ผมจะไม่ไปไหนเลยช่วงเทศกาล ไม่ว่าจะเทศกาลไหนทั้งนั้นครับ วันหยุดเทศกาลจะเป็นวันที่ผมอยู่บ้าน ทำงานบ้าง อ่านหนังสือบ้าง หรือไม่ก็นอนเล่น
แต่พอไปเจอใครๆ ก็มักจะเจอคำถาม
"ปีใหม่นี้ไม่กลับบ้านเหรอ?"
"สงกรานต์นี้ไม่กลับบ้านเหรอ?"
ผมตอบยิ้มๆ ว่า "ไม่ได้ไปครับ"
คำตอบนี้มักจะถูกสวนกลับว่า "อ้าว.. ไม่กลับไปเยี่ยมพ่อบ้าง"
ผมยิ้ม แต่ไม่ตอบอะไร
เพราะถ้าตอบแล้วเรื่องมันยาว
ครอบครัวผมไม่มีประเพณีฉลองเทศกาลมาตั้งแต่ผมจำความได้ เราเป็นครอบครัวที่ไม่ชอบคนเยอะๆ ครับ
เมื่อผมมาอยู่ห่างบ้าน พ่อก็จะกำชับเสมอว่าในวันเทศกาลอย่าไปไหน ให้อยู่บ้าน
เรื่องนี้ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง วันเทศกาลเป็นวันที่วุ่นวายมาก ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง การกินการอยู่นอกบ้าน ทุกสิ่งยากลำบากกว่าพิเศษเนื่องจากคนจำนวนมากออกมานอกบ้าน วันเทศกาลเป็นวันอันตรายที่สุด ไม่ว่าจะเป็นอันตรายจากอุบัติเหตุ อันตรายจากอาชญากรรม ฯลฯ
วิธีฉลองวันเทศกาลที่ดีที่สุดคือขยับวันเทศกาลเป็นวันอื่นให้ตรงกับวันที่คนอื่นไม่เดินทาง เราก็จะมีวันเทศกาลที่เป็นส่วนตัวที่สบายที่สุด
อย่างเช่นสงกรานต์เดือนหน้า แล้วค่อยกลับบ้านในตอนนั้น รับประกันว่ารถไม่ติด ไม่มีรถขับอันตรายเต็มถนนแน่นอน
แต่จะทำอย่างนี้ได้ต้องได้รับการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ ผมโชคดีที่บ้านผมคิดไม่ค่อยเหมือนบ้านใคร สิ่งนี้คือธรรมเนียมประจำตระกูลที่ต้องถ่ายทอดกันต่อไป
เจ้าต้นไม้เอ๋ย ปู่สั่งว่าวันหยุดเทศกาลให้อยู่บ้าน ไม่ต้องไปเที่ยวไหน หรือฉลองที่ไหน และไม่ต้องมาหาพ่อแม่ ค่อยมาวันหลังตอนคนอื่นเขาไม่ไปไหนกัน
สวัสดีเจ้าค่ะ
เหมือนๆกับบ้านหนูเลยค่ะ ทั้งวันเที่ยว วันนัดพบญาติจะไม่ไปในวันเทศกาลเพราะอันตราย ส่วนใหญ่จะไปในวันธรรมดาๆ มากกว่า ปลอดภัยในเรื่องของการจราจร เอิกๆๆ คิคิ น้องต้นไม้น่าฮัก หล๊ายหลาย อยากอุ้มมั่ง คิคิ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^
ขอบคุณครับน้องจิ :-)
ใช่ๆ เห็นด้วยค่ะอาจารย์ หนิงก็ไม่ค่อยชอบช่วงเทศกาลค่ะ แย่งกันกิน กันเที่ยว แล้วก็...อุบัติเหตุ
อย่างเช่นสงกรานต์เนี่ย...หนิงไม่ชอบหรอกค่ะ แต่ต้องดูแลหลานสาว เด็กๆจะชอบเล่นน้ำค่ะ ก็ให้เล่นหน้าบ้านเท่านั้น ไม่อนุญาตให้ไปเล่นกับรถสงกรานต์ แล้วบอกเขาว่า ห้ามไม่ให้ใครทาแป้งนะลูก จริงๆก็ห้ามมาตลอดหละค่ะ ว่าเป็นเด็กผู้หญิงโตแล้ว (10 ขวบ) เราต้องรักนวลสงวนตัว ไม่ว่ามีคนเห็นหรือไม่มีคนเห็น ไม่ให้ใกล้คนเมาด้วย เพราะสังคมไทยเอื้อเหลือเกินกับคนเมาจนมีคำว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา เพราะฉะนั้นเราไม่บ้าไม่เมาอย่าไปสมาคมดีกว่า
สวัสดีค่ะ ท่าน ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับ ขอให้ครูปูได้รับสิ่งดีๆ เหล่านั้นเช่นกันครับ
คิดเหมือนกันเลยค่ะ ต้องมาสนับสนุน
คนคุ้นเคยเสียจนลืมบอกว่า สวัสดีปีใหม่ไทยที่นี่นะคะ ขอบคุณคนสรรสร้างทั้งคู่เลยค่ะ
สวัสดีปีใหม่ไทยครับพี่โอ๋ :-)
ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์
พออ่านถึงวรรคนี้ก็นึกขำและหัวเราะเล็กน้อย (5 5 5....)
น่าจะปริ้นท์บันทึกนี้ออกมา แล้วใส่กรอบไว้ที่บ้าน... พอต้นไม้โตพอที่จะอ่านหนังสือได้ จะค่อยๆ ซึมซับไปโดยอัตโนมัติ
เจริญพร
เทศกาล ฉลองรื่นเริง ตามโลกสมมุติ เราลองเปลี่ยนเป็น มีกิจกรรมครอบครัวในตระกูล หากจะต้องเดินทาง ไม่ไกลกัน นัก
และควรจะจัด เป็นเทศกาล ได้ทางจิตวิญญาณ หาความสงบ กุศล ความดี ด้วย
ผมก็ชอบ เที่ยว นอกเทศกาล ช่วงเทศกาล ก็หลบเข้าวัดเข้าวา ทำใจ ทำบุญ
เห็นด้วยครับ พักผ่อน เทศกาล แย่งกันเดินทาง แย่งกันกิน แย่งกันนอน
เอาตอนที่ชาวบ้านเค้าทำงานดีกว่า โล่งโปร่งสบาย ได้พักผ่อนจริงๆ