พวกเราเป็นนักพัฒนากลุ่มหนึ่งที่ทำงานส่งเสริมความเข้มแข็งองค์กรชุมชนโดยไม่ได้รับเงินเดือนจากใคร พวกเราทำด้วยใจรักเมื่อมีเวลาว่างหรือไม่ว่างเราก็จะมารวมตัวกันทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชนประเทศชาติ ครั้งหนึ่งเคยไปอบรมให้ความรู้ด้านการเกษตรกรรมยั่งยืนห้แก่ผู้อพยพลี้ภัยสงความ ซึ่งตอนนั้นมีความตึ่นเต้นมากที่ได้มีโอกาศไปสัมผัสชีวิตของผู้อพยพโดยตรงพวกเราไปด้วยกัน 5 คนไปในนามของโครงการโคเออขึ้นรถไปกันทางไปศูนย์อพยพก็ลำบากเป็นหลุมเป็นบ่อต้องขับรถข้ามแม่นําสายหนึ่งไปซึ่งก็อัตรายหน้าดูโดยเฉพาะหน้าฝนเมื่อไปถึงก็เก็บของเข้าที่พักและออกสำรวจพื้นที่ดูสภาพแวดล้อมทั่วไปและทักทายเจ้าหน้าที่ สภาพแวดล้อมโดยทั่วไปที่ยู่ออาศัยจะเป็นบ้านไม้ไผ่ปลูกเรียงติดต่อกันเป็นแถวตามความลาดเทของพื้นที่ซึ่งดุแล้วแออัดกันมากดูผู้คนในศูนย์อพยพนี้รู้สึกน่าสงสารมากดูผิวพรรณแล้วจะออกสีเหลืองเพรวะว่าไม่ค่อยได้บริโภคผักกันเท่าไรอีกอย่างหนึ่งก็ต้องอยู่ในพื้นที่จำกัดด้วย พวกเราได้ไปอบรมให้แก่ผู้นำของศูนย์อพยพก็สนุกดีการอบรมต้องใช้ล่ามแปรเป็นภาษาของผู้อพยพอีกทีหนึ่งพวกเราใช้สื่อที่เป็นรูปภาพประกอบการบรรยายทุกครั้งผู้นําจะให้ความจนใจมากในทูกเรื่องที่พวกเราถ่ายทอดให้ทุกคนเป็นกันเอง ตอนหน้าจะเพิ่มเนื้อหาสาระให้มากกว่านี้วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนครับ ขอให้ผู้อ่านจงโชคดีครับ
ประสบการณ์ในศูนย์อพยพผู้ลี้ภัยสงคราม
ประสบการณ์
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นักแสวงหา · 31 มี.ค. 2551
๑ ใน 77 โดย หุย · 31 มี.ค. 2551
ลุงอุ่น · 31 มี.ค. 2551
ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ · 31 มี.ค. 2551
นาง จุฑามาศ รอดภัย · 31 มี.ค. 2551
ลุงประจักษ์ รักเด็ก(LD) · 31 มี.ค. 2551
โก๊ะจิจัง แซ่เฮ · 31 มี.ค. 2551
สวัสดีค่ะ คุณวัลลภ
แวะมาทักทาย....
ทำงานเพื่อประเทศชาติน่ายกย่องจริงๆ....สู้ๆ เข้มแข็งๆ
^__^
สวัสดีค่ะอาจารย์วัลลภ
ขอเป็นกำลังใจให้ผู้มีจิตใจเมตตาและมุ่งมั่นในการทำงานนะคะ
อากาศร้อนมากๆ อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ
สวัสดีครับ บ้านของเราและสวัสดีคุณดอกไม้ปลายดอย
ขอบคุณสำหรับกำลังในและที่แวะมาเยี่ยมนะครับ
ประสบการณ์ของอาจารย์น่าทึ่งมากครับ :)