ต่อเนื่องจาก ตอนที่ 1..ปัญหา.. หลังจากสมาชิกในครอบครัวลงมติให้ "หา" ลูกหมามาเลี้ยง ก็ต้องมานั่งช่วยกัน กำหนดวัตถุประสงค์ พี่เม่ยจึง "จดบันทึก" ไว้ได้ดังนี้คือ <ol>
</ol><div> เมื่อกำหนดวัตถุประสงค์เรียบร้อยก็ วางแผนการดำเนินงาน ต่อทันที เริ่มต้นเลยเราก็กำหนด คุณสมบัติของลูกหมาที่เราต้องการก่อน จากการสอบถามความต้องการของสมาชิกก็สรุปได้ว่า เราต้องการ ลูกหมาไทย เพศผู้ สีอะไรก็ได้ ที่สำคัญไม่เป็นขี้เรื้อน ต้องการตัวเล็กๆ หน่อยจะได้เห็นความน่ารักนานๆ </div><div> หลังจากนั้นก็ มอบหมายงาน ให้ทุกคนช่วยกันสอบถาม สอดส่อง เสาะหา ครอบครัวหมา ตลอดทางผ่านเวลาเรานั่งรถไปทุกที่ บางทีเห็นหมาแม่ลูกอ่อนริมถนน เราก็จะขับรถตามไปโดยไม่ให้มันรู้ตัว และเตรียมการกันไว้ว่า ถ้าเราเห็นที่ไหนก็จะไปตีสนิทกับแม่หมาก่อน เอากระดูกไก่ไปให้กิน แล้วขอจากเจ้าของมา พวกเราช่วยกันเก็บรวบรวมข้อมูล ด้วยการสอดส่ายสายตาไปข้างทางตลอดเวลาที่อยู่บนรถ…
การดำเนินงานได้รับความร่วมมือจากสมาชิกในบ้านเป็น อย่างดี เพราะเรามี "เป้าหมาย" เดียวกันค่ะ..
</div>
พี่เม่ยช่างประยุกต์เอาทฤษฎีไปอธิบายเรื่องราว “ธรรมดา” ได้อย่างน่าสนใจมากๆ ข้าน้อยขอฝากตัวเป็นศิษฝึกวิทยายุทธกับท่านอาจารย์ด้วย ถ้าท่านไม่รับข้าน้อย ข้าจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้แหละ
ด้วยความยินดีค่ะ (คุกเข่านานๆระวังเข่าด้านหมดนะคะ)