303 เบื้องหลังความสำเร็จของพ่อแสน ดงหลวง

ผมพาทีมงานเก่าและใหม่ของโครงการไปเยี่ยมพ่อแสน  เพื่อให้เห็นพัฒนาการความคิดและการปฏิบัติของพ่อแสนในเรื่องการทำป่าครอบครัว ที่ใช้หลักเรียนรู้ธรรมชาติและเลียนแบบธรรมชาติในระดับพื้นฐาน  เนื่องจากพ่อแสนคุ้นเคยกับเราเป็นส่วนใหญ่แล้วจึงกระตือรือร้นที่จะเล่าสารพัดอย่างให้ทีมงานทราบ โดยการพาไปชมสิ่งโน้นสิ่งนี้  เป็นทึ่งกับเพื่อนร่วมงานกันหอมปากหอมคอ  แล้วแต่ว่าใครสนใจเรื่องอะไรก็ซักไซ้ไล่เลียงกันตามอัธยาศัย

San1 

 

พบต้นไม้อะไร พ่อแสนก็เล่าความยาวได้หมด ต้นนี้ชื่อ คอนแคน เป็นพืชป่าชอบน้ำ และยอดอ่อนของคอนแคนนี้นะจะบอกให้ พ่อแสนขยับคุณสมบัติต่อว่า คุณเอาหน่อไม้ฝรั่งมาแลกก็ไม่ยอม  สู้คอนแคนป่าของผมไม่ได้หรอก อร่อย หวาน...

ผมขนมูลวัวมากองไว้ เอาแกลบมากองสุมเข้าไปเอาเศษผลไม้ในป่าครอบครัวของผมนี้ใส่ลงไป เอาใบไม้ต่างๆใส่เข้าไป หมักให้ได้ที่ แล้วก็เอาไปใส่โคนต้นไม้ต่างๆ

 

พ่อแสนลากแขนผมไปแล้วบอกว่า .. อาจารย์.. ที่เขากินสมุนไพรใบนั่นใบนี่กันน่ะ แล้วโรคนั่นโรคนี้มันบรรเทา..มันหายลงไป เพราะคุณสมบัติของสมุนไพรใช่ไหม 

 

ผมตอบว่า ก็ใช่นะซี

 

อ้าว..ถ้าอย่างนั้นใบไม้แต่ละชนิดก็มีคุณสมบัติแตกต่างกันนะซี... พ่อแสนกึ่งบอกกึ่งถาม.. ผมก็ตอบว่าใช่น่ะซี 

 

อ้าว ..ถ้าเช่นนั้นป่าคอบครัวของผมมีต้นไม้มากกว่า 100 ชนิด ใบของมันมีคุณสมบัติแตกต่างกัน หากผมเอามารวมกันทำเป็นปุ๋ยหมัก  มันก็ดีกว่าเอาใบไม้มาเพียงชนิดเดียวแล้วมาทำปุ๋ยหมักน่ะซี... 

 

ผมเห็นประเด็นของพ่อแสนจึงอ้าปากค้าง..... พ่อแสน กำลังบอกผมว่าพ่อแสนเอาใบไม้สารพัดชนิดมาทำการหมักกับมูลวัวแล้วกลับเอาไปใส่สวนป่า ก็เท่ากับพ่อแสนทำตำหรับยาวิเศษให้ดินซึ่งมีต้นไม้อาศัยอยู่นี้ใช่ไหมครับ....พ่อแสนไม่ตอบได้แต่ยิ้ม....  ผมคิดในใจต่อว่า พ่อแสนไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ ที่มาเก็บใบไม้ไปวิเคราะห์วิจัยหาองค์ประกอบทางโครงสร้างเคมี อะไรทำนองนั้น แต่พ่อแสนเปรียบเทียบกับยาสมุนไพรที่ใช้สารพัดอย่างจากต้นพืช รวมทั้งใบ ซึ่งมีคุณสมบัติแตกต่างกัน ประกอบกันเป็นตำหรับยา รักษาโรค การทำปุ๋ยก็คงเหมือนกัน หากเอาใบไม้สารพัดชนิดมาผสมกันเป็นปุ๋ยก็ย่อมจะดีกว่า... !!??

 

 San2

 

 

เดินไปมาพ่อแสนก็ชี้ไปที่ต้นไม้ต้นนี้แล้วบอกว่า  อาจารย์รู้จักไหมว่านี่ต้นอะไร นี่คือต้น ก่อซึ่งมีก่อหลายชนิด ที่เห็นนี่เรียก ก่อหนาม  ก่อเป็นไม้ป่าที่มีผลเปลือกเป็นหนามหุ้มแกะเอาหนามออกก็เอาไปคั่วกิน อร่อย  ผมเห็นว่าหากินยากแล้วจึงเอามาจากป่ามาปลูกเพื่อเก็บลูกมันกิน  ต้นนี้อายุเข้าปีที่ 5 แล้ว ต้นเท่านี้แหละ แต่สิ่งที่ผมจะบอกอาจารย์ก็คือ..ผมได้กินเห็ดระโงกเพราะต้นก่อนี่ .. เอมันเกี่ยวกันอย่างไร.. เรื่องมันยาว..อาจารย์  พ่อแสนยิ้มตามแบบฉบับ..

 

 San3

 

 

อาจารย์จำตอนที่อาจารย์อุทัยมาอบรมเรื่องการเพาะเห็ดบ้านเราได้ไหม ผมบอกว่าจำได้.. นั่นแหละอาจารย์อุทัยบอกว่าเวลาไปป่าเก็บเห็ดป่า เคยสังเกตหรือเปล่าว่าเห็ดมันขึ้นอยู่ใกล้ต้นไม้อะไร   แค่นี้เอง...ผมนึกย้อนเวลาไปเก็บเห็ดระโงกผมพบว่ามักจะพบตามต้นก่อในป่า  ผมจึงดีใจว่าต้นก่อของผมที่ปลูกไว้น่าที่จะมีเห็ดออกมา ก็เฝ้าคอยตั้งแต่นั้นมา  แต่มันนานเกินไป  ผมจึงเอาเห็ดระโงกป่ามาหนึ่งดอกเอามาตำให้แหลก ผสมน้ำแล้วเอาไปราดโคนต้นก่อนี่  ทดลองทำตามที่อาจารย์อุทัยแนะนำไว้  ปีแรกถัดมาไม่มีอะไร  ปีที่สองเห็ดระโงกออกมา 3-4 ดอก ปีที่สองมันออกมาเป็นกิโลเลย  ผมไม่กินมันปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติก่อน อยากกินก็ไปเอาจากป่า จะคอยดูปีนี้ว่าจะออกมากแค่ไหน  นี่ผมเลยไปเอาฟางมาคลุมเอาไม้มาทำคอกแสดงไว้...

 

 San4

 

พ่อแสนเล่าต่อไปว่า ...ผมเชื่อว่าต้นก่อเกี่ยวข้องกับเห็ดระโงกเพราะเมื่อผมทบทวนอดีตผมพบว่าเคยไปเก็บเห็ดระโงกใต้ต้นก่อมาหลายต่อหลายต้นมาแล้ว เพียงสมัยนั้นผมไม่นึก เมื่ออาจารย์อุทัยพูดถึง ผมนึกขึ้นได้  ผมยังคิดต่อไปว่า บางทีต้นก่ออาจจะกิน ดูดเอาเชื้อเห็นเข้าไปแล้วมันก็แพร่ไปตามรากต้นก่อ เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศร้อนจัดๆ แล้วต่อมาฝนตกแบบมีอากาศอบอ้าวละก้อ  ใช่เลย อีกวันสองวันเห็นชนิดนี้จะออกแน่นอนผมกะได้เลย

 

 San5

 

แล้วพ่อแสนก็จูงมือผมมาดูต้นหมากแซวที่มีพริกไทเกาะเจริญอยู่นั่น  ทางขวามือตรงลูกศรชี้เกิดเห็ดผึ้งขึ้นมาดอกใหญ่มากๆ ชนิดว่าไม่เคยเห็นดอกเห็ดผึ้งใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

 

 

 San6

ผมเอาไม้ไปลองวัดและประมาณการเส้นผ่าศูนย์กลางดู พบว่าน่าจะถึง 1 ฟุต บังเอิญวันที่เราไปดูนั้นพ่อแสนได้บิเอากลับดอกหนึ่งในสามไปป่นผสมน้ำแล้วเอาไปราดตามโคนต้นขนุนในสวนป่าแล้ว นัยว่าจะเอาไปขยายพันธุ์ตามหลักที่เรียนมาจากอุทัย เมื่อปีกลายออกมาดอกหนึ่งไม่ใหญ่เท่านี้  ปีนี้มันใหญ่จริงๆ  ผมถามว่าพ่อแสนทำอะไรมันถึงมาขึ้นตรงนี้  พ่อแสนตอบว่า ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ธรรมชาติ แต่อาจเป็นไปได้ว่าตอนเอาเห็ดมาจากป่าก็เอามาล้างน้ำแถวนี้ ล้างแล้วก็เอาน้ำเททิ้งแถวนี้  มันอาจจะมีเชื้อฝังลงในกินแล้วเพิ่งจะเกิดมาก็ได้

 

คนบ้านผมบางทีเรียกเห็ดหมากมี่ เพราะมันชอบขึ้นตามโคนต้นหมากมี่(ขนุน) เห็ดผึ้งนี้มีหลายชนิด เช่นเห็ดผึ้งนกยูง ผึ้งหลังแดง ผึ้งดำ ผึ้งเหลือง ผึ้งตับเต่า... สวนผมมีหมากมี่หลายจึงเอาเชื้อมันไปโรยไว้หมดแล้ว  ต่อไปนี้ก็คอยหละ...

 San7

 

 

 

ระหว่างที่เราพูดคุยกันนั้น  ไม่พ้นสายตาแม่เฒ่า คู่ชีวิตพ่อแสน แม่เฒ่านั่งเงียบๆ เออ ออไปตามเรื่อง สายตาก็ดูพวกเราแบบยิ้มๆ  พอมีจังหวะเจ้าหน้าที่สาวของผมก็เข้าไปตีสนิท เนื่องจากเธอมาใหม่ก็อยากมอบเนื้อมอบตัวกับชาวบ้านทุกคนที่พบ  เธอมาเล่าให้ฟังทีหลังว่า  แม่เฒ่าแซวลับหลังพ่อแสนว่า... เออ คุยไป คนทำน่ะอยู่นี่....

 San8

ความจริงผมรู้มานานแล้วหละว่าพ่อแสนมีป่าครอบครัวสองแห่ง  แห่งนี้พ่อแสนสร้างขึ้นมากับมือแล้วก็วางไว้ให้แม่เฒ่าทำเองมากขึ้น ตัวพ่อแสนไปใช้เวลาสร้างป่าครอบครัวขึ้นใหม่อีกแห่งหนึ่ง 

 

อย่างไรก็ตามเบื้องหลังความสำเร็จทั้งหลายนั้นมีแม่เฒ่าอยู่เคียงข้างมาทุกเรื่องเลยหละ... นี่คือความจริงของสังคมชนบทไทย....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าจากดงหลวง



ความเห็น (25)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับพี่

มีเรื่องสนุกให้ได้อ่านมากมาย

คงเหมือนอีกหลายๆ ท่าน

อ่านไปก็ยิ้มไป

แล้วก็ชอบใจว่าพ่อแสนคิดได้ยังไง

คงจะมีอะไรให้น่าทึ่งอีกหลายเรื่องแน่ๆ

อ่านแล้วก็ไปเล่าต่ออีกหลายๆ คนครับ ;)

สวัสดีเจ้าค่ะ

น้องจิแวะมายิ้มๆ คิคิ แม่เฒ่าน่ารักจังเลยนะเจ้าค่ะ เอิกๆๆ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ

เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -----> น้องจิ ^_^

เขียนเมื่อ 
  • มาลงชื่อรับความรู้ใหม่ค่ะ
  • ขอบพระคุณนะคะพี่บางทราย
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะอาจารย์บางทราย
  • เป็นคนที่ชอบทานเห็ดมากค่ะ
  • แต่ยังไม่เคยทานเห็ดระโงก ท่าทางน่าจะอร่อยนะคะ
  • พ่อเฒ่าแสน และแม่เฒ่า น่ารักมากค่ะ
  • ขอบคุณที่เล่าเรื่องดีดีให้ฟัง
  • สวัสดีค่ะพี่
  • เห็ดผึ้งนี่อร่อยนะค่ะ
  • หมอเจ๊ว่า....หมอเจ๊เคยกินตอนเด็กๆนะค่ะ
  • ถ้าเข้าใจผิด...ก็แป่ว..อิอิ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้อง P  1. ธ.วั ช ชั ย


มีเรื่องสนุกให้ได้อ่านมากมาย คงเหมือนอีกหลายๆ ท่าน

อ่านไปก็ยิ้มไป แล้วก็ชอบใจว่าพ่อแสนคิดได้ยังไง

คงจะมีอะไรให้น่าทึ่งอีกหลายเรื่องแน่ๆ

อ่านแล้วก็ไปเล่าต่ออีกหลายๆ คนครับ ;)

 

พี่ไม่เคยพบชาวบ้านที่ช่างคิดมากมายอย่างนี้มาก่อน แล้วจะดูถูกชาวบ้านไม่ได้นะ  เราต่างห่ากคิดอะไรที่ไกลตัว คิดแบบเอามาจากข้างนอก  แต่พ่อแสนคิดจากสิ่งรอบๆตัว  นี่คือความวิเศษของชาวบ้านที่ช่างคิด ครับ  มีอีกเยอะ  ค่อยสลับกันลงครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ น้อง P 2. น้องจิ แซ่เฮ ^๐^!

สวัสดีเจ้าค่ะ  น้องจิแวะมายิ้มๆ คิคิ แม่เฒ่าน่ารักจังเลยนะเจ้าค่ะ เอิกๆๆ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ

 

ไปที่ไหนก็พบน้องจิ คิคิ ช่างเจรจาจริงนา  น่ารักซะไม่เมี๊ยะ มาเป็นคนแซ่เฮก็น่ารักอย่างนี้ละน้า.. เอิกๆๆ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ P 3. dd_L

  • มาลงชื่อรับความรู้ใหม่ค่ะ
  • ขอบพระคุณนะคะพี่บางทราย

ขอบคุณครับ พี่เป็นเพียงสื่อกลางให้ชาวบ้านเท่านั้น เปิดเวทีนี้ให้ชาวบ้านได้มีที่นั่งบ้างครับ  ขอบคุณครับที่แวะมา สบายดีนะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ P 4. เอื้องแซะ

  • สวัสดีค่ะอาจารย์บางทราย
  • เป็นคนที่ชอบทานเห็ดมากค่ะ
  • แต่ยังไม่เคยทานเห็ดระโงก ท่าทางน่าจะอร่อยนะคะ

อร่อยทุกเห็ดเลยครับ  โดยเฉพาะผมเคยทานเห็ดตับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่มุกดาหาร ที่ร้านมังสวิรัติเอามาทำอาหาร  หากไม่บอกก็ต้องบอกว่าเอาตับหมูมาทอด  ทั้งสีทั้งรสทั้งกลิ่น เหมือนจริงๆ  เป็นเห็ดตามธรรมชาติครับ 

  • พ่อเฒ่าแสน และแม่เฒ่า น่ารักมากค่ะ
  • ขอบคุณที่เล่าเรื่องดีดีให้ฟัง

ทั้งคู่เป็นเนื้อคู่กันจริงๆครับ น่ารักครับ โดยเฉพาะแม่เฒ่า ไม่พูดแต่ทำอย่างเดียว ใจดีครับ 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ P 5. หมอเจ๊

  • สวัสดีค่ะพี่
  • เห็ดผึ้งนี่อร่อยนะค่ะ
  • หมอเจ๊ว่า....หมอเจ๊เคยกินตอนเด็กๆนะค่ะ
  • ถ้าเข้าใจผิด...ก็แป่ว..อิอิ

อร่อยที่สุดเลยครับ น้องหมอครับ เป็นของโปรดของชาวอีสานโดยเฉพาะหมู่บ้านที่อยู่ติดภูเขา  หากฤดูนี้ใครเดินทางจากกาฬสินธุ์ไปสกลนคร ผ่านภูพาน จะเห็นชาวบ้านเอาเห็ดป่ามาวางขายตลอดทางครับ สารพัดสีเลย  ครับน้องหมอเจ๊ครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่บางทราย

มายิ้มๆกับเบื้องหลังความสำเร็จของพ่อแสนค่ะ ^ ^

มิน่าเค้าถึงว่าเบื้องหลังความสำเร็จของผู้ชายจะมีเงาของผู้หญิงคนหนึ่งอยู่เสมอ เป็นเช่นนี้นี่เอง อิ อิ อิ

พี่บางทรายเข้าเกณฑ์นี้มั้ยคะ ^ ^

bangsai
IP: xxx.91.19.192
เขียนเมื่อ 

สวัสดีน้องสาวเบิร์ด คิดถึงน้องสาวคนนี้งานยุ่งหละซี ใช่แล้วผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จคือแม่เฒ่า จริงๆ พ่อแสนเป็นคิด ทำไปทำมา แม่เฒ่าเป็นคนทำ ก็เป็นคู่ที่น่ารักมาก พี่กำลังสนับสนุนพ่อแสนให้ทำงานอีกขึ้นหนึ่งคือทำบันทึกรายวันถ้าทำได้ในเรื่องของสิ่งแวดล้อมรอบตัว พี่จะซื้อเทอร์โมมิเตอร์และบารอมิเตอร์ให้ ซื้อแว่นขยายให้ และสมุดบันทึกให้พ่อแสนทำบันทึกรายนละเอียดของดินฟ้าอากาศ ซื้อเครื่องวัดปริมาณน้ำฝนแบบง่ายๆให้พ่อแสนทำสถิติทางอุตุนิยมวิทยาแบบชาวบ้าน ซึ่งพี่พบตัวอย่างที่เขาใหญ่ เคยเขียนใน blog บ้างแล้ว คิดว่าคนที่สนใจแบบพ่อแสนคงสนุกกับสิ่งเหล่านี้ คุยกับพ่อแสนบอก เอา เอา จะได้เอามาศึกษากัน คอยดูกันว่าคนอย่างพ่อแสนจะทำอะไรอีกบ้าง และเป็นประโยชน์แก่ครอบครัวและวงการอย่างไรบ้าง ขอบคุณครับน้องสาว

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีครับพี่บางทราย
  • อิอิ....และแล้วก็รู้ความลับเบื้องหลังความสำเร็จของพ่อแสนจนได้
  • เคยพบในหลายพื้นที่ครับที่ความสำเร็จมีเบื้องหลังในลักษณะเดียวกัน เรียกว่าร่วมด้วยช่วยกันจริงๆ
  • อีกอย่างแม่บ้านจะเป็นคนช่างสังเกต  และจดจำรายละเอียดต่างได้ดี  บางครั้งแม้ไม่ใช่คนคิดหรือรับรู้มา แต่ก็จะมีส่วนได้ลงมือปฏิบัติ  และก็พบหลายรายที่เป็นนักต่อยอดความรู้ที่เยี่ยมมาก
  • ขอบพระคุณมากครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพี่บางทราย

วิ่งเข้ามาอีกรอบเพราะนึกได้ว่าเบิร์ดเอาเทคนิคสถิติอุตุนิยมวิทยาแบบชาวบ้านที่พี่บางทรายเคยนำเสนอ..ไปให้พ่อรัตน์ ปราชญ์ชาวบ้านผู้เป็นหมอดินที่ อ.เวียงป่าเป้า ชร.ได้ลองทำน่ะค่ะ แล้วจะรายงานความคืบหน้านะคะ ^ ^

จริงๆการเป็นนักวิจัย..พื้นฐานคือความสงสัย และการสังเกตเนาะคะพี่บางทราย แล้วถึงเป็นการทดลอง วิเคราะห์ สรุปผล ซึ่งความสามารถในการเชื่อมโยงสิ่งต่างๆได้นี่แหละค่ะที่เรียกว่าความฉลาด พ่อแสนเป็นคนฉลาดอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องวัดไอคิวแต่อย่างใดเพราะแค่ฟังอาจารย์ท่านก็คิดเชื่อมโยงกับสิ่งที่ได้พบเห็นมาในอดีตและเกิดความคิดรวบยอดต่อไปที่สิ่งอื่นๆ ได้อีก ..เก่งจริงๆค่ะ ^ ^

คิดถึงนะคะท่านพี่ และขอฝากพี่บางทรายกอดทุกๆคนที่ไปเฮฮาฯเกาะภูเก็ตด้วยนะคะ ..อิ อิ อิ ต้องมีรูปมายืนยันด้วยน้า ส่วนคุณหมอคนชอบวิ่งนี่ต้องพิเศษค่ะพี่บางทรายจะหอมด้วยก็ได้นะคะ แบบที่คุณหมอหอมพี่บางทรายไง ฮี่ ฮี่ ฮี่

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีครับพี่บางทราย
  • อิอิ....และแล้วก็รู้ความลับเบื้องหลังความสำเร็จของพ่อแสนจนได้
  • เคยพบในหลายพื้นที่ครับที่ความสำเร็จมีเบื้องหลังในลักษณะเดียวกัน เรียกว่าร่วมด้วยช่วยกันจริงๆ
  • อีกอย่างแม่บ้านจะเป็นคนช่างสังเกต  และจดจำรายละเอียดต่างได้ดี  บางครั้งแม้ไม่ใช่คนคิดหรือรับรู้มา แต่ก็จะมีส่วนได้ลงมือปฏิบัติ  และก็พบหลายรายที่เป็นนักต่อยอดความรู้ที่เยี่ยมมาก
  • ขอบพระคุณมากครับ
เขียนเมื่อ 
  • งานยุ่งๆๆแต่มาดูก่อน
  • เพิ่งเคยเห็นเห็ดแบบนี้
  • แม่เฒ่าน่ารักดี
  • บ้านเราคนดูแลและทำส่วนใหญ่เป็นหลังบ้านครับ
  • มีหลังบ้านดี มีชัยไปกว่าครึ่ง
  • อิอิๆๆ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้องสิงห์P 13. สิงห์ป่าสัก

 

  • พี่เชื่อว่าน้องสิงห์ก็ผ่านพบเกษตรกรแบบนี้มาเหมือนกัน ซึ่งพี่คิดว่ามีกระจายอยู่ทั่วไป ท่านเกษตรกรเหล่านี้เก็บตัวเงียบ ได้แต่ทำไป เพราะท่านทำเพื่อชีวิตโดยไม่ได้มุ่งหวังอย่างอื่น
  • เราเป็นคนนอกต่างหากที่เอาท่านมาขึ้นเวที G2K ให้สังคมรับรู้บ้าง ซึ่งประสบการณ์ชีวิตเช่นนี้จะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยต่อท่านอื่นๆที่สามารถเอาไปต่อยอดอย่างน้องสิงห์กล่าวครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้องเบิร์ด P 14. เบิร์ด


วิ่งเข้ามาอีกรอบเพราะนึกได้ว่าเบิร์ดเอาเทคนิคสถิติอุตุนิยมวิทยาแบบชาวบ้านที่พี่บางทรายเคยนำเสนอ..ไปให้พ่อรัตน์ ปราชญ์ชาวบ้านผู้เป็นหมอดินที่ อ.เวียงป่าเป้า ชร.ได้ลองทำน่ะค่ะ แล้วจะรายงานความคืบหน้านะคะ ^ ^

ยอดเยี่ยม  พี่ก็กำลังสนับสนุนพ่อแสนทำครับ  ซึ่งพ่อแสนเหมาะ เพราะอยู่ติดสวนไม่ค่อยชอบเดินทางไปไหนๆ และชอบศึกษาค้นคว้า การบันทึกจึงน่าจะทำอย่างต่อเนื่องได้  และความเป็นนักช่างสังเกตน้าที่จะช่วยให้พ่อแสนผนวกความรู้สถิติทางวิทยาศาสตร์นี้เข้าไปเป็นความรู้ใหม่ๆขึ้นอีก  พ่อแสนก็ชอบ พอบอกว่าจะสนับสนุนเครื่องมือพื้นฐานให้ก็ยิ้มไม่หยุดเลยครับน้องเบิร์ด

จริงๆการเป็นนักวิจัย..พื้นฐานคือความสงสัย และการสังเกตเนาะคะพี่บางทราย แล้วถึงเป็นการทดลอง วิเคราะห์ สรุปผล ซึ่งความสามารถในการเชื่อมโยงสิ่งต่างๆได้นี่แหละค่ะที่เรียกว่าความฉลาด พ่อแสนเป็นคนฉลาดอย่างแท้จริงโดยไม่ต้องวัดไอคิวแต่อย่างใดเพราะแค่ฟังอาจารย์ท่านก็คิดเชื่อมโยงกับสิ่งที่ได้พบเห็นมาในอดีตและเกิดความคิดรวบยอดต่อไปที่สิ่งอื่นๆ ได้อีก ..เก่งจริงๆค่ะ ^ ^

ความจริงในดงหลวงมีคนที่มีลักษณะแบบนี้หลายคน แต่พ่อแสนเป็นมากกว่าคนอื่นครับ ช่างสังเกตจริงๆ เราคิดไม่ถึงในสิ่งที่พ่อแสนมอง  แม้นักเกษตรก็คิดไม่ถึงมาก่อน ครับ  ในเงื่อนไขเช่นนี้พี่คุยกับน้องๆว่าจะสร้างพ่อแสนขึ้นมาอีกได้อย่างไร ??? จะให้คนอื่นมาเรียนรู้จากพ่อแสนและต่อยอดความรู้เช่นนี้ไปได้อย่างไร?? ท้าทายสำหรับเรามากในฐานะนักพัฒนาชนบท ..หุหุ...

คิดถึงนะคะท่านพี่ และขอฝากพี่บางทรายกอดทุกๆคนที่ไปเฮฮาฯเกาะภูเก็ตด้วยนะคะ ..อิ อิ อิ ต้องมีรูปมายืนยันด้วยน้า ส่วนคุณหมอคนชอบวิ่งนี่ต้องพิเศษค่ะพี่บางทรายจะหอมด้วยก็ได้นะคะ แบบที่คุณหมอหอมพี่บางทรายไง ฮี่ ฮี่ ฮี่

จ๊ากกกกก...ขนพี่ยังลุกชันไม่หายเล้ยย น้องเบิร์ด ตอนคุณหมอหอมแก้ม อิอิ  เอาว่าจะพยายามกอดทุกคนๆแล้วเอารูปมาให้ดูเน๊าะ..สงสัยน่วมแน่เลย..อิอิ..

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้องขจิต P 16. ขจิต ฝอยทอง

  • งานยุ่งๆๆแต่มาดูก่อน เพิ่งเคยเห็นเห็ดแบบนี้
  • แม่เฒ่าน่ารักดี บ้านเราคนดูแลและทำส่วนใหญ่เป็นหลังบ้านครับ มีหลังบ้านดี มีชัยไปกว่าครึ่ง
  • อิอิๆๆ

พี่รู้อยู่ว่าน้องขจิตยุ่งกับการเรียน และเป็นช่วงที่สำคัญด้วย ก็เบื่อๆก็เข้ามา G2K พอหายเบื่อ ก็กลับไปหยิบงานโน้นมาทำต่อแล้วกัน  เป็นกำลังใจให้นะครับ

สังคมบ้านเรา หรือทุกสังคมเน๊าะ สตรีมีบทบาทสำคัญมากๆ ช่วงหลังในงานพัฒนาก็หยิบเรื่องนี้มาพูดและทำกันมากที่เรียก WID และ GAD   พัฒนาไปถึง เวลามีการฝึกอบรมต้องบังคับให้เอาทั้งสามีภรรยาไปร่วมการฝึกอบรมด้วย  เออ เข้าท่าดี  แต่คงมีทั้งข้อดีข้อด้อย  แล้วแต่จะมองกันนะ  แต่สตรีมีบทบาทที่สำคัญมากจริงๆ

โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พี่รับผิดชอบนะครับในหมู่บ้านผู้ไท   สตรีสุดบอดเลย มีแต่สตรีเข้าประชุม  มีแต่กิจกรรมสตรีที่ก้าวหน้าไปโลด  มีแต่สตรีที่อาสาไปดูงาน  และก้าวออกมาเป็นกรรมการนั่นนี่  สภาพบุรษกลับอยู่ข้างหลัง อิอิ.. 

สวัสดีค่ะ

  • ขออนุญาตเรียกพี่บางทรายได้ไหมคะ เห็นท่านอื่นเรียกกันและพี่บางทรายก็แทนตัวว่า "พี่" ได้ดูดีมากเลยค่ะ
  • ขอสารภาพต่ออีกข้อหนึ่งค่ะ เข้ามาเยี่ยมหลายครั้งแล้ว แต่ยังมีเรื่องที่ไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้ จึงไม่หาญกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นเอาไว้ในบันทึกของพี่บางทรายค่ะ ขอเวลาอีกนิดนะคะ
  • อ่านเรื่องทุกเรื่องที่พี่บางทรายเล่าจะรู้สึกถึงความเบิกบาน ความชื่นชม และ ซ่อนคำถามเอาไว้เสมอ บางครั้งเพียงอ่านก็รู้สึกอิ่มเอิบ เพราะมีน้อยคนที่จะรักและชื่นชมในสิ่งที่เรียกกันว่า ภูมิปัญญญา นอกจากฉาบฉวย ชั่วครั้งชั่วคราว (เหมือนคนไม่มีรากที่ทำงานนี้ แต่ไม่เคยมองอย่างลึกซึ้งถึงคุณค่าเลย)
  • ด้วยเหตุนี้ จึงอายเหลือเกินที่จะอ่านงานของพี่บางทรายเพราะรู้สึกตัวเองช่างตื้นเขิน ไร้ความคิด วิเคราะห์อย่างไม่น่าให้อภัย สำหรับคนที่ทำงานกับสิ่งหนึ่งมา 10 ปี แต่ไม่มีรู้จักงานที่ตัวเองทำเลย...
  • แล้วเมื่อมีคำตอบให้ตัวเอง คนไม่มีราก จะขออนุญาตเข้ามาคุยกับพี่บางทรายอีกครั้งนะคะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้องสาว P 20. คนไม่มีราก

  • ขออนุญาตเรียกพี่บางทรายได้ไหมคะ เห็นท่านอื่นเรียกกันและพี่บางทรายก็แทนตัวว่า "พี่" ได้ดูดีมากเลยค่ะ

ด้วยความยินดียิ่งครับน้องสาว

  • ขอสารภาพต่ออีกข้อหนึ่งค่ะ เข้ามาเยี่ยมหลายครั้งแล้ว แต่ยังมีเรื่องที่ไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้ จึงไม่หาญกล้าที่จะแสดงความคิดเห็นเอาไว้ในบันทึกของพี่บางทรายค่ะ ขอเวลาอีกนิดนะคะ

ไม่น่าจะถึงขั้นนั้นหรอกครับน้องสาวพี่ ความคิดเห็นต่างได้ และปรับเปลี่ยนได้ แต่ถ้าจะใช้เวลาใตร่ตรองก็เป็นเรื่องปกติของคนที่มีความสุขุมรอบคอบครับน้องครับ

  • อ่านเรื่องทุกเรื่องที่พี่บางทรายเล่าจะรู้สึกถึงความเบิกบาน ความชื่นชม และ ซ่อนคำถามเอาไว้เสมอ บางครั้งเพียงอ่านก็รู้สึกอิ่มเอิบ เพราะมีน้อยคนที่จะรักและชื่นชมในสิ่งที่เรียกกันว่า ภูมิปัญญญา นอกจากฉาบฉวย ชั่วครั้งชั่วคราว (เหมือนคนไม่มีรากที่ทำงานนี้ แต่ไม่เคยมองอย่างลึกซึ้งถึงคุณค่าเลย)

กว่าพี่จะพบเห็นความจริงนี้ก็ใช้เวลามานานโขครับน้องครับ  ต่อไปประเด็นคือว่า พบแล้วทำไงต่อ..นอกจากนำความจริงนั้นมาเปิดบนเวที g2k ให้ชาวบ้านมีที่นั่งในนี้บ้าง ยังต้องคิดต่อว่า จะสร้างคนอื่นได้อย่างไร  และจะขยายความคิดและการปฏิบัติของท่านเหล่านั้นได้อย่างไร  ดูเหมือนจะตรงกับสายงานที่น้องสาวกำลังศึกษาอยู่นะครับ  พี่เองก็สนใจจะสนทนาแลกเปลี่ยนกัน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งทฤษฎีต่างๆที่พี่ห่างไกล เอามาแลกกับรูปธรรมที่มีในสนาม คนทำงานอย่างพี่ชอบศึกษาทฤษฎีคู่ขนานไปกับการทำงานในพื้นที่ครับ เพราะนักพัฒนานั้นคือคนที่ต้องบูรณาการความรู้ทางทฤษฎีที่มีคนเขาศึกษาสรุปไว้แล้วมาปฏิบัติ หรือดัดแปลง ปรับปรุง พัฒนาในทางปฏิบัติให้สอดคล้องกับลักษณะของคน ที่แตกต่างกัน  "ความจริงอันเดียวกัน  แต่การเข้าถึงความจริงภายใต้ตวามแตกต่างของคนนั้นต่างกันครับ"

  • ด้วยเหตุนี้ จึงอายเหลือเกินที่จะอ่านงานของพี่บางทรายเพราะรู้สึกตัวเองช่างตื้นเขิน ไร้ความคิด วิเคราะห์อย่างไม่น่าให้อภัย สำหรับคนที่ทำงานกับสิ่งหนึ่งมา 10 ปี แต่ไม่มีรู้จักงานที่ตัวเองทำเลย...

มิได้ครับน้องสาว  อย่ากล่าวอย่างนั้นครับ พี่ต่างหากที่ต่ำต้อย มัวขลุกอยู่กับชนบท หรือเรียกว่า คิดแต่พัฒนาชีวิตคนอื่น เวลาที่มีคิดแต่เรื่องของคนอื่น อิอิ

  • แล้วเมื่อมีคำตอบให้ตัวเอง คนไม่มีราก จะขออนุญาตเข้ามาคุยกับพี่บางทรายอีกครั้งนะคะ

ด้วยความยินดีที่แลกเปลี่ยนครับ พื้นฐานของพี่ก็เป็นคนทางด้านการศึกษา เคยฝึกอบรมทางด้าน Informal education เหมือนกัน  แต่ก็งูๆปลาๆ มาคลำเอาในสนามของจริงเลยครับ

พี่ก็ไปแอบไปเยี่ยมน้องสาวอยู่ แต่ไม่ได้แสดงตัวหรอกครับ

สวัสดีค่ะพี่บางทรายที่เคารพ

  • น้องสาวคนนี้ปลื้มใจได้พี่ชายอีกคนหนึ่ง...ผู้เปี่ยมด้วยจิตใจอันดีงาม
  • กำลังพยายามกลั่น ให้ความคิดมันตกตะกอนค่ะ
  • พี่บางทรายคะ...คนเข็นครกขึ้นเขานี่ เขาเข็นทำไมกันคะ เหนื่อยก็เหนื่อย หนักก็หนัก ไม่มีใครอยากทำหรอก
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับอาจารย์บางทราย สำหรับเรื่องราวดีๆ และเปิดโลกให้เห็นทุนทางปัญญา ที่ไปเกิด ไปงอกอย่างดอกเห็ดในพื้นที่ชนบท

บันทึกของอาจารย์แต่ละบันทึก คล้ายๆกับสมุนไพรเหมือนกันนะครับ

"เข้ายา" ได้หลายขนานเลยครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับน้องสาว P  22. คนไม่มีราก


น้องสาวคนนี้ปลื้มใจได้พี่ชายอีกคนหนึ่ง...ผู้เปี่ยมด้วยจิตใจอันดีงาม

ขอบคุณครับ 

  • กำลังพยายามกลั่น ให้ความคิดมันตกตะกอนค่ะ
  • พี่บางทรายคะ...คนเข็นครกขึ้นเขานี่ เขาเข็นทำไมกันคะ เหนื่อยก็เหนื่อย หนักก็หนัก ไม่มีใครอยากทำหรอก

เข็นครกขึ้นภูเขา เพราะว่า เราทำงานพัฒนาชนบท มันทวนกระแสหลัก เป็นงานที่ยากที่จะสร้างให้เกิดความยั่งยืน ยากที่จะสร้างระดับคุณภาพจริงๆ โดยเฉพาะทำงานภายใต้กฏระเบียบที่เราเรียกว่าอิงระบบ เพราะงบประมาณผ่านระบบมา มิใช่อิสระ ตามหลักการพัฒนาที่เอาชาวบ้านเป็นตัวตั้ง  ดังนั้นมีจำนวนไม่น้อยที่พัฒนาไปขั้นหนึ่งแล้วล้มลงมา ต้องเข้าไปพยายามกันใหม่อีก  ก็เหมือนกับการเข็นครกขึ้นภูเขาน่ะครับ  หากเมื่อใดคุณอ่อนแรง ครกนั้นก็ไหลตกกลับตีนภูเขาอีกเช่นเดิม นี่แหละที่มาของชื่อนี้ครับ 

ที่ทำเพราะเป็นอาชีพและสำนึกของเราครับ

bangsai
IP: xxx.26.144.172
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ P 23. Thawat

ขอบคุณมากครับอาจารย์บางทราย สำหรับเรื่องราวดีๆ และเปิดโลกให้เห็นทุนทางปัญญา ที่ไปเกิด ไปงอกอย่างดอกเห็ดในพื้นที่ชนบท

บันทึกของอาจารย์แต่ละบันทึก คล้ายๆกับสมุนไพรเหมือนกันนะครับ  "เข้ายา" ได้หลายขนานเลยครับ

 

ขอบคุณครับ     น้องๆ RDI ถามถึงอยู่ครับ

หมายเลขบันทึก

174821

เขียน

02 Apr 2008 @ 18:14
()

แก้ไข

06 Sep 2013 @ 18:54
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
ความเห็น: 25, อ่าน: คลิก