เด็กๆชื่นชอบสีสัน แต่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในกรอบด้วยเหมือนกัน พวกเขาชื่นชมความงาม แต่ความวุ่นวายก็ทำให้เด็กรำคาญใจและเสียสมาธิ เด็กๆ จะรู้สึกผ่อนคลายและปลอดภัยในบรรยายกาศที่สงบเงียบเยบง่าย แต่ต้องท้าทาย มีการจัดแต่งสถานที่ที่สะดุดตาอยู่เสมอและให้อิสรภาพในการเคลื่อนไหวด้วยในเวลาเดียวกัน
ความสามารถและความสนใจของเด็กแต่ละคนแตกต่างกันอย่างมาก ดั้งนั้นครูจึงควรใส่ใจการสร้างบรรยายกาศในห้องเรียนให้เอื้อต่อการแสดงออกตามความสามารถในรายบุคคล โยทำการสำรวจเรื่องที่เด็กแต่ละคนสนใจ
จงปล่อยให้นักเรียนใช้ประสาทสัมผัส จับต้อง วิทยาศาสตรแทน การอ่าน เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ จงเปิดโอกาสให้พวกเขาได้ใช้ความอยากรู้อยากเห็นอันมีมาโดยธรรมชาติ เพื่อสำรวจและค้นพบความคิดรวบยอดทางวิทยาศาสตร์ในบรรยายกาศการเรียนรู้ที่เป็นกันเองและน่าตื่นเต้น จงจัดเตรียมสื่อทั้งในแบบ สำเร็จรูป และแบบ ทำขึ้นเองให้พร้อม เพื่อว่าเด็กๆ ที่มีความสามารถไม่เหมือนกัน และมีระดับสมาธิไม่เท่ากันจะได้ซึมซับความคิดรวบยอดทั้งที่เรียบง่ายและที่ซับซ้อน ซึ่งมักถูกมองข้ามในช่วงวัยรุ่น จงใคร่ครวญภาษิตเก่าของจีนบทหนึ่งให้ดีกล่าวไว้ว่า ฉันเห็น แล้วฉันก็ลืม ฉันได้ยิน แล้วฉันก็จำได้ แต่ถ้าฉันได้ลงมือทำ ฉันก็จะเข้าใจ
แนวคิดนี้ตั้งอยู่บนหลักปรัชญาพื้นฐานที่ว่า วิทยาศาสตร์คือกระบวนการที่มีนักเรียนเป็นผู้มีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน ครูจงจัดเตรียมอาหารและจัดโต๊ะให้พร้อม จากนั้นก็ปล่อยนักเรียนกินจนเปรม
สิ่งหนึ่งที่ผมกระทำฐานะครูคือ จัดห้องเรียนในลักษณะที่เน้นให้เห็นความสำคัญของคณิตศาสตร์ เมื่อนักเรียนก้าวเข้ามาในห้อง พวกเขาจะได้เห็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยสิ่งที่เกี่ยวข้องกับคณิตศาสตร์ ไม่ว่าจะเป็นโปสเตอร์รูปคนกำลังคิดคำนวณเลข ศูนย์กิจกรรมที่เด็กสามารถเข้ามาเล่นหมุนลูกบิดทางคณิตศาสตร์ เข้ามาแก้โจทย์คณิตศาสคร์ประจำวันหรือเข้ามาเล่นเกมประจำวันเพื่อลับสมอง ผมจะผูกเนกไทที่มีลวดลายตัวเลข แล้วเข้ามาแบ่งปันความกระตืนรือร้นในคณิตศาสตร์กับเด็กๆ ผมมองว่าตัวเองคือพนักงานคณิตศาสตร์ และทุกๆวัน ผมพยายาม ขาย ความเพลิดเพลบินเจริญใจในเรื่องของคณิตศาสตรืให้กับนักเรียนวันใดที่ปราศจากคณิตศาสตร์ วันนั้นคือวันที่ไร้แสงอาทิตย์ นักเรียนมักได้ยินวลีนี้จากปากของผมปล่อยครั้ง เพราะผมเชื่อว่าเด็กไม่ควรกลับบ้านหลังเลิกเรียน โดยที่ยังไม่ได้ใช้หัวคิดคำนวณอะไรเลย
เคล็ดลับประจำวันในชั้นเรียนเป็นสิ่งทีครูทุกคนต้องพึงคิดใส่ใจเสมอ