ตอนนี้เป็นช่วงเวลาปิดเทอมของเด็กๆ น้องกันก็เช่นเดียวกัน ตอนแรกที่แม่ถามว่าอยากทำอะไรตอนปิดเทอม กันตอบแม่ว่าอยากอยู่บ้านเฉยๆ จะได้ดูทีวีทั้งวัน แม่ก็ตอบกลับทันทีว่าไม่ได้ แม่ไม่อยากให้ลูกของแม่ติดอยู่กับหน้าจอทีวีหรือคอมพิวเตอร์นานขนาดนั้น เพราะจะทำให้ลูกมีอาการสมาธิสั้นมากขึ้น และที่บ้านไม่มีคนดูแล เนื่องจากย่าต้องดูแลน้องอยู่แล้ว
เมื่อ 2 ปีที่แล้ว แม่ส่งกันไปเรียนว่ายน้ำกับค่ายกีฬาปิดเทอมของวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา ที่ศาลายา กันชอบที่ได้เล่นน้ำและออกกำลังกายเล่นฟุตบอล ปีที่แล้วแม่จึงส่งกันไปค่ายกีฬาอีก ปรากฎว่า ไม่ประทับใจซะงั้น กลับมาเล่าให้ฟังว่ามีเพื่อนรุมแกล้ง และแข่งบอลกับเขาไม่ได้เพราะตัวเล็กกว่า แม่ก็ปลอบใจว่าเพื่อนอยากเล่นด้วยและกันต้องมีความอดทน กลัวอยู่เหมือนกันว่าจะไปทำร้ายคนอื่นเพราะควบคุมตัวเองได้ไม่ดี บางวันก็ไม่ยอมกินยา พอถึงวันปิดค่ายแม่ก็เลยไปให้กำลังใจลูก เพราะจะมีการแข่งว่ายน้ำท่าต่างๆ ตั้งแต่ตีขาเกาะโฟม ไปจนถึงท่าผีเสื้อ ท่ากบ กันได้ลงแข่ง 2 รายการคือตีขาเกาะโฟมและท่าฟรีสไตล์ และก็เป็นไปตามที่แม่คาดคือ ลูกของแม่ทำได้เพียงเข้าถึงเส้นชัยแต่ลำดับเท่าไหร่ไม่ต้องบอกก็รู้ ซึ่งตัวแม่เองไม่ได้หวังว่าลูกจะต้องแข่งชนะผู้อื่น แค่ชนะตัวเองให้เข้าเส้นชัยก็พอแล้ว เหตุการณ์ไม่ประทับใจเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อมีการแข่งกันเก็บเหรียญใต้น้ำ โดยคุณครูและบรรดาผู้ปกครองต่างโปรยเหรียญลงไปในสระแล้วให้เด็กๆ ทั้งหมดแข่งกันงมเหรียญ สภาพมองเผินๆ นึกว่าให้อาหารปลาตามสวนสาธารณะ แต่เด็กๆ สนุกกันมาก แม่ก็มองว่าเจ้าลูกชาย
