อย่ารู้สึกอับอายเพราะยอมรับความผิด

        รู้ว่าผิดแล้วปรับปรุงแก้ไข นับว่าประเสริฐที่สุด ที่น่าเสียดายก็คือ รู้ทั้งรู้อยู่ว่าตัวเองทำผิดแต่กลับไม่ยอมรับ ทั้งยังหาข้ออ้างมาปัดให้พ้นตัว คนประเภทนี้มีมากมายจนนับไม่ไหว สาเหตุก็เพราะไม่มีความกล้าหาญพอที่จะยอมรับผิด

         ความยิ่งใหญ่ของคนไม่ได้อยู่ที่ว่า เขาเป็นคนไม่เคยทำอะไรผิดเลยการทำผิดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่คนที่ใฝ่ดีมีคุณธรรมจะมีความกล้าพอที่จะยอมรับความผิดและพยายามปรับปรุงแก้ไขตัวเองเสียใหม่

          กับอีกหลายคนรู้ทั้งรู้ว่าตนกระทำความผิด แต่เจตนาถ่วงเวลาออกไป ไม่ยอมแก้ไขในทันที คนประเภทนี้ไม่เพียง ไม่สามารถชดเชยความผิดพลาด แต่ยังจะตกลงไปสู่บ่อเหวแห่งความชั่วร้ายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เท่ากับหาเรื่องใส่ตัวเองโดยแท้

          คนไม่ใช่เทวดา มีใครบ้างที่ไม่เคยทำผิดทำผิดไม่ใช่เรื่องน่าอาย ที่น่าอายก็คือรู้ว่าผิดแล้วยังทำ หรือ ทำผิดซ้ำๆ หาเหตุผลมากมายมาโต้แย้งหลอกทั้งตัวเองและคนอื่น

          เม่าไหล นักประพันธ์กล่าวว่า "อย่ารู้สึกอับอายเพราะยอมรับความผิด เพราะการยอมรับผิดแสดงให้เห็นว่า บัดนี้ท่านฉลาดขึ้นแล้ว"

          ซีไซ่หลู่ นักประพันธ์กล่าวว่า "ไม่ว่าใครก็สามารพทำผิดได้ จะมีแต่คนโง่เท่านั้นที่ยังคงทำต่อไป"

          ทำความผิดไม่มีอะไรน่าขายหน้า ขอเพียงรู้ผิดแล้วแก้ไข เป็นคนใหม่สร้างผลงานใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมให้กับตัวเองได้ เว้นเสียแต่ยินดีเป็นคนโง่ ให้คนดูถูกไปตลอดชาติ