เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ได้มีโอกาสไปนมัสการ ท่องเที่ยว และเยี่ยมชมวัดไผ่โรงวัว อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
ตามปกติจะมีกล้องถ่ายรูปติดตัวเสมอ พบเห็นอะไรจะกดไว้ตลอดเวลา ไม่ชอบ ไม่ประทับใจ ไม่นำพา ก็จะลบทิ้งทันที หรือบางทีก็จะมาลบทิ้งในเครื่อง....
รูปภาพนี้ไม่เคยถูกใจครูอ้อยเลย เพราะฝีมือ หรือ คุณภาพของกล้อง ก็ยังสรุปไม่ได้
แต่เมื่อไปสุพรรณบุรี ไปเที่ยวชมทัศนียภาพในสถานที่ต่างๆ ภาพที่ออกมาจะสวยงามทุกภาพทีเดียว ยังเคยเขียนในบันทึกหนึ่งของตัวเองว่า.....หรือว่า จะมีอานุภาพลึกลับดลจิตใจและมือกดภาพ ให้ภาพเหล่านั้นออกมาสวยงามทุกภาพก็เป็นไปได้....คิดเอาเอง
ทั้งๆที่เรียนกันตามความเป็นจริงว่า....วันนั้น ครูอ้อยไม่ได้ลงจากรถเลย การถ่ายภาพทุกภาพในบันทึกนี้ เป็นภาพที่นั่งในรถยนต์
ประกอบกับวันนั้น ก่อนที่จะมาถึงที่นี่ รถยนต์ได้วิ่งผ่าฝนตกอย่างแรง กระจกหน้ารถเลยใสปิ๊งมั้ง...
ชมภาพได้เลยค่ะ.....แสงแห่งธรรม
นำพาความสุขสงบ...
พบความสุขในชาตินี้และชาติหน้า...
แสงแห่งธรรม..ช่างสวยสดงดงาม
สวัสดีครับ คุณครูแม่อ้อย
ภาพสวยมากครับพี่อ้อย ชอบดู มาทักทายก่อน...
ดื่มด่ำ ซึมซับ แสงแห่งธรรม....แต่เช้า
กล่อมเกลาจิตใจ ให้สดชื่น
พร้อมเผชิญสิ่งที่อยู่ข้างหน้า
ด้วยดวงตา และการมีสติ โดยใช้แสงธรรม...ส่องใจ
สวัสดีค่ะลูกชาย ....ครูข้างถนน
สวัสดีค่ะน้องขจิต....ขจิต ฝอยทอง
ไปเป็นวิทยากร เหนื่อยไหม ขยันจริงๆเชียว
ภาพสวยใช่ไหมคะ ครูอ้อย มีฝีมือขึ้นใช่ไหมคะ