>> บ้านแม่อุ๊ยนี่อัศจรรย์จริงๆจู่ฝนก็เทลงมาจั๊กๆ น้ำไหลเจิ่งนองไปทั่ว มีลมนิดหน่อยไม่ถึงกระโชกแรง ฝนหยุดแดดออก ผมพาทัวร์อีกรอบ คราวนี้เรามองสูงนิดหนึ่ง

  

ต้นซากุระลาว อื้อฮือ ที่หน้าบ้านทยอยออกดอกช่อๆเล็กสีชมพูอ่อนหวาน พร้อมกับแตกใบใหม่สีปูนแห้ง เป็นดอกไม้อีสาน ชาวบ้านเรียกว่าติ้วป่า ไม่นิยมรับประทานเหมือนติ้วทั่วไป แต่วัวควายแพะแกะชอบมาก ช่วงแล้งทิ้งใบ เจอฝนเมื่อไหร่ทั้งดอกทั้งใบเปลี่ยนชุดสดสวยออกอวดเรา (เสียดายว่ากล้องผมซูมได้น้อย ภาพจึงสวยด้อยกว่าภาพจริง50%)

 

ต้นสาธรหน้าบ้านแม่อุ๊ย กำลังออกดอกเช่นกัน เป็นไม้ช่อดอกสีขาวสะอาด เกาะกลุ่มกันพราวไปทั้งต้น

กลุ่มโมกซ้อน ข้างคอกนกกระจอกเทศ แข่งกันออกดอก ส่งกลิ่นหอมครอบคลุมถนนทั้งสาย

ต้นประดูแดงปีนี้อวดดอกไม่มาก ช่วงนี้ใบแก่สีเหลืองสด สลับใบเขียวดูเก๋ไปอีกแบบ

   

สวนป่าวันนี้ชุ่มฉ่ำ

คืนนี้คงได้นอนฟังอึ่งอ่างร้องเพลง “กอดคนแซ่เฮ”

คิดว่าอึ่งคงจำได้

ผมเปิดเพลงฟังดังลั่นอยู่เสมอ

ฟังแล้วมีความสุขมาก

เผลอ..เคาะจังหวะใจตามไปด้วยทุกที