แสงไฟในเศษฟืน


หากใครที่ท้อแท้ สิ้นหวัง หรือท้อถอย ลองหันมองรอบข้าง บางทีอาจจะมีภาพประทับใจที่ให้แง่คิด รวมถึงสร้างกำลังใจให้กับตัวคุณ ...ดังเช่นภาพนี้ ...

แสงไฟในเศษฟืน

             หากใครที่ท้อแท้ สิ้นหวัง หรือท้อถอย ลองหันมองรอบข้าง บางทีอาจจะมีภาพประทับใจที่ให้แง่คิด รวมถึงสร้างกำลังใจให้กับตัวคุณ ...ดังเช่นภาพนี้ ...

                ยายทอง  ขอปล้องกลาง ชีวิตหญิงชราวัย 81 ปี ที่ต่อสู้ชีวิต  ด้วยการ'ขายเศษฟืน' ยายทอง คือยายที่เคยถูกถ่ายทำสารคดีเรื่อง  แสงไฟในเศษฟืน

 

    

                  แล้วได้รับรู้ว่าชิวิตของยายนั้นต้องอยู่อย่างลำบากในเพิงสังกะสีเก่าๆ ไม่ต่างจากกองขยะ ที่ทั้งอุดอู้ สกปรก  และไม่สามารถกันแดดฝนอะไรได้เลย


             ยายต้องเดินเท้าหลายกิโลพร้อมกับกระสอบฟืน ขวดน้ำเก่าๆ  และร่มคันหนึ่ง

ใช้พยุงตัวเองมาเรื่อยๆให้ถึงหน้าโรงเรียนบุญวัฒนาเพื่อขอขึ้นรถโดยสาร

(ที่บางคันจอดรับ และบางคันก็ไม่ให้ยายขึ้น) ไปยังหน้าร้านทอง สามแยกตลาดแม่กิมเฮง

'1  บาท เศษไม้ขอแลกเศษเงิน  ขอบคุณลูกหลาน..ที่ช่วยต่อชีวิตให้ยาย'
ประโยคหนึ่งในเศษกระดาษเก่ายับที่วางอยู่หน้ากองฟืน
ได้คนขับสามล้อแถวนั้นเขียนทิ้งไว้ให้
เผื่อว่าคนที่ผ่านไปมาจะได้เห็นว่า 

ที่มุมเสาไฟฟ้านั้นมีอีกชีวิตที่รอคนเมตตา
ซึ่งความจริงนั้นบางวันยาย...
อาจได้แค่คนที่หยุดมองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครสนใจจะซื้อเศษไม้ไร้ค่านั้นเลย
สั ก ค น เ ดี  ย  ว 

ถนนเส้นย่าโม สามแยกทางเข้าตลาดแม่กิมเฮง  ตรงเสาไฟฟ้า  หน้าร้านทอง
เพื่อนๆจะเห็นคนแก่คนหนึ่ง ที่ไม่มีอะไรเลย  นั่งอาศัยเงาจากเสาไฟฟ้า
เพื่อขายของบางอย่าง  ที่คนสมัยนี้เค้าไม่ได้ต้องการแล้ว
แต่ 'ฟืน' มันก็เป็นเหมือนความหวังเดียวที่ยายมี
ทางออกเดียวที่ยายเห็น
จากดวงตาที่พร่ามัวเกือบบอดด้วยโรคชรา
และหูที่ตึงจนเกือบไม่ได้ยินแล้ว
ถ้าเพื่อนไม่ได้ผ่านไปก็ช่วยForward mail นี้ต่อๆกันไปที
ถือว่าเป็นการทำบุญเท่าที่เราทำได้  เผื่อว่าวันหนึ่ง
จะมีใครสักคนที่จะเข้ามาช่วยเหลือ

 

            ชีวิตแบบนี้ พบเห็นได้ไม่ยากนัก เมื่อไรคนไทยจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านี้ นี้คือบั้นปลายชีวิตของคนชราที่มีลูกหลาน หากไม่มีลูกหลาน และถึงคราวเกษียณอายุ ไม่มีเงิน จะอยู่อย่างไร...

แหล่งข้อมูล 

E-mail: Phunyanuch_Kun@truecorp.co.th

office : 0-2699-6308

Phunyanuch Kunnithiwutt

 
 

หมายเลขบันทึก: 178037เขียนเมื่อ 22 เมษายน 2008 00:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 มิถุนายน 2012 14:23 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (4)

สวัสดีค่ะ คุณพี่โมจิ

ได้มาอ่านเรื่องยายทอง ก็อดคิดตามไม่ได้ คล้ายๆกับลุงอะไรนะคะที่อยู่ในเรือ อยากให้คนสูงอายุในบ้านเราได้มีคุณภาพชีวิตที่ดี ไม่ถูกทอดทิ้ง คงต้องช่วยกันปลูกฝังเรื่องพื้นฐานครอบครัวที่ไม่ทอดทิ้งกัน และหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องมาร่วมกันช่วยเหลือยาย

ผมเคยได้รับจดหมายฟอร์เวิดด์เรื่องนี้มาหลายฉบับครับ

อ่านแล้วสงสารแกเหมือนกันนะครับ แล้วสงสารผู้สูงอายุทุกคนเลยครับที่ถูกทอดทิ้ง

  • สวัสดีค่ะ คุณ Morisawa
  • ตามมาอ่านและตามมาเยี่ยมค่ะ
  • อยากทราบว่าไม่สบายเป็นอะไรค่ะ
  • ต้องขอโทษที่ตกข่าวมาก ๆ เลยค่ะ
  • เป็นห่วง..พักผ่อนมาก ๆ นะคะ
  • หายเร็วๆ จะได้คุยกันอีกนะคะ ^_^

น่าสงสารคุณยายจังนะ อาตมาพึ่งใด้รับข่าวสารนี้ จากโยมพี่สาวส่งมาให้อยากรู้จังว่ายายเขาอยู่ที่ใหน และทำอย่างไรที่จะช่วยเหลือใด้ หากว่ามีใครทราบช่วยติดต่อ

มาบอกอาตมาด้วยนะ เพื่อที่จะใด้ให้ความช่วยเหลือกัน เราคนไทยเหมือนกันไม่ใช่หรือ

โทร 0874543629

พระ คงศักดิ์ วุฒิอิ่น โชติโก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี