อบรมวิปัสสนาที่สำนักปฏิบัติธรรมเวฬุวัน
พระอาจารย์เคยบอกพวกเรา พยาบาลว่า เมื่อไหร่โยมจะหาเวลาไปปฏิบัติธรรม
พวกเราก็ตอบว่า ยังไม่มีเวลาค่ะ ยุ่งมาก
พระอาจารย์สอนพวกเราว่า... เวลาไม่คอยใครนะ คนที่บุญยังไม่ถึง จะไม่มีโอกาสไปฝึกปฏิบัติธรรม
ฉันก็รอวันว่าง รอทุกปีไม่มีโอกาส ติดนั่นติดนี่
แต่ในปีนี้...บุญคงจะเริ่มมี ตั้งแต่มีโอกาส คุยธรรมมะกับ ดร. กระปุ๋ม มีโอกาสไปพบ ศ. นพ สมบูรณ์ เทียนทอง ที่สำนักปฏิบัตธรรม พระอาจารย์ได้สอนวิปัสสนา ประมาณ 1 ชั่วโมง
ในเดือนเมษายน 2551 ฟ้าคงเป็นใจ
เรามีเวลาว่าง ตรงวันที่ รพ ของเราพาน้องพยาบาลไปปฏิบัติธรรมพอดี ในวันที่ 2-5 เมษายน 2551
เราเริ่มคิดวิตกว่า.. เราจะอยู่ได้ไหม เราจะต้องเตรียมตัวอย่างไร ถ้าเราไม่ไหว เราจะทำอย่างไร
ท่านใด..มีประสบการณ์ เรื่องนี้แนะนำด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีคะอาจารย์
พระอาจารย์สอนพวกเราว่า... เวลาไม่คอยใครนะ คนที่บุญยังไม่ถึง จะไม่มีโอกาสไปฝึกปฏิบัติธรรม
- อันนี้เคยได้ยินอาจารย์สอนค่ะ
ในชีวิตเคยปฏิบัติธรรมครั้งหนึ่ง ตอนแรกต้องใช้ความพยายามมากเลยค่ะ เพราะต้องนอนน้อย ตื่นแต่เช้า นอน 4 ทุ่ม ตื่นตี 4 กินน้อย นั่งวิปัสสนา หัดนั่ง หัดเดินสำรวม เดินจงกลม ฝึกสมาธิ ต้องอดทนหนอ ถือศีล 8 นอนเสื่อ
- อยากไปอีกสักครั้งในชีวิต ว่าจะคอยให้ลูกโตจะได้ไปด้วยกันอีกทีค่ะ
ขอเล่าแค่นี้คะ ขออนุโมทนาบุญด้วยค่ะ อาจารย์
สวัสดีครับ
ผมขออนุโมทนาบุญล่วงหน้าด้วยนะครับ
แต่การที่พี่มีสติรู้ทันความคิดว่า...เราจะอยู่ได้ไหม เราจะต้องเตรียมตัวอย่างไร ถ้าเราไม่ไหว เราจะทำอย่างไร ก็เรียกว่าปฏิบัติธรรมแล้วล่ะครับ รู้ให้ได้บ่อยๆ รู้เฉยๆ
ขอบคุณครับ
หนิงเป็นคนไม่ค่อยเข้าวัดเลยค่ะ (ขนาดมีพ่อบวชเป็นพระ จนมรณภาพนะคะเนี่ย)
แต่เมื่อวันเสาร์ 22มีนาคมนี้ เพิ่งพาคุณแม่ พี่สาวและหลานๆไปวัดมาค่ะ หลวงตา(พระครูร่วมรุ่นของหลวงพ่อ) มรณภาพค่ะ ไปงานพระราชทานเพลิงศพ เอ๊ะ เรียกถูกไหมเนี่ย.. งานเผาศพพระผู้ใหญ่อ่ะค่ะ
นึกแล้ว แป้วหัวใจมาก มีความรู้สึกว่า ตั้งแต่หลวงพ่อมรณภาพไป เรา(ซึ่งไม่ค่อยเข้าวัด) ยิ่งไม่ค่อยได้ไปกราบท่านเลย
ไม่ค่อยได้พัฒนาจิต จริงๆด้วยเนอะ
สวัสดีค่ะอาจารย์คุณพี่อุบลที่เคารพรักยิ่ง
สวัสดีค่ะ
พี่ก็เคยไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าบ้านค้อ มา 2วัน 3 คืน ตอนนั้นปวดตัวเหมือนแขนขาจะหัก
แต่ตอนหลังรู้สึกอิ่มบุญ และเรารู้ว่าการปฏิบัติธรรมต้องมีครูบาอาจารย์ ถึงจะนำมาปฏิบัติตอได้
ตอนนั้นก็ได้หลักธรรมมาปฏิบัติต่อได้
แต่นานไป ดูเหมือนจะทำได้น้อยลง แต่ยังเหลือสิ่งดีดี คือทำให้เราทำใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตดีขึ้น
แต่คิดว่าการไปปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์ ก็คงจะเหมือนการที่เราจะต้องไปฝึกอบรมบ่อยๆ เราถึงจะพัฒนาขึ้นนะ
สวัสดีค่ะคุณข้ามสีทันดร
ขอบคุณ ที่มาให้กำลังใจค่ะ
อย่างน้อย ดิฉันก็มีสติขั้นที่หนึ่งแล้วใช่ไหมคะ
ดิฉันเข้าไปอ่านเรื่องที่คุณข้ามสีทันดรบ่อยๆ ทำให้จิตใจดีขึ้น ลดอารมณ์ที่ทำให้เราจะเป็นทุกข์ได้ดีมากค่ะ
หนิงคะ
เราก็อาจพอๆกัน
ไม่มีอะไรจะสาย
ถ้าบุญเรามี เราคงมีหนทางที่จะให้เราไปปฏิบัติธรรมกันค่ะ
แต่ขอให้..เริ่มต้นให้ได้ก่อนนะคะ..ให้ "ขอบุญบารมีขององค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์เทพเทวาทั้งสิบหกชั้นฟ้า สิบห้าชั้นดินและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เรานับถือ องค์เทพเทวาที่ปกป้องคุ้มครองรักษาเรา..ขอให้ท่านช่วยให้เราพบหนทางสว่างในการปฏิบัติธรรมในครั้งนี้ด้วย.."และเมื่อเจริญวิปัสสนากรรมฐานเสร็จแล้วก็อย่าลืมอุทิศส่วนกุศลและแผ่ส่วนบุญด้วยนะคะ คุณพี่..ให้กับองค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้า องค์เทพเทวาทั้งสิบหกชั้นฟ้า สิบห้าชั้นดิน..บิดา มารดา...ผู้มีพระคุณแก่เราทั้งหลาย..ฯลฯ..
ขอบคุณค่ะ..น้องหมู
พี่จะพยายามค่ะ
สวัสดีคะ่พี่แก้ว
ดีใจด้วยคะ่ที่พี่ได้รับโอกาสนั้น "การฝึกปฏิบัติธรรม "นับว่าเป็นบุญของเรา
แขกเคยไปฝึกที่ ชัยภูมิ 8 วัน
3 วันแรก เป็นเอาสิ่งตกค้างที่อยู่ใในตัวออกไป เอาเรื่อง "ลบ" ออกไปก่อน รู้สึกอึกอัด การปฏิบัติต้องให้เวลา มีพระอาจารย์คอยชี้นำ
แต่การทำบวก ต้องผ่าน ทำใจให้เป็นกลางก่อน แล้วจึงทำบวกได้
พอจิตใจเป็นกลาง จะมีที่ว่างสำหรับเรื่องดีๆๆ ก็จะเกิดอาการปิติ ในวันที่5-6
พอวันที่ 7 เริ่มดีขึ้น คิดได้ ทำได้ วันที่8 ต้องกลับมาทำงาน
ก็ยังดี ที่มีโอกาส
เอาใจช่วยคะ่
สวัสดีค่ะแขก
พี่ไปได้ 3 วัน อาจมีเวลาเพียงเอาเรื่องที่ตกค้างในจิตใจออก อาการปิติจะเกิดใน Day 5-6
ถึงแม้ว่าเราไม่สามารถไปได้นานกว่านั้น ก็ยังดีนะที่เรามีโอกาส
กลับมาจะเล่าให้ฟังนะคะว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง