ฉีดวัคซีนป้องกันโรค "หลงเทคโนโลยี" ไว้ก่อน เพื่อความปลอดภัย ... ก็ผมไม่อยากทำบุญแต่ได้บาปนี่ครับ

    ความจริงผมยังมีเรื่องสืบเนื่องที่เป็นควันหลงจากการพานักศึกษาไปเข้าค่ายกิจกรรมการเรียนรู้ที่สวนป่า มหาชีวาลัยอิสานอีกหลายเรื่องครับ  แต่ขออภัยที่ต้องเบรกเอาไว้ก่อน  ขอพูดถึงเรื่องที่ไปทำมาในวันสองวันนี้แทนครับ

   ผมมีนัดกับครูโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ในวันที่ 19-21 มีนาคม 2551 ในการอบรมเชิงปฏิบัติการเรื่อง "แนวทางพัฒนาการเรียนการสอนโดยใช้ ICT." ซึ่งต้องยกความดีในเบื้องต้นให้แก่ จรัสศรี ปานรังศรี ที่เห็นความสำคัญและประสานงานอย่างดีจนทุกอย่างเป็นไปตามที่เราตั้งใจให้เกิด จะมีขาด มีเกินบ้างก็เป็นไปตามธรรมดาโลก  และไม่ว่า ขาด พอดี หรือ เกิน ... ทุกอย่างคือการเรียนรู้ ครับ

   เสียดายที่ผมมีภารกิจ  พานักศึกษา "ครูพันธุ์ใหม่" 21 คน ไปเข้าค่าย ที่สวนป่า มหาชีวาลัยอิสาน ระหว่าง 15 - 17 มีค. 51  ทำให้ไม่มีโอกาสวางแผนเตรียมการณ์ล่วงหน้าอย่างละเอียดร่วมกัน

   วันแรกผ่านไปด้วยดี ผมเริ่มด้วยการ ชวนคิด ชวนคุย เรื่องแนวทางการประยุกต์ใช้สื่อ ICT เพื่อการเรียนการสอน ด้วยการเสนอแนวคิดตามความเชื่อที่ผมกลั่นกรอง และสั่งสมมาหลายสิบปี เพื่อหาพันธมิตร ที่คิดตรงกัน  เริ่มต้นด้วยการปลุกให้ตื่น และ ตระหนก ต่อเรื่องพิษภัยของ ICT ทั้งชนิดที่เห็นเด่นชัด และ ชนิดที่หลายคนยังมองไม่เห็น เพราะมันแอบแฝงอยู่ในความเก่ง ความมีประสิทธิภาพของ ICT นั่นเอง  ผมไม่ได้พูดเฉยๆ  แต่มีตัวอย่างทั้งจากประสบการณ์จริงของตัวเอง และที่รับรู้มาจากผู้อื่น  ที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อวางยา  ฉีดวัคซีนป้องกันโรค "หลงเทคโนโลยี" ไว้ก่อน เพื่อความปลอดภัย ... ก็ผม  ไม่อยากทำบุญแต่ได้บาป นี่ครับ   

     พอหลังเบรก ผมก็เปลี่ยนเป็นมามองมุมตรงกันข้ามกับที่ว่าไปใน Session แรก ผมบอกว่ามีคนเคยถามว่าผมมองโลกและเรื่องราวต่างๆในแง่ไหน บวก หรือ ลบ  คำตอบของผมคือ "ไม่" ทั้งสองอย่าง แต่ผมจะพยายาม มองโลกและปรากฏการณ์ต่างๆ ในแง่จริง เท่านั้นมีการนำเสนอตัวอย่างสิ่งที่ผมทำจริงๆ และเหตุผลเบื้องหลังการกระทำเหล่านั้น ว่าไปจนเข้าเรื่อง Blog ที่ Gotoknow ในฐานะ Social Software ที่มีพลัง เปลี่ยนชีวิต ตัวผม และอีกหลายๆคน  สร้าง "ฉันทะแท้" ไปจนกระทั่งพักกลางวัน เพื่อเตรียมเริ่มปฏิบัติการ แบบเป็น Direct & Purposeful Experience ต่อในภาคบ่ายครับ .. To be continued !