เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ทีแล้ว ครูกั๊ตเดินทางไปตามเสียงของหัวใจค่ะ ลืมตาอีกทีก็เจอป้าย "ลพบุรี" อยู่ข้างหน้า

ไม่มีคำอธิบายค่ะ....ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ....จะได้เจอหน้าน้องสาวที่พลัดพรากกันมา 40 กว่าปีแล้ว...... ^ ^

เธอคือ naree suwan เจ้าของบันทึก "เที่ยวคนเดียวไม่เปลี่ยวใจ" ติดตามชมภาพเลยค่ะ....

 

เห็นป้าย "ลพบุรี" แล้ว.....ตื่นเต้นๆ ค่ะ

 

หลังจากแวะหม่ำอาหารเที่ยงกันแล้ว ไกด์สาวพาเข้าวังค่ะ "พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ สมเด็จพระนารายณ์ (พระนารายณ์ราชนิเวศน์)"

 

ที่นี่....ปรางค์สามยอดและศาลพระกาฬ....แหล่งท่องเที่ยวของลพบุรี (รถเยอะมากค่ะ)

 

เธอพาเข้าวัดค่ะ...วัดเวฬุวัน.....เราตื่นตาตื่นใจกับฝูงนกยูงกำลังแผ่แม่เบี้ย....เอ๊ย...รำแพนหางเกี้ยวสาวอยู่

 

 

น้องอ็อดบอกว่า พาพี่มาออกแรงเรียกเหงื่อ....คอเลสเตอรอลจะได้ลดซักที จึงชวนขึ้นบันไดไปนมัสการพระพุทธรูปและชมวิวบนเขา กัดฟันขึ้นบันไดมาถึงขั้นสุดท้าย...446...ต้องนั่งปาด "ไขมัน" อย่างที่เห็น (ได้ผลเกินคาดค่ะ...แหวนที่สวมอยู่หลวมทันทีจนแทบจะหลุดจากนิ้ว)

 

แต่บรรยากาศบนเขาสวยงาม...กราบพระแล้วสูดโอโซนเต็มปอด หายเหนื่อยเลยค่ะ

 

ภาพเบื้องหลัง ของบันทึก "เที่ยวคนเดียวไม่เปลี่ยวใจ" มาจากตากล้องคนนี้เอง

 

ชมแสงสีในเมือง...รอให้เหงื่อแห้งก่อนค่ะ....พระรามแผลงศรไปปักอกใครบ้างหรือยังคะ....สวยงามนะคะ

 

ก่อนกลับบ้านแวะชมเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ แล้วเดินทางกลับบ้าน
(ตลอดทางเราพูดถึงความน่ารักของน้องสาวคนนี้จนถึงสุรินทร์...ขอบคุณค่ะที่ให้การต้อนรับอย่างดี)

.....

เห็นภาพเบื้องหลังแล้ว...อยากชมเบื้องหน้ากันแล้วละซี.....ต้องไปติดตามชมเองแล้วละค่ะ

>>>>> แล้วเราจะมาอีก....นะคะ <<<<<