บันทึกของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับบ้านไร่พนมทวนและแนวความคิดเกี่ยวกับจากสิ่งของที่มาต่างประเทศ

 ช่วงที่กลับบ้านหลังสงกรานต์ ผู้เขียนได้จัดการลอกบ่อปลาที่บ้านไร่พนมทวน เพื่อเปลี่ยนน้ำและคัดปลาตัวใหญ่ออก พยายามจะหาเจ้าปลาช่อนที่หลงมาในบ่อ (เพราะปลาช่อนจะกินลูกปลาตะเพียนและลูกปลาดุก) แต่ตอนที่กำลังอยู่ในบ่อปลา พี่ Handy โทรศัพท์มา เลยคุยกันนิดหน่อย พี่ Handy แนะนำว่าน่าจะถ่ายรูปเอามาให้เพื่อนใน gotoknow ดู(ขอบคุณครับพี่Handyที่แนะนำ)

 

 แต่ที่ผู้เขียนตะลึงไม่ใช่ ได้ปลาตัวใหญ่ แต่เป็น ปลาดูดหรือปลา ซักเกอร์(sucker catfish) บางที่ก็เรียกว่าปลาเทศบาล(ทำไมไม่มีปลา อบต.บ้างเนอะ) ที่หลุดมาอยู่ในบ่อปลาได้อย่างไรไม่ทราบ ตัวใหญ่มากๆๆ  วันก่อนดูในโทรทัศน์ปรากฏว่ากำลังระบาดในหลายๆๆจังหวัด  เป็นปลาที่มาจากประเทศอื่น แต่ด้วยความไม่รู้ของคนบ้านเรา คงเลี้ยงในตู้พอใหญ่เลิกเลี้ยงเลยเอามาปล่อยในแหล่งน้ำธรรมชาติ   มันก็เลยแพร่พันธุ์ไปทั่ว…

 

 

ผู้เขียนสงสัยเหมือนกันว่า ใส่ลูกปลานิลและปลาดุกเข้าไปเต็มเลย (แต่ปลานิล ปลาตะเพียนหายไปหมด) ปรากฎว่าปลาชนิดนี้กินลูกของปลาตะเพียน ปลานิลและปลาดุกผู้เขียนไปเกือบหมด  เหลืออีกไม่มากแต่ก็มีปลาตัวใหญ่ๆหลายตัวที่ได้ทดแทนมา  ดูรูปนะครับ

 

 

ผู้เขียนอยากบอกว่า สัตว์ในประเทศอื่น หรือมาจากแหล่งอื่น มาอยู่ในประเทศไทย บางครั้งด้วยความไม่รู้ ก็จะทำให้การแก้ไขและป้องกันการระบาดยาก เช่น หญ้าขจรจบ(คุณหมอประเวศ วะสีท่านกล่าวว่า เรื่องการปราบหญ้าขจรจบ ก็มีการนำเข้าคณะรัฐมนตรีอนุมัติ โหประเทศไทย… ) แต่บางอย่างก็ดีนะครับเช่น ปลานิล ในหลวงทรงนำมาจากญี่ปุ่น ทำให้คนไทยมีปลาที่เลี้ยงง่ายโตเร็ว เป็นแหล่งอาหารโปรตีนของคนไทย ผู้เขียนพยาบอกว่า มันเป็นทวิลักษณ์ คือมีทั้งข้อดีและข้อเสียในสิ่งของแต่ละสิ่ง

 

ตอนนี้ผู้เขียนก็เลยไม่แปลกใจว่า ตอนไปประเทศนิวซีแลนด์( New Zealand) เขาถึงห้ามนำพืช ผัก ผลไม้ และสัตว์ของไทยเข้าประเทศนิวซีแลนด์(แม้แต่ มาม่าก็ห้าม แต่มีมาม่าของจีนขายในนิวซีแลนด์ อยากนำน้ำพริกเผาบ้านเราไปกิน เลยอดกินเลย ฮือๆๆ ) เพราะจะไปทำลายผักพื้นเมืองของเขาเสียหาย ในทางกลับกันเมืองไทยแทบไม่มีมาตราการในการป้องกันในเรื่องเหล่านี้เท่าไร

 

 

จากเรื่องนี้ผู้เขียนคิดว่า  อาจมาใช้ในด้านวิทยาศาสตร์หรือการศึกษาได้ว่า สิ่งของที่อยู่ในต่างประเทศ ความรู้หรือวิทยาการใหม่ๆเมื่อเอามาใช้ในเมืองไทย ควรปรับและเปลี่ยนให้เข้ากับสภาพสังคมและสภาพแวดล้อมของไทย ถ้านำของต่างประเทศมาใช้ทั้งดุ้นรับรองว่า ประสบความสำเร็จยาก ยิ่งไปกว่านั้นเราอาจได้รับความเสียหายทางสังคม วัฒนธรรมและการศึกษาด้วย  แค่การศึกษาอย่างเดียวก็แย่แล้ว…  (ว่าจะไม่บ่นนะเนี่ย เผลอไม่ได้เลย อิอิๆๆ) …