มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งต้องการเร่งเร้าการขับเคลื่อนไปสู่ความเป็นมหาวิทยาลัยวิจัย จึงทำวิจัยนักวิจัย active ในช่วงปีงบประมาณ ๒๕๔๗ – ๒๕๕๐ เปรียบเทียบระหว่างหน่วยงานย่อย
เกณฑ์ที่ใช้ในการบอกว่าเป็นนักวิจัย active คือ ได้รับทุนวิจัย จากแหล่งใดก็ได้
นี่คือวิธีคิดแบบ input-oriented หรือเน้นทุนวิจัย คือเอาการได้รับทุนวิจัยเป็นเกณฑ์ คนชอบเถียงอย่างผม จึงเถียงว่า คนที่ได้รับทุนวิจัย แต่ไม่มี output เลย กับคนที่ไม่ได้รับทุนวิจัย แต่มี research output ดีและ เป็นที่ยอมรับนับถือ อย่างไหนดีกว่ากัน
ผมจึงเสนอว่า ควรมีวิธีตรวจสอบหานักวิจัย active อีกแบบหนึ่ง โดยใช้เกณฑ์แบบ output-oriented หรือแบบเน้นผลงาน ถามหา research output แบบใดแบบหนึ่งในช่วง ๔ ปีดังกล่าว และแยกแยะผลงานวิจัยด้วย เป็น publication กับ เป็น application
ผลงานเป็น publication ให้บอกด้วยว่า มี Impact Factor (ของ ISI) หรือไม่ Impact Factor เท่าไร มี TCI หรือไม่ (ดูเรื่อง TCI ได้ที่ http://www.kmutt.ac.th/jif/public_html/IF_47.html)
ผลงานที่มี application ให้บอกลักษณะของการเอาไปใช้ ก็จะได้ Social Impact
เราจะได้รายชื่อนักวิจัยนักวิจัยที่ active ในแง่ของผลงาน และยอมรับผลงานที่แตกต่างหลากหลาย เกิดการให้ความชื่นชม เห็นคุณค่า ในหลากหลายรูปแบบ
วิจารณ์ พานิช
๑๗ เม.ย. ๕๑
