และแล้วเราหลงลืมหรือ..?หรือระบบมันเป็นอย่างนั้นเอง...
ด้วยผมได้รับสายให้ไปรับเงินเมื่อวาน พอได้เวลาว่าง ผมเลยลงจากขุนเขาหลังเที่ยงไปที่ตีนเขาด้านล่างมีเพื่อนรอพบขอลายเซ็นต์
เปล่า ๆ ผมไม่ใช่คนดังอะไรดอก คืนเพื่อนลาไปปฏิบัติงานนอกพื้นที่เท่านั้นเอง...แล้วผมก็เดินเป็นหุ่นยนต์...ข้ามน้ำทะเลสาบสงขลาเข้าเมืองวันนี้
พอไปถึงเป้าหมาย
เจ้าหน้าที่ช่วยพาไปที่โต๊ะการเงิน...เพื่อรับค่าอ่านรายงานการวิจัย...ตั้งแต่เดือนธันวาปีที่แล้ว...
เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนคะอาจารย์...เช็คนี้หมดเวลาจ่ายแล้วมั้งคะ..พร้อมเอานิ้วมือมานับ...อ๋อ..ยังหรอกคะ...แหม..Cheque นี้ พร้อมจ่ายตั้งแต่ปลายเดือนธันวา ทำไมพึ่งมาบอกเราตอนนี้วะ...ผมนึกอยู่ในใจ...
เออ..เพราะเป็นระบบ...อย่างนี้นี่เอง...เกือบหมดเวลารับเงินเลยครับ...คงเป็นเพราะการหลงลืมของเรา เรื่องของเราเราต้องทวงถามกระนั้นหรือ...ฝากให้คุณช่วยคิด..ฮา ๆ เอิก ๆ
อันนี้ก็..... คิดในใจล่ะกันครับ อิอิ
สวัสดีครับ คุณน้องเอก
แล้วแต่จะคิดนะครับ ฮา ๆ เอิก ๆ
ไปเยี่ยมที่ข้อมูลประวัติน้องเอกมาแล้วละ...
ขอบคุณครับ