หมู่นี้ข่าวคราวของโลกเกี่ยวกับปัญหาความขาดแคลนอาหารมาแรงมากๆ เรียกได้ว่าภาวะข้าวยากหมากแพงเกิดขึ้นทั่วโลก ยิ่งตอกย้ำความจริงที่ตัวเองคิดเสมอว่า คนไทยในชนบทนั้นโชคดีเหลือหลาย เราเองเกิดมาเป็นคนเมือง แต่ชีวิตสมัยที่ได้เป็นเด็กชนบทแม้เพียงช่วงสั้นๆก็ยังประทับอยู่ในใจเสมอ สมัยที่อายุสัก 7-8 ขวบได้ตามคุณย่าซึ่งเป็นชาวสวนอยู่อัมพวาเข้าไปในสวน เคยลืมเอาช้อนไปด้วย คุณย่าก็เจียนใบอะไรสักอย่างทำเป็นช้อนให้ จำมาจนโตว่า ชีวิตที่มีความสุขนั้นต้องการอะไรไม่มากเลย ไปไหนๆก็เห็นได้เลยว่า ถ้าชุมชนเข้มแข็ง คนที่เป็นเจ้าของพื้นที่แต่ละถิ่นช่วยกันรักษาของดีๆของท้องถิ่นกันเอาไว้ เด็กๆรุ่นลูกรุ่นหลานไปเล่าเรียนหาความรู้ในแบบที่เอากลับมาพัฒนาที่ๆตัวเองอยู่ ไม่ไปหลงเชื่อวัฒนธรรมความคิดว่าต้องเรียนสูงๆไปเป็นเจ้าคนนายคน ขยับตัวออกไปห่างจากสังคมของพ่อแม่ปู่ย่าตายายไปทุกทีทุกที รับรองว่าเมืองไทย คนไทยไม่อับจนแน่ๆค่ะ
ตัวเราเองก็ร่ำเรียนศาสตร์อะไรต่ออะไรไปตามกระแสสังคม ไม่ได้เข้าใกล้ธรรมชาติอย่างที่ใจจริงๆชอบเอาเสียเลย มาถึงตอนนี้ถ้าให้ย้อนเวลากลับไป จะไปเรียนเกษตรหรืออะไรที่เกี่ยวกับต้นไม้ใบหญ้า นกหนูปูปลา แล้วเอาไปทำงานแบบหลายๆคนใน GotoKnow นี่แหละค่ะ ดีใจมากๆที่ได้อ่านบล็อกของหลายๆคนที่มีความรู้แล้วเอากลับไปใช้ที่ชนบท ถิ่นของตัวเอง ชื่นใจและอยากสนับสนุนเผยแพร่ให้มากๆ ภูมิปัญญาของคนรุ่นพ่อแม่ ปู่ย่าตายายของท่านๆทั้งหลายที่ไปร่ำเรียนจบปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกกันมานั้นมีค่ามากมายมหาศาลกว่าที่เราจะคิดถึงนะคะ ถ้าเราๆที่เป็นคนมีความรู้จากวิทยาการทั้งหลายกันแล้ว ไม่กลับไปเก็บเกี่ยวเชื่อมโยงความรู้เหล่านั้นเอามาสานต่อจะเป็นสิ่งที่น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งนะคะ
เขียนบันทึกนี้เพื่อจะขอบคุณบล็อกเกอร์หลายๆท่านที่ทำสิ่งเหล่านี้ แล้วนำมาเผยแพร่ใน GotoKnow ค่ะ ตั้งใจไว้ว่า ถ้าพบเจอบันทึกไหนที่รู้สึกชื่นชมในจุดที่สะกิดใจนี้ จะเอามาเก็บไว้ที่นี่ค่ะ
ที่นึกถึงได้ในวันนี้ มีหลายท่านค่ะ แต่อาจจะไม่ได้ตามเก็บมาใส่ได้หมดในคราวเดียว แต่อยากจะเริ่มเอาไว้สักที่หนึ่ง โดยบอกความประทับใจเอาไว้สั้นๆเพื่อเตือนความจำ
ทั้งเรื่องและความคิดเห็นของคุณยุทธ ที่เล่าเรื่องประเพณี สงกรานต์ที่"บ้าน"
วิถีชีวิตของคุณพ่อคุณแม่ครูมิม
คุณโสทร ผู้เคยทำงาน IT อยู่ม.อ.ที่ตอนนี้ผันตัวเองกลับ"บ้าน"
เส้นทางชีวิตของอ.แสวงที่คุณพ่อคุณแม่คือผู้ส่งเสริม
คุณดอกไม้ทะเลกับคุณพ่อคุณแม่ "ครู" ตัวจริง
วิถีชีวิตที่เป็นแบบอย่างที่ดีของคุณปู่ คุณพ่อของคุณ IS
เรื่องราวดีๆที่เรียนรู้มาได้จากคุณแม่คุณพ่อของคุณนักกิจกรรม
จะมาใส่เพิ่มเรื่อยๆเมื่อเวียนไปพบเจอนะคะ ใครนึกถึงบล็อกไหนบันทึกไหนที่เข้าข่ายก็ช่วยบอกมาได้นะคะ เรื่องราวแบบนี้อ่านแล้วมีความสุขค่ะ รู้สึกขอบคุณทุกท่านจริงๆ และขอบคุณ GotoKnow ที่ทำให้เราได้รู้เรื่องราวดีๆเหล่านี้
ขอบคุณพี่โอ๋ที่แนะนำและรวบรวมสิ่งดีๆมาเผยแพร่ใน blog นี้ ทุกๆคนในนี้ล้วนมีความรู้ผมอยากให้มีการนำความรู้ในนี้ไปเผยแพร่ต่อกับคนอีกหลายๆคนที่ไม่มีโอกาสเล่นเน็ท อยากให้ gotoknow เป็นแหล่งเชื่อมโยงแลกเปลี่ยนระหว่างภูมิปัญญาชาวบ้านกับวิถีคนเมืองซึ่งนับวันจะโดนความสะดวกสบายและเงินตรากลืนกินเข้าไปทุกที
ขอบคุณพี่โอ๋-อโณ มากเลยคะที่รวบรวมภูมิปัญญามาให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ตรงกับเรื่องที่กำลังรวบรวมอยู่พอดีคะ
ขอบคุณพี่โอ๋-อโณ มากเลยคะที่รวบรวมภูมิปัญญามาให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ตรงกับเรื่องที่กำลังรวบรวมอยู่พอดีคะ
ขอบคุณพี่โอ๋-อโณ มากเลยคะที่รวบรวมภูมิปัญญามาให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ ตรงกับเรื่องที่กำลังรวบรวมอยู่พอดีคะ