแล้วซึ้งใจมากค่ะ
อนุโมทนาสาธุค่ะพี่หมอรุ่ง ขอให้พี่เจริญในธรรมยิ่งๆ ขึ้นไปนะคะ
สวัสดีครับพี่รุ่ง
ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ พี่ไปนานขนาดไหนครับเนี่ย ลาไปได้ไง สังสัย
เป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมครับ แล้วก็ได้บุญด้วย
ผมมารับของฝากจากอินเดียครับ ได้เยอะเลย
ขอบคุณครับ
เรียนหมอบุญรุ่งฯ
อยากเห็นภาพการรักษาคนไข้จะ ๆ มากกว่านี้ และสงสัยนิดว่าทำไมจึงไม่กแต่งชุดพยาบาลสีขาวของเมืองเรา...
เกือบจำหมอรุ่งไม่ได้แน่ะค่ะ ^^
สวัสดีค่ะคุณกมลวัลย์
ภาพประจำวัน ที่หมุนเวียนเปลี่ยนไป ไม่เลือกว่าสถานพยาบาลนั้นจะอยู่ที่ไหน ความเจ็บ ความไข้ ไม่สบาย เป็นทุกข์อย่างยิ่ง ดีใจที่มีโอการบำบัดทุกข์เขาได้บ้าง แม้จะช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่ที่อินเดีย และในโลกนี้ แล้วที่สุดก็ต้องจากลากันไป
นับเป็นประสบการณ์ ที่ไม่คิดว่าจะได้สัมผัส แค่คิดว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศ ก็เป็นเรื่องเกินตัวแล้ว ต้องกราบขอบพระคุณทุกท่าน ที่สนับสนุน จนฝันนั้นเป็นจริงค่ะ โดยเฉพาะคุณกมลวัลย์ ขอบคุณที่สุดเลยค่ะ
สวัสดีค่ะคุณสุมิตรชัย
ขอบคุณที่แวะมารับของฝากค่ะ ไม่ใช่ภาพ ไม่ใช่เรื่องราว แต่ เป็นผลบุญที่ได้กระทำมาแล้ว ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพ่อสกล
เนื่องจากที่นี่ เป็นคลินิก ยังไม่ใช่โรงพยาบาล หนูเลยคิดว่า เรามาในฐานะ อาสาสมัคร ไม่ได้เป็นทางการ และเพื่อเผยแพร่ให้เขาทราบว่าเราเป็นคนไทย จึงแต่งชุดไทยๆ นุ่งผ้าถุง และเจ้าหน้าที่ผู้หญิง ก็แต่งชุดส่าหรีกันหมดค่ะ
จะหาภาพมาให้ชมต่อไปนะคะ
สวัสดีค่ะคุณเนปาลี
หน้าตาเหมือนแขกหรือคะ เลยจำไม่ได้ มีอยู่ครั้งหนึ่ง เข้าไปทัก ทัวร์ ที่มาจากประเทศไทย เขาดีืใจบอกว่า ดูซิ เขา(หมายถึงตัวพี่) พูดภาษาไทยได้ด้วย นั่นว่าเราไม่ใช่คนไทยซะอีกค่ะ
สวัสดีค่ะคุณnaree suwan
เต็มใจรับมากๆค่ะ กำลังใจนี้ และต้องการตลอดไป กลับถึงบ้านสบายดีค่ะ ขอบพระคุณค่ะ
เห็นภาพและเรื่องราวทำให้คิดไปต่างๆนาๆ จินตภาพพรั่งพรู
ขอบคุณมากๆครับเกี่ยวกับเรื่องราวดีๆอย่างนี้ครับ
สวัสดีค่ะคุณสิทธิรักษ์
นับเป็นการเกื้อกูลของมนุษยชาติที่ดั ครั้งแรกที่ไป ก็คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรได้บ้าง เขาจะยอมรับเราหรือไม่ แต่เมื่ออยู่ไป ๆทำให้เรียนรู้ว่า ทุกชีวิต มีความเป็นไป และต้องการคล้ายคลึงกัน ภาษากายเราอาจแตกต่าง แต่ภาษาใจ เราสัมผัสกันได้ดีค่ะ
จึงทำให้เหมือนเรายังคงยืนอยู่ตรงไหน ในโลกนี้ก็ได้ เพียงแต่ให้เราทำสิ่งที่ดีต่าๆแก่กันได้ โดยไม่มีเส้นกั้นขวาก็พอแล้วค่ะ
ภาพอาจสื่อไม่ได้ทั้งหมด แต่ความรู้สึกภายใน ถ้ามีโอกาส จะได้ถ่ายทอดกันต่อไปค่ะ
เจริญพร
คุณหมอบุญรุ่ง อาตมาขออนุโมทนาในบุญที่ได้มาหาบุญที่เมืองอินเดียนะ แสดงถึงความวิริยะ อุตสาหะมากเลย ยินดีด้วยที่คุณหมอกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพนะ
นมัสการท่านเหยี่ยวอินเดียค่ะ
ในส่วนของตัวนั้นกลับมาหมดแล้ว แต่ใจยังตกค้างอยู่กุสินารา บ้าง มักมีภาพฝัน ถึงการอยู่ที่นั่น ได้ทุกคืน อีกหน่อยก็คงจางหายไปเอง
ฝากระลึกถึงทุกๆคนด้วยอย่างจริงใจ ถ้าวาสนายังมี หวังว่าคงได้ มีโอกาสได้ร่วมสร้างบุญกันต่อไป