การเป็นครู

        แม้แต่ชั้นเรียนที่ดีที่สุดก็ยังดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบไม่ได้ทุกๆวันในความจริง แทบไม่มีชั้นเรียนใดที่ขับเคลื่อนด้วยลูกสูบทุกกระบอกได้ตลอดเวลา งานสอนเป็นอาชีพที่ท้าทาย ต้องอาศัยการผสมผสานระหว่างความหวัง ความศรัทธา ความรัก และเทคนิคมากมาย เพื่อชักนำนักเรียนให้ก้าวไปตามเส้นทางสายยาวทอดสู่จุดหมายปลายทาง แล้วยามต้องเผชิญกับอุปสรรคขวากหนาม ครูควรทำอะไรบ้างเพื่อประคองสติและอารมณ์ให้มั่นคงดังเดิม  แง่คิดดังนี้

      ใจเย็นๆ ถ้านักเรียนไม่เข้าใจบทเรียนที่สอนในครั้งแรก ขอให้ครูใจเย็นๆ

      การเดินทางสำหรับเด็กถือเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษา การเดินทางสำหรับผู้ใหญ่คือส่วนหนึ่งของประสบการณ์

     งานสอนมักทำให้คนเย่อหยิ่งอหังการจนลืมไปว่าตนเองเป็นคนเขลาเบา

     แม้แต่คนที่สมองตื้อเรียนรู้ไม่ได้ก็หันมายึดอาชีพครู แล้วความกระตืนรือร้นในการศึกษาของพากเราก็เลยจบลงตรงนี้นี่เอง

     ศิลปะคือรูปแบบหนึ่งของการปลดปล่อยอารมณ์เก็บกด

     หนังสือคือเพื่อนที่สงบปากสงบคำที่สุด มีความเสมอต้นเสมอปลายมากที่สุด เป็นที่ปรึกษาที่ฉลาดและเข้าใจถึงได้ง่ายที่สุด รวมทั้งเป็นครูที่มีความอดทนมากที่สุดด้วย

     เมื่อเธอโหนอยู่ตรงปลายเชือก จงขมวดปมแล้วยึดเอาไว้ให้มั่น

     การเป็นตัวของตัวเองและก้าวไปได้ไกลเท่าที่ศักยภาพจะนำไปถึงคือเป้าหมายเดียวของชีวิต

    ความหวังเดียวสำหรับผมที่จะช่วยไถ่บาปให้มนุษย์ได้อยู่ที่การสอน

    โดยปกติพวกที่เป็นฝ่ายรับเพียงอย่างเดียวมักไม่มีความสุข ตรงกันข้ามพวกที่เป็นฝ่ายให้มักสุขใจ คุณสามารถเป็นผู้ให้ได้อย่างง่ายดาย เพียงแต่หยิบยื่นเศษเสี้ยวจากตัวตนคุณให้กับผู้อื่น เช่น การแสดงความมีน้ำใจ การหาทางช่วยเหลือ ถ้อยคำชื่นชม การช่วยประคองให้พ้นอุปสรรคขวากหนาม การแสดงความเข้าใจ ตลอดจนการให้คำแนะนำอย่างถูกกาลเทศะ คุณเป็นฝ่ายให้ใด้โดยนำความคิดของคุณมาแต่งแต้มด้วยความเอื้ออาทรจากดวงจิต จากนั้นก็นำไปหยิบยื่นใส่ไว้ในสมองและดวงใจของผู้รับ

   สุดท้ายปิดท้าย

           เสียงหัวเราะเปรียบเสมือนเมล็ดพันธุ์ ที่เฝ้ารอเวลาแทงยอด

           เพียงผลักเบาๆไม่อิดออด   เร่งรีบถ่ายทอดให้ได้ยินและได้ยล

           ยามที่ต้องเผชิญปัญหาหนักหนาในห้องเรียน สิ่งที่ทำให้ผมผ่านช่วงเวลานั้นมาได้คือ ภูมิหลังอันมั่นคงเรื่องความซื่อสัตย์  ความยุติธรรม การใช้เหตุและผล ตลอดจนความตั้งใจจริง ผมไม่ได้รวมความจริงเข้าไปด้วยเพราะมีความจริง มากมายหลากหลายมุมมอง ผมพบว่าการประพฟติปฎิบัติทั้งปวงของผมในปัจจุบันได้แรงหนุนจากการทำใจให้เป็นกลาง ทั้งนักเรียนและคนทั่วไป รวมทั้งการแสวงหาความหมาย และทำความเข้าใจกับชีวิตและการงานของตัวเอง