เด็กๆมีกิจกรรมเกษตรชีววิถี ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม พึ่งพาตนเองได้

สวัสดีครับ สวัสดีท่ามกลางอากาศร้อน

ก่อนที่ผมจะหลีกหลบไอร้อนเข้าไปลี้ในเมืองหงสาในวันพรุ่ง จะกลับออกมาก็หลังสงกรานต์โน้น ผมตั้งใจที่จะร้อยเรียงเรื่องราวประทับใจที่ผ่านพบตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อผมได้มีโอกาสกลับไปเยือนพื้นที่ทำงานเก่าสี่จังหวัด ขอนแก่น มหาสารคาม มุกดาหาร และสกลนคร (เพื่อเริ่มงานใหม่) เป็นครั้งแรกหลังจากที่จากมานานกว่าสามเดือน

บันทึกที่ผ่านมาได้เล่าเรื่องของไทครัวที่ขอนแก่นไปแล้ว

บันทึกนี้ขอเขียนชื่นชม เด็กฮักถิ่นที่โรงเรียนหนองขามสะแบง มหาสารคามครับ

ผมเห็นกลุ่มเด็กนักเรียนตัวน้อยๆ ร่วมกันทำกิจกรรมการเกษตรแบบชีววิถี  ภายใต้แนวคิดของการพึ่งพาตนเอง และกิจกรรมการอนุรักษ์ธรรมชาติ  โดยได้รับการชี้นำสนับสนุนจากอาจารย์หลายท่าน

มาดูกันครับว่าน้องๆเขามีกิจกรรมใดบ้าง:

·       ปลูกผักปลอดสารเคมี

·       ทำปุ๋ยพืชสด ปุ๋ยน้ำหมักชีวภาพ ปุ๋ยหมักชีวภาพชนิดแห้ง

·       เผาถ่านเก็บน้ำส้มควันไม้ ใช้ไล่แมลงในแปลงผัก

·       เลี้ยงหมูหลุม

·       เลี้ยงปลา

·       เลี้ยงกบคอนโด

·       เพาะกล้าไม้ท้องถิ่น

·       ปลูกป่าในพื้นที่สาธารณะ

·       ขายผลผลิตในตลาดชุมชน

·       แบ่งปันผลผลิตน้ำส้มควันไม้ และน้ำหมักชีวภาพให้กับผู้ปกครอง

ขอบคุณทางโรงเรียน ที่จัดให้กิจกรรมของเด็กเป็นส่วนหนึ่งของวิชาเรียน เป็นส่วนหนึ่งของโครงงานของน้องๆ  ขอบคุณอาจารย์ที่สนับสนุนกิจกรรมดีๆเช่นนี้ โดยเฉพาะท่านอาจารย์วัลลภ หัวหน้าโครงการที่พบปะกันหลายครั้งหลายเวที ผมมีโอกาสคุยกับท่านผอ. ได้ทราบว่าท่านรู้จักกับท่าน ผอ.โรงเรียนเม็กดำด้วย และยังเคยรู้จักมหาชีวาลัยของท่านครูบาด้วย อย่างนี้น่าคิดต่อ ว่าเราจะต่อยอด หรือเสริมสร้างให้เกิดเครือข่ายเยาวชนคนเก่งเหล่านี้ได้อย่างไรบ้าง

ผมว่าเรามาถูกทางแล้วที่นำแนวคิดด้าน เกษตรชีววิถี ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม มาให้เด็กๆได้เรียนรู้ฝึกฝนตั้งแต่อยู่ในโรงเรียน

กิจกรรมดีๆอย่างนี้ต้องนำมาเผยแพร่ ชมเชยครับ

 

จุดประกายเกิดขึ้นแล้วต้องต่อยอดขยายเครือข่ายครับ