วันก่อนลูกสาวที่เกษียณอายุงานตนเองจากงานบริษัทญี่ปุ่นเงินเดือนแสนกว่าบาท (เมื่อ ๕ ปีก่อน) เมื่ออายุ ๒๙ ปรารภว่า ที่ตนเองเป็นคนแปลกเช่นนี้น่าจะเป็นเพราะอิทธิพลของโรงเรียนอนุบาล เพราะโรงเรียนที่เธอเรียน สอนแบบ วอลดอร์ฟ
ผมจึงลองเข้า Google ค้นด้วยคำว่า “การศึกษาแนววอลดอร์ฟ” ได้คำอธิบายที่น่าสนใจที่ http://www.tridhaksa.ac.th/tridhaksa.html
ผมเข้า http://gotoknow.org/post/tag/การศึกษา ค้นหาร่องรอยของครูผู้มีแรงบันดาลใจ พบ อ. มนตรี รัตนมณี โรงเรียนโสตศึกษา จ. นครศรีธรรมราช ที่แม้เพิ่งบันทึกใน Gotoknow เพียง ๓ บันทึก ผมก็ประทับใจมาก อ่านได้ที่ http://gotoknow.org/blog/khotchanika ผมคิดว่าครูอย่างนี้แหละที่สังคมไทยเราต้องการ
ผมพยายามหาบันทึกที่เล่าเรื่องการเรียนรู้ของตัวเด็ก เล่าเรื่องวิธีคิดออกแบบการเรียนรู้ของลูกศิษย์ หายากมากครับ ส่วนใหญ่บันทึกเชิงเทคนิค หรือบ่น หรือเล่าเรื่องของตนเอง ค้นจากปัจจุบันไปจนจบเดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ ประทับใจ อ. มนตรี คนเดียว นึกขึ้นได้ว่ามีครูใหม่อีกคน อ่านบันทึกของเธอได้ที่ http://gotoknow.org/blog/krumaimai เธอไม่ได้ใส่คำหลักว่า “การศึกษา” วิธีค้นของผมจึงไม่พบ บล็อก ของเธอ และคงจะไม่พบครูดี มีแรงบันดาลใจที่แนบแน่นกับศิษย์ และเขียน บล็อก เล่าเรื่องศิษย์หรือเรื่องการออกแบบการเรียนรู้ของศิษย์ ที่คงจะมีอีกหลายคน ใครพบช่วยบอกผมบ้างนะครับ ผมจะเข้าไปเชียร์ และชื่นชม
วิจารณ์ พานิช
๑๗ เม.ย. ๕๑