แม้คน 10 คนในงานวิจัยฯ ฉบับนี้ จะไม่สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทน (representative) ที่บอกเล่าหรือพูดแทนถึงสถานการณ์ปัญหาทั้งหมดที่คนไร้รัฐไร้สัญชาติในรัฐที่กำลังเผชิญเนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงหลักประกันสุขภาพ รวมถึงบริการสาธารณสุขขั้นพื้นฐานอยู่ในปัจจุบัน

 

“..[นักวิจัย] พบว่า เงื่อนไขแห่งตัวตน ที่เรามองผ่าน “สถานะบุคคล” และ “ความด้อยโอกาส” นั้นเป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้คนๆ หนึ่งไม่ได้รับการดูแลด้านสุขภาพ ไม่สามารถเข้าถึงหลักประกันสุขภาพได้”

ปิ่นแก้ว อุ่นแก้ว และคณะ, (ร่าง) รายงานการสำรวจสภาพปัญหาการเข้าถึงและการใช้บริการสิทธิในสุขภาพของคนไร้รัฐ : กรณีศึกษา, มีนาคม 2551

 

ในงานวิจัยภายใต้โครงการสำรวจสภาพปัญหาการเข้าถึงและการใช้บริการสิทธิในสุขภาพของคนไร้รัฐ : กรณีศึกษา[1] ได้ศึกษาถึง 10 กรณีของคนไร้รัฐไร้สัญชาติที่มีปัญหาด้านสุขภาพ และต้องเผชิญกับสถานการณ์ต่างๆ ในระหว่างทางของการรักษาอาการเจ็บป่วยของพวกเขา

แม้คน 10 คนในงานวิจัยฯ ฉบับนี้ จะไม่สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทน (representative) ที่บอกเล่าหรือพูดแทนถึงสถานการณ์ปัญหาทั้งหมดที่คนไร้รัฐไร้สัญชาติในรัฐที่กำลังเผชิญเนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงหลักประกันสุขภาพ รวมถึงบริการสาธารณสุขขั้นพื้นฐานอยู่ในปัจจุบัน

แต่ทั้ง 10 กรณีก็เป็นเรื่องจริงที่บอกเล่าถึงผู้คนที่มีชีวิต-มีตัวตนอยู่จริงในสังคมเดียวกับคนไทยทั่วไป ที่เมื่อต้องเผชิญกับความจริงอีกด้าน ที่หนีไม่พ้นของทุกชีวิต นั่นคือการเจ็บไข้ได้ป่วยหรือการประสบอุบัติเหตุ วิธีการรับมือจัดการปัญหาที่ถูกนำมาใช้ การร้องขอ การทรุดตัวลงด้วยอาการยอมจำนนต่อชะตากรรม ฯลฯ จนไปถึงภาพสุดท้ายของแต่ละเรื่องราว ได้ช่วยสะท้อนภาพการจัดการและความสัมพันธ์ระหว่างสังคมไทยกับคนกลุ่มนี้-ที่ในความเป็นจริงมีจำนวนมากกว่า 10 คน

สิ่งที่ทีมวิจัยพบก็คือ มันมีหลายคำถามที่ควรจะถูกถามขึ้นภายหลังการทบทวนสถานการณ์ปัญหาฯ เรื่องนี้

1.1  การเจ็บป่วยหรือการประสบอุบัติเหตุนั้นเป็นความเสี่ยงหรือโอกาสของ ทุกชีวิต

จาก 7 ใน 10 กรณีศึกษาของงานวิจัยสำรวจสภาพปัญหาการเข้าถึงและการใช้บริการสิทธิในสุขภาพของคนไร้รัฐ พบว่า สามารถแบ่งลักษณะปัญหาสุขภาพ โดยพิจารณาตามสาเหตุการเจ็บป่วยออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่

หนึ่ง-เจ็บป่วยด้วยโรคทั่วไป จำนวน 4 ราย

สอง-ประสบอุบัติเหตุ 1 ราย

สาม-เจ็บป่วยเนื่องจากการทำงาน 1 ราย

และสี่-ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงาน 1 ราย

ตารางที่ 1 แสดงสถานะบุคคล ปัญหาสุขภาพและการแก้ไขปัญหาของคนไร้รัฐไร้สัญชาติ

 

 

สถานะบุคคล

เอกสารแสดงตน

ปัญหาสุขภาพ

สถานพยาบาล

(รับ / ไม่รับ)

1)ดญ.สุพัตรา ซอหริ่ง

-ลูกของแม่ไทยที่ถูกเพิกถอนชื่อออกจากทะเบียนราษฎร (กรณีแม่อาย)

-ไม่เอกสารแสดงตน

-ปอดอักเสบเรื้อรัง ตั้งแต่กำเนิด

-ไม่กล้าไปรักษาที่รพ. ในตอนแรกเนื่องจากไม่มีเงิน

-สถานพยาบาลให้การรักษา

แต่เป็นการรักษาที่ไม่ต่อเนื่องเนื่องจากไม่มีเงินค่า

-เป็นหนี้ สถานพยาบาลมากกว่า 200,000 บาท

-เสียชีวิตตอนอายุประมาณ 2 ขวบ

2)นายหม่องละ

-เข้าเมืองผิดฎหมาย

แต่ได้รับการผ่อนผันให้มีสิทธิอาศัยชั่วคราว

-บัตรเขียวขอบแดง

-อ่อนเพลีย มีก้อนนูออกมาที่ใต้ติ่งหูข้างขวา และมีอาการปวด

-ก้อนเนื้อโตขึ้นเรื่อยๆ

-ไม่กล้าไปรักษาที่รพ.ในตอนแรก เนื่องจากไม่มีเงิน

-พบหมอ 2 ครั้งแรก ได้รับยาแก้ปวดและแก้อักเสบ

-ไม่กล้าเดินทางไปรักษากับสถานพยาบาลในเมือง เนื่องจากไม่มีเงินและกลัวถูกจับ

-พบหมอครั้งที่ 3 -ห้ามกินเนื้อสัตว์ และผักบางชนิด ต้องฉีดยาวันละ 2 เข็ม, -อาเจียนมีเลือดปน (-ต้องขายบ้านเพื่อนำเงินมารักษาตัว)

 

 

 

-ต่อมาจึงรู้ว่าเป็น มะเร็ง และมีอาการแทรกซ้อน (ปอดบวม, ความดัน)

 

 

 

 

-พบหมอครั้งที่ 4พบว่าเป็นมะเร็ง ใช้วิธีฉายแสง, ปอดบวมแทรกซ้อน ความดันสูง อยู่รพ. 3 เดือน แล้วกลับไปรักษาตัวที่บ้าน

 

 

 

 

-เข้าๆ-ออก สถานพยาบาล มีเลือดออกปาก และจมูก มีก้อนขนาดเท่าลูกมะนาวโตขึ้นที่เหนือคิ้ว สันจมูก และริมฝีปาก : มะเร็งระยะที่ 3

3)สัพตู

-เข้าเมืองผิดกฎหมาย

-ไทยพลัดถิ่น

-ได้รับการสำรวจแบบ 89, อยู่ระหว่างรอรับบัตรเลข 0

-ป่วยเป็นอัมพาตครึ่งซีก

-ไม่กล้าไปรักษาที่รพ.ในตอนแรก เนื่องจากไม่มีเงิน

-รพ.ระนองให้การดูแล เสียค่ารักษาพยาบาลไป 2,000 บาท

-หมอมาเยี่ยมที่บ้าน 2-3 เดือน/ครั้งเนื่องจากเห็นว่ายากจน

4)ดช.สาละวิน

-เข้าเมืองผิดกฎหมาย

-ลูกของแรงงานต่างด้าวที่ถูกทอดทิ้ง

ไม่มีบัตร

เด็กไร้รากเหง้า

-หลอดอาหารและหลอดลมเชื่อต่อกันตั้งแต่เกิด ทำให้ไม่สามารถกินนมได้ทางปาก, หัวใจรั่วขนาดไม่เกิน 5 มิลลิเมตรและปอดอักเสบ

-รพ.แม่สอด ส่งตัวไปยังรพ.มหาราชเชียงใหม่ การผ่าตัดเผื่อแยกหลอดอาหารจากหลอดลม สำเร็จ และพักฟื้น 8 เดือนที่ รพ. โดยฝ่ายสังคมสงเคราะห์ของรพ.นำเงินบริจากมูลนิธิราชสมาธรของในหลวงมาช่วย เป็นจำนวนเงิน 731,326 บาท

 

 

 

 

-เข้ารับการรักษาตัวอีกสามครั้ง : เป็นไข้ (10,000กว่าบาท), กินอาหารคำใหญ่จนต้องผ่าตัด นอนรพ. 5 วัน (7,000 บาท), หวัดลงปอด นอนรพ.เกือบอาทิตย์ (7,000 บาท)

 

 

 

 

-ยังคงต้องรักษาตัวอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน โดยมีผู้อุปการะ

5)นางใบ๋

-เข้าเมืองผิดกฎหมาย

-ไม่มีบัตร

-เจ็บป่วยจากการทำงานในสวนส้ม

-ไม่กล้าไปรักษาที่รพ.ในตอนแรก เนื่องจากไม่มีเงิน

-เข้ารับการรักษาที่รพ.(1) ได้รับการส่งตัวไปยัง รพ.(2)

-ได้รับการรักษาจากรพ.(2)

-ต้องทำหนังสือรับสภาพหนี้ และจ่ายเงินจำนวน 1,500 บาทในวันที่ออกจากรพ. มิฉะนั้นรพ.จะไม่ยอมให้กลับบ้าน

6)อาลิ่ม ประมงกิจ

-เข้าเมืองผิดกฎหมาย

-มอแกน

-ได้รับการสำรวจแบบ 89, อยู่ระหว่างรอรับบัตรเลข 0

-อุบัติเหตุจากการทำงาน (น้ำหนีบ ระหว่างการดำปลิงในทะเลลึก)

-หลังจากถูกส่งตัวกลับจากเกาะนิโคบาร์ รพ.นพรัตน์ รับรักษาตัวภายใต้การดูแลของกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

-พิการ

7)โกโม

-เข้าเมืองผิดกฎหมาย แต่ได้รับการผ่อนผันให้มีสิทธิอาศัยชั่วคราวและทำงานได้ เนื่องจากขึ้นทะเบียนขออนุญาตทำงาน

-บัตรอนุญาตทำงาน

-อุบัติเหตุเนื่องจากถูกรถชน

-รพ.(1)รักษาเบื้องต้น เอกซเรย์กระดูกพบกระดูกแขนท่อนบนด้านซ้ายหัก กระดูกบริเวณโคนขาหนีบด้านขวาร้าวและแตก และส่งตัวให้ไปผ่าตัดที่ รพ.(2) เนื่องจากเป็นสถานพยาบาลตามบัตรประกันสุขภาพ แต่รพ.(2)ทำเรื่องส่งตัวไป รพ.(3)โดยอ้างว่าไม่มีเครื่องมือ และพันเฝือกให้ใหม่

 

<span style="f