ทำเอง ดูแลเอง กินเอง ชีวีสดใส

สวัสดีครับ วันนี้ก็เหลืออีกไม่กี่วันแล้วที่ผมจะได้อยู่ที่มหาชีวาลัยอีสาน

 

จากพื้นที่ ที่ว่างเปล่าทื่ท่านเห็นอยู่ตรงนี้หากเราปล่อยทิ้งเอาไว้ก็เป็นพื้นที่ว่างเปล่าเฉยๆหากไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีกับพื้นที่เรามีอยู่พื้นที่นี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร แต่หากเรารู้ว่าจะทำอะไรกับพื้นที่นี้แล้วล่ะก็......................

 

อันนี้ก็อยู่ที่ว่ามุมมองเขาเราแต่ล่ะคนเพราะแน่นอนว่าคนเราก็ต่างความคิดกัน ต่างมีความต้องการที่ไม่เหมือนกัน แต่ในสวนป่าแห่งนี้จะใช้พื้นที่นี้ในการปลูกพืชผักเอาไว้รับประทานกันเองในสวนป่า เอาไว้ต้อนรับแขกที่จะมาอบรมที่สวนป่าแห่งนี้ด้วย เป็นสิ่งที่ดีใช่ไหมครับ... ทางสวนป่าก็ไม่จำเป็นต้องไปซื้อผักจากข้างนอกมาใช้ในสวนป่า

 

และที่สำคัญผักเราเป็นคนปลูกเองกับมือ ดังนั้นผักจึงปลอดจากสารพิษอย่างแน่นอน เราจึงได้ผักที่สดสะอาดมารับประทาน โดยไม่ต้องไปซื้อจากที่ไหนเลย หาได้จากในแปลงที่เราปลูกนี่แหละ... แล้วก็ทำให้เรามีความภูมิใจ

ปลูกเอง  ดูแลเอง กินเอง ชีวีสดใส...

 

วันนี้ผม โต้ง และยายสอนได้มีการเตรียมแปลงปลูกผักกัน  การเตรียมแปลงก็ไม่ยาก หนักหนาอะไรเลย อยู่ที่ว่าเราจะทำมันหรือเปล่า ไม่ใช่ว่า มีแต่คิดแต่ไม่ยอมทำสักทีอันนี้ก็ไม่ได้กินสักทีนะครับ คนเราเมื่อคิดแล้วก็ต้องลงมือทำด้วยถึงจะเห็นผลสัมฤทธิ์  ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจเพียงอย่างเดียว อย่างอื่นเราสามารถหาได้   และในการเตรียมแปลงก็เริ่มจากการกำจัดวัชพืช แล้วก็พรวนดิน แล้วก็นำปุ๋ยคอกมาใส่ ในแปลงทำการคลุกเคล้าให้เข้ากัน

 

แล้วก็หว่านเมล็ดพันธุ์ผักลงไป แล้วก็คลุมด้วยฟางเพื่อเป็นการรักษาความชื้นเอาไว้ แปลงต้องไม่มีการยกร่อง ให้ราบเรียบเสมอกับพื้นไปเลยเพื่อลดการระเหยน้ำ  และในวันนี้ก็ได้หว่านเมล็ดพันธุ์ผักบุ้งและกวางตุ้ง  ถามว่าเหนื่อยไหม ตอบได้เลยว่าเหนื่อยครับ แต่เมื่อพักสักหน่อยก็หายเหนื่อยแล้ว และก็ทำงานต่อไปได้

หากท่านไหนที่อยากทำบ้างก็ไม่ว่าอะไรนะครับ มาดูสิว่าการปลูกเอง ดูแลเอง และกินเองนั้นจะได้ผักที่มีคุณภาพคับแปลงขนาดไหน

ลองทำดูซิครับ........................ฮิฮิ