...เราคงยอมแพ้ไม่ได้ เพราะถ้าเราแพ้แล้วใครจะทำ และที่สำคัญ ณ วันนี้ ท่านมีเพื่อนแล้ว เราจะเดินไปพร้อมๆ กัน เราไม่ได้เดินคนเดียว เรามีความใกล้ชิด มีที่ปรึกษา มีกำลังใจ มีพลังของเครือข่าย ขอเพียงกล้าที่จะเดินเท่านั้น เราก็จะไปสู่ฝั่งฝันได้...

ห่างไปกว่าเดือนที่ไม่ได้ส่งข่าวผ่าน blog ถึงมิตรรักแฟน CUP (ยังกะเป็นพระเอกลิเก เนอะ) นั่นก็เพราะ 3 สัปดาห์ต่อกันเราได้เดินทางไปเจอะเจอสมาชิกผู้เข้ารับการอบรม CUP ทั้ง 3 ภาค คือ

ณ สถานฝึกอบรมและวิจัยอนามัยชนบท คณะสาธารณสุขศาสตร์ อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา ในวันที่ 14 มีนาคม 2551 สำหรับภาคอีสาน

ณ โรงแรมไดมอนด์ พล่าซ่า หาดใหญ่ ในวันที่ 21 มีนาคม สำหรับภาคใต้

และ ที่เลกาซี่ ริเวอร์แคว รีสอร์ท ในวันที่ 28 มีนาคม สำหรับพี่น้องภาคกลาง

เดินสายกันมา 3 ภาค เลยพึ่งจะได้มีโอกาสได้เขียนอะไรเล่าสู่กันฟังนี่แหละครับ

ผมขออนุญาต (ถึงไม่อนุญาตก็จะขอเล่าสู่กันฟังนะครับ) สรุปสั้นๆ ของทั้ง 3 เวที ออกเป็น 4 ส่วน ดังนี้ครับ

ส่วนที่ 1 สำหรับบรรยากาศของการพบปะกัน ทั้งที่เป็นสมาชิกในรุ่นเดียวกันและข้ามรุ่น ต่างเป็นไปด้วยความชื่นมื่น หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน แต่ก็มีบาง CUP นะครับ ที่แอบๆ ไปเจอะเจอกันบ้างให้หายคิดถึง บาง CUP ก็สายตรงทางโทรศัพท์ถึงกันเป็นครั้งคราว ทั้งเล่าเรื่องราว และปรับทุกข์กันบ้างเป็นธรรมดาของคนหัวอกเดียวกัน ซึ่งนับว่าเป็นความสำเร็จหนึ่งของโครงการที่สามารถสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ในแนวราบที่จะก้าวไปข้างหน้าพร้อมๆ กัน สมเป็นยุคแห่งการเรียนรู้เพื่อสร้างสังคมอุดมปัญญาจริงๆ ครับ

ส่วนที่ 2 สำหรับการสรุปบทเรียนและความก้าวหน้าของการขับเคลื่อน CUP ไปสู่ฝันที่เราได้สร้างร่วมกันไว้ แน่นอนว่ามีความแตกต่างกันบ้างในแต่ละพื้นที่ บางแห่งเริ่มเห็นลางๆ ว่าฝันจะเป็นจริงในเร็ววัน บางแห่งยังอยู่ในช่วงของการเปลี่ยนแปลงซึ่งก็กำลังเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง บางแห่งยังอยู่ในช่วงของการเรียนรู้และเริ่มต้น และหลายๆ แห่งยังคงพบกับขวากหนาม ไม่ต่างกับช่วงที่มีความรักใหม่ๆ เหมือนนางเย็น ในเรื่องนางทาสทางช่อง 7 อะไรอย่างนั้น (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย) แต่อย่างไรก็ตามทุกแห่งสามารถที่จะประยุกต์ใช้ความรู้ และกระบวนการที่ได้ร่วมเรียนรู้กันมากว่าหนึ่งเดือนได้ไม่มากก็น้อย ทั้งในเรื่องของการบริหารจัดการ การจัดระบบการทำงาน และจัดระบบตัวเอง เป็นความภาคภูมิใจของทางทีมวิทยากร โดยเฉพาะหัวหน้าทีมอย่าง อ.ชนินทร์ ได้มากทีเดียวครับ และเราก็ยังเชื่อว่าในอนาคต เราจะสามารถนำความรู้และประสบการณ์เหล่านั้นไปใช้ได้มากยิ่งขึ้น ว่าแต่ว่างๆ แต่ละ CUP เขียนเรื่องราวเหล่านั้นมาเล่าสู่กันฟังด้วยนะครับ

ส่วนที่ 3 สำหรับทิศทางของการก้าวต่อไป ซึ่งทุก CUP ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าแม้ว่าหนทางยังคงมีปัญหา อุปสรรค แต่เราคงหยุดอยู่กับที่ไม่ได้สำหรับหน้าที่ของนักสร้างสุขภาวะ "เราคงยอมแพ้ไม่ได้ เพราะถ้าเราแพ้แล้วใครจะทำ และที่สำคัญ ณ วันนี้ ท่านมีเพื่อนแล้ว เราจะเดินไปพร้อมๆ กัน เราไม่ได้เดินคนเดียว เรามีความใกล้ชิด มีที่ปรึกษา มีกำลังใจ มีพลังของเครือข่าย ขอเพียงกล้าที่จะเดินเท่านั้น เราก็จะไปสู่ฝั่งฝันได้" (บางช่วงบางตอนจากใจ อ.ชนินทร์)

      

ส่วนที่ 4 ที่ได้มากกว่าเวทีแลกเปลี่ยน คือ การได้สัมผัสกับบรรยากาศของธรรมชาติ วัฒนธรรม และสถานที่สำคัญๆ ของแต่ละภาคที่เราได้เดินทางไป นับจากภาคเหนือกับบรรยากาศของภูชี้ฟ้า วัดสำคัญๆ ที่จังหวัดพะเยา พระพุทธไสยาสน์หินทรายแดง ที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย และปราสาทโบราณ แห่ง อ.สูงเนิน จ.นครราชสีมา ตลาดท่องเที่ยวของนครหาดใหญ่ และอาหารอร่อยๆ ที่กาญจนบุรี ทั้งหมดนี้ยังไม่รวมถึงของฝากและน้ำใจ ที่ทุกท่านมอบให้กันและกันด้วยความรักและความอบอุ่น ครับ

ทั้งหมดนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น (อีกครั้ง) ของการก้าวต่อไปข้างหน้าอย่างท้าทาย ของผู้บริหาร CUP และอย่าลืมนะครับที่เราสัญญากันแล้วว่า การสิ้นสุดของโครงการไม่ใช่การสิ้นสุดมิตรภาพและเครือข่าย ที่จะได้เรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน เพื่อขับเคลื่อน CUP ในฝันให้เกิดขึ้นให้ได้ เพื่อสุขภาวะของคนไทยเรา ครับ

ด้วยความเคารพรัก