ความสมบูรณ์ พูนพร้อมนั้นหนอคือ “ความอุดม”
อุดมด้วยแนวคิดแห่งการดำเนินชีวิตที่ดีนั้นหนอ คือ คนที่มีอุดมการณ์ที่ “อุดมธรรม”
เมื่ออุดมการณ์ของคนที่มีธรรมอย่างถึงพร้อม แนวคิด หลักการ ปรัชญาแห่งการดำเนินชีวิต จะเป็นดั่งแรงลิขิตพาชีวิตให้ก้าวไปในสายทางแห่งความดี
อุดมการณ์ที่อุดมไปด้วยธรรม... จะนำพาชีวิตให้แนบยึดติดกับธรรมชาติ
ความเรียบ ความง่าย แนวคิดในการดำเนินชีวิตจะเป็นการแบบพึ่งพาอาศัย น้อมตัวเขาหาสิ่งอื่น มิใช่น้อมสิ่งอื่นเข้าหาตัว
อุดมการณ์แห่งความเสียสละจะเกิดขึ้น การใช้ชีวิตแบบไม่เบียดเบียนจะเป็นอุดมการณ์หลักของจิตใจ
ส่วนการงานของแต่ละคนที่แยกออกไปในแต่ละแขนงนั้น ก็เปรียบดั่งเม็ดทรายแต่ละเม็ดที่ถึงแม้ว่าจะอยู่แยกจากกัน แต่ทว่าแต่ละเม็ดนั้นเมื่อนำมารวมกันก็สามารถสร้างความแข็งแกร่งให้กับท้องทะเลอันกว้างใหญ่ได้
คนที่มีอุดมการณ์แบบอุดมธรรม ชีวิตนี้จะเกรงกลัวและละอายต่อการทำบาป
ชีวิตเขาจะว่างเปล่าจากการพรากและเบียดเบียนซึ่งชีวิตของมนุษย์และสรรพสัตว์ทั้งหลาย
นกในนภาและปลาในน้ำจะถือว่าเป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดียวกันกับเขา
เป็นสรรพสิ่งที่พึ่งพาซึ่งกันและกัน พึ่งพิงธรรมอันเดียวกันคือ “ธรรมชาติ”
ต่างคน ต่างสิ่ง ต่างเรียนรู้ซึ่งกันและกัน พึ่งพา พึ่งพิงกันนั้น “อุดมการณ์”
จิตอุดม ผสมสาน งานธรรมนั่น
ชีวิตอัน บริสุทธิ์ อุดมเพิ่ม
มีธรรมะ เสริมแนวคิด ปรัชญาเติม
อุดมเสริม สร้างกรรมดี ชีวีตน
อุดมการณ์ สานต่อ สายใยรัก
ผูกสมัคร ธรรมชาติ ชาติมิกั้น
ต่างพี่น้อง ต่างสีผิว กลมเกลียวกัน
อุดมการณ์นั้น สรรค์โลกนี้ สงบเอย...
