GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

KM ในบ้าน : 3. ระหว่างดำเนินการ..

พี่เม่ยมีหน้าที่ "ถ่ายทอดประสบการณ์" ให้แก่ลูกๆ
   ต่อจาก ตอนที่ 1.. และ ตอนที่ 2..  ก็เหมือนฟ้าลิขิต เช้าวันหนึ่งพี่เม่ยก็ได้เห็นครอบครัวหมาที่แสนน่ารัก อยู่ที่บ้านหน้าปากซอยบ้านนี่เอง ครอบครัวมันมีทั้งหมด 4 ตัว สีดำ1 ตัว  สีขาว 2 ตัว  และสีน้ำตาลใส่ถุงเท้าขาว 1 ตัว ขนปุกปุย จึงรีบบอกคุณพ่อบ้านว่า เจอแล้วนะ และบอกด้วยว่าเรา "ปิ๊ง" เจ้าตัวสีน้ำตาลถุงเท้าขาวเพราะถูกตาต้องใจเข้าให้แล้ว ให้ไปดำเนินการตามแผนโดยด่วน ตัวผู้หรือตัวเมียก็ "ไม่ผรื่อ" 
   คุณพ่อก็ไม่รอช้ารีบชวนลูกยิ้มขับรถไปดูทันที  วันแรกไปคุยกับเจ้าของเขาก่อน เจ้าของก็ใจดียกให้เลย แถมบอกให้รีบๆเอาไปเสียก่อนที่จะเป็น ขี้เรื้อน ด้วย  สองพ่อลูกดีอกดีใจกลับมาบอกให้พี่เม่ยเตรียมจัดบ้านจัดช่องต้อนรับสมาชิกใหม่ พอเช้าวันรุ่งขึ้นขับรถผ่านไปก็ไม่เห็นเจ้าตัวน้อยทั้งสี่ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเย็นนี้ก็ได้เจอกันแล้ว
   พอตกเย็นนั้นบ้านเราก็ได้ต้อนรับสมาชิกใหม่ เป็นลูกหมาไทยสีน้ำตาลขนเกรียนเพศเมีย ท่าทางตื่นตระหนก คุณพ่อบอกว่าเจ้าของเขาการันตีมาแล้วว่า เจ้านี่ฉลาดที่สุดในครอกนี้เลยค่ะ พี่เม่ยกับน้องจิ้นก็ช่วยกันอาบน้ำอาบท่า หาข้าวหาปลาให้กินอิ่มหนำสำราญ เราตั้งชื่อมันว่า เจ้าแมม
  
   
  เจ้าแมมเป็นหมาที่น่ารักมาก ฉลาดและซุกซ น ทุกวันพี่เม่ยก็จะต้องดูแลอาบน้ำให้ และเนื่องจากเป็นลูกหมาตัวแรกของน้องยิ้มและน้องจิ้น ทั้งสองคนก็ไม่รู้ว่าจะ "เล่น" "สอน" "ฝึก" และ "เข้าใจกิริยา" ของแมมได้อย่างไร
   เพราะในบ้านเรามีพี่เม่ยคุ้นเคยกับการเลี้ยงหมามากที่สุด จึงเป็นหน้าที่ของพี่เม่ยที่ต้อง ถ่ายทอดประสบการณ์ ให้แก่ลูกๆ วิธีการก็คือ ทำให้ดูเป็นตัวอย่าง อาบน้ำอย่างนี้นะ  คลุกข้าวอย่างนี้นะ โยนของให้แล้วสั่งให้วิ่งอย่างนี้นะ ลูกๆก็ฝึกฝนทำตามค่ะ
   ดูแลเจ้าแมมทุกวัน พี่เม่ยก็รู้สึกสงสัย?? จึงเปรยๆกับน้องยิ้มว่า "เอ๊.. ตอนแม่เห็นมันครั้งแรกที่หน้าบ้านเขาน่ะ ดูเหมือนว่าขนมันจะฟูๆ แล้วก็ใส่ถุงเท้าขาวชัดเจน  ทำไมพอมาอยู่กับเราขนกลับเกรียน  ถุงเท้าก็ไม่ค่อยชัดแฮะ แถมยังตัวเตี้ยๆด้วย..แปลกจัง มันเปลี่ยนแปลงไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ..." น้องยิ้มก็ปลอบใจแม่ว่า "คงเป็นเพราะแม่ดูแว้บเดียว รถก็แล่นผ่านไปแล้ว เลยเห็นไม่ค่อยชัดน่ะ" เอ้า..ไม่ชัดก็ไม่ชัด
   ความช่างสังเกตและซักถาม เป็นบ่อเกิดแห่งความรู้ ประโยคนี้เป็นจริงได้เสมอค่ะ พี่เม่ยก็สงสัยไป..บ่นไป..และก็แบกความสงสัยอยู่ได้ไม่นาน..........................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 17569
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 2
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (2)

อย่างที่เคยกล่าวแล้วครับว่าที่บ้านผมเลี้ยงแมวไว้ แต่ตอนนี้ยังไม่ค่อยเข้าใจกิริยาต่างๆของมันสักเท่าไหร่นัก แต่ก็เพิ่มประสบการณ์ด้วยการหาหนังสืออ่านแทน เพราะคนในหน่วยไม่มีใครเลี้ยงแมวเลยสักตัวเลยไม่รู้จะไป ลปรร กับใคร ก็ต้องพึ่งหนังสือนั้นละ ก็ช่วยได้ระดับหนึ่งครับ
รออ่านตอน 4
วางแผงเร็ว ๆ นะคะ