ยามเช้าที่เกาะยออากาศเย็นสบาย ๆ พอเข้ามาที่ทำงานก็มีเพื่อน มารอพบอยากพูดคุยด้วย สิ่งหนึ่งที่เขานำมาติดตัวแล้วมีความปรารถนาอยากให้ผมดูว่าเป็นของแท้หรือของปลอม
เพราะเขามีความชอบมากและอยากได้มานานแล้ว พอได้สมใจอยากก็มีความดีใจจนเนื้อเต้นตามอารมณ์ของความชอบนั้นนะครับ
คุณผู้อ่านครับ ผมเองไม่ใช่เป็นผู้รู้ทุกเรื่อง ทำให้นึกถึงว่า...สังคมคงคาดหวังไว้สูงมากว่าคนที่จบสูง ๆ คงรู้ทุกเรื่อง เปล่าเลย หลายเรื่องผมไม่รู้จริง ๆ สิ่งที่เรารู้เราก็รู้ว่าเรารู้ สิ่งใดเมื่อเราไม่รู้แล้วเราจะอวดรู้ว่าเรารู้ไปหาพระแสงอะไรครับ...หรือว่าคนในสังคมนี้มีคนไม่รู้แต่อวดรู้กันเยอะแบบเหมารวม โมเม ไปว่าอย่างนั้น
สิ่งที่เขานำมาให้ดูเป็นลูกประคำทำด้วยหยกน้ำผึ้ง เขาว่าบูชามาจากประเทศเพื่อนบ้าน...มี 108 ลูก ...คล้องห้อยคอได้สบาย ๆ
ทำให้ผมนึกภาพเห็นนักบวชที่มีสิ่งนี้เดินท่องเที่ยวตามหุบเขาแสวงหาทางหลุดพ้น ท่านเหล่านั้นกำหนดจิตด้วยการนับไปทีละลูก แม้อากาศบนเทือกขุนเขาหิมาลัยจะเยือกเย็นเพียงใดก็หามีความย่อท้อต่อการบำเพ็ญตบะไม่
เรื่องนี้ผมเกิดมุมคิดว่า...ความหนาวข้างนอกตามฤดูกาลเราจะหนาวกายก็ต่อเมื่อพาร่างไปสู้ที่หนาวเย็นหรือเข้าไปในที่มีหิมะตกหนักคงหนาวสะท้านกายเย็นยะเยือก
ความหนาวข้างในตัวเราก็มีได้เมื่อคุณต้องการอยากมีคู่รักนั่นเอง...ดังเพลงคุณสุรพลที่ว่า...หนาวจะตายอยู่แล้ว น้องแก้วยังไม่เห็นใจบ้าง..นั่นไง...ฮา ๆ เอิก ๆ
เพื่อนผมเคยบอกว่า รุ้มากแต่ไม่รู้จริง ก็มีเยอะแยะ
ไม่รู้แต่อวดรู้ อันนี้แย่เลยครับ คนฟังได้ข้อมูลผิดๆ
คนที่สัมผัสอะไร หรือรู้สึกอะไร ในสิ่งที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน จะรู้สึกกลัวและขนลุก
เหมือนอาการขนลุกที่เกิดจากความหนาว ตอนเด็กๆผมกลัวผีมาก กลัวจนขนลุกเลย ตอนได้ยินเสียงผีในรายการชมรมขนหัวลุก
รูปด้านล่างนั้นถ่ายที่ไหนครับ เห็นน้ำแข็งที่เกาะรถ น่าจะอากาศหนาวเย็นแบบเฉียบพัน
เหมือนถ่ายภาพนิ่งตอนน้ำกำลังไหลลงพื้นเลยครับ
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูยูมิ
โห!! ถ้าน้องจิเป็นรถคันนั้น น้องจิจะยืนเก๊กท่าให้สวยเลย แบบว่า ไหนๆก็จะต้องแข็งแล้ว ก็ขอแข็งแบบสวยๆหน่อยเจ้าค่ะ 5555++....ประเทศที่หนาวก็หนาวเหน็บ ประเทศที่ร้อน ก็ร้อนตับแตก ภัยธรรมชาติจริงๆเลย เอิกๆๆๆ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับ คุณ
aonjung
เรื่องกลัวผี ๆ นี้ ผมมักคุยกับเพื่อนสนิทว่า..เราไม่ควรหลอกลูกเล็กเด็กแดงให้กลัวผีเวลาเด็กเดินเข้าไปในห้องมืดคนเดียว...เพราะจะเป็นภาพผีในจินตนาการณ์ติดตัวทั้ง ๆ ที่เราไม่เห็นกันทุกคน...
แล้วเราจะหลอกเด็กว่าอย่างไรละเพื่อนถาม ถ้าจะหลอกให้กลัวแล้วเด็กไม่กล้าเข้าไปก็ควรจะบอกว่า..เหมือนลูกผมนี่ผมว่า..
ในนั้นมีจิ้งจก..นะ แล้วทำเสียง ปรากฎว่าต่อมา เด็กมันเอานิ้วมือมาจุ ๆ ที่ปากทำเสียงเหมือนจิ้งจกร้อง สนุกดี พอเด็กโตขึ้น ตัวใหญ่กว่าสัตว์นั้นแล้วมันก็ไม่กลัวแล้ว...ฮา ๆ เอิก ๆ
รูปภาพนั้น เพื่อนผมนำมาใส่ไว้ในเครื่องคอม ๆ ผมชอบชื่นชมช่างกล้องนี้เลยนำมาบันทึกประกอบเรื่องเล่าครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้องฟูจิ
อยากหนาวข้างนอกก็ไปไม่ไกลได้หนาวแล้วแค่อินเดียนี่ ภูเขาเป็นน้ำแข็งเลยที่หิมาลัย
ก็สัมผัสได้แล้วครับ...
แต่ไม่รู้ว่า หนาวแล้วจะสวยได้รึเปล่านะ..ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ