ผมเห็นรถยนต์แต่ละยี่ห้อ กว่าจะออกจากแค็ตตาล๊อคมาวางโชร์รูมได้ เขาต้องผ่านกระบวนการทดสอบประสิทธิภาพ หาค่ามาตรฐานต่างๆตามหลักวิธีการสร้างยานพาหนะ ค่ามาตรฐานกลางเหล่านี้มีความจำเป็น เพราะมันหมายถึงความปลอดภัยต่อทรัพย์สินและชีวิตของมนุษย์

การลองเครื่องที่ว่านี้ ตั้งชื่อแตกต่างกันไป ในส่วนของระบบการศึกษา เรียกว่ามาตรฐานคุณภาพการศึกษา เจ้าของอู่ชื่อ สมศ. และสำนักตรวจสอบภายใน และอีกหลายสำนักที่ดูแลเรื่องการประเมินผลทางทางวิชาการ

แต่พอมาพิจารณาแผนกวัดและประเมินผลมิติสังคมทุกระดับ ยังไม่มีอู่ที่รับทดสอบเครื่องของสังคม เป็นแต่กำหนดลอยๆ เรื่องคุณธรรม จริยธรรม ซึ่งก็อ่อนเปลี้ยเต็มที เพราะเครื่องมือตรวจสอบไม่ทันสมัย ไม่มีประสิทธิภาพน่าเชื่อถือว่าจะวัดบริบททางสังคมได้  

เรื่องนี้ผมมีประสบการณ์ตรง เมื่อวานก่อนโดนชาวบ้านสอนมวย  ท่านลองสังเกตภาพกระต๊อบไม้ยูคาผสมไม้ไผ่ที่เอามาลงให้ชมสิครับ มันเคาะต่อมโง่ผมจนแตกกระจาย ทำไมผมไม่เอาโจทย์ง่ายๆทำง่ายๆขายง่ายๆ เป็นจุดขายเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง หรือวิสาหกิจชุมชน มีเงิน 10,000บาท สามารถซื้อบ้านอย่างในภาพได้ 2 หลัง ส่วนจะเสริมเติมแต่งยังไงก็จัดการได้อีก ไฟฟ้า พัดลม ห้องน้ำ มุมกาแฟ มุมนั่งเม๊าท์ มุมหน้าบูดไม่ต้อง?  

ถ้าคิดออกเช่นนี้ บ้านเอื้ออาทรฉบับเศรษฐกิจพอเพียง ตั้งโค่โม่อยู่นี่เอง สร้างแล้วแบกไปตั้งไว้ที่ไหนก็ได้ เป็นการย้ายบ้านตามใจผู้อยู่ได้จริง เหม็นหน้าเจ้าคนนี้ ก็ยกย้ายไปตั้งไว้ที่อื่น รึย้ายไปตั้งในท้องไร่ท้องนา ในวัด ในโรงเรียน หรือแม้แต่จะสร้างเป็นอภินันทการให้แม่ยาย หรือน้องภรรยาก็ดูไม่น่าเกลียด

ผมนี่แหละเจ้าตัวปลูก ตัวป่วน ยูคาลิปตัสอย่างแท้จริง  ผมยังมีไม้ไผ่ ไม้พื้นเมืองโตพอที่จะทำบ้านลักษณะนี้ได้เป็นพันหลัง ต่อแต่นี้ไป ผมจะสร้างตั้งๆไว้ ใครชอบใจก็ถอยปิคอัพมาแบกขึ้นรถ ขายบ้าง อยู่บ้าง แจกบ้าง สร้างวิสาหกิจชุมชนฉบับลูกทุ่งอีสาน

อีกส่วนหนึ่งก็จะออกแบบให้ประณีตกว่านี้หน่อย สร้างเสร็จจะยกไปรวมกันไว้ในดงดอกลำดวน ทำสะพานเดินไปมาหากันได้สะดวก มีจุดแวะมุมน้ำชา อาบแดด และลานสาวกอด ในเรื่องห้องน้ำขอปรึกษาอาจารย์แป๋ว จะให้ทำห้องน้ำรวมแบบญี่ปุ่น หรือทำแยกรอบๆต้นไม้ หมายความว่ามีวัสดุกั้นรอบ ฝักบัวยื่นเหนือศีรษะ ท่านก็อาบน้ำชมวิวโล่งโจ้งข้างบนไป  ..ข้อดีคือได้รดน้ำต้นไม้ไปด้วย อีสานแล้งน้ำหายาก ต้องใช้ประโยชน์สูงสุด ใครที่ไม่ค่อยขัดสีฉวีวรรณ มาที่นี่แนะนำขัดผิวเยอะๆ จะได้เป็นปุ๋ยให้แก่ต้นไม้ จะเอาสก๊อตไบส์ หรือใยบวบ มีให้เลือก ครับผม!

หมู่บ้านสกุลเฮ..แค่คิดก็สนุกแล้ว ผมจะติดป้ายไว้เป็นอนุสรณ์ เอาชื่อคนดีมาตั้งเป็นชื่อบ้านแต่ละหลัง สร้างเสร็จก็จะถ่ายภาพส่งขึ้นบล็อก แล้วบอกเจ้าตัวว่านี้คือบ้านที่สร้างให้นะ ช่วยกันตั้งชื่อหน่อย เอาให้กิ๊บเก๋อย่างไรก็ได้ เช่น บ้านครูดร.อ้อย บ้านตะหลิวทองคำ บ้านป้าจุ๋ม บ้านลุงเอก บ้านน้าอึ่งอ๊อบ บ้านคุณแป๊ด บ้านแพนด้าลิฮุ่ย บ้านอาจารย์Handy บ้านป้าแดง บ้านคุณนายสะอาด บ้านอาจารย์บัวปริ่มน้ำ บ้านเล่าฮู บ้านกามมิตหนุ่ม บ้านลูกชายโทน  บ้านราณี บ้านลูกหว้า บ้านคนชอบวิ่ง บ้านอัยการชาวเกาะ บ้านเจ้าเอก บ้านอ.หมู บ้านพี่นิด บ้านเจ้าหนิง บ้านดวงพร บ้านน้าสร้อย บ้านเล็กดีรสโต บ้านแผ่นดิน บ้านเจ้าสายลม บ้านอาจารย์แป๋ว บ้านConductor บ้านป้าเจี๊ยบ บ้านน้าศศินันท์ บ้านบางทราย บ้านเกษตรยะลา บ้านจุฑารัตน์ บ้านเจ้าแก่น ท่านที่ไม่มีชื่อไม่ต้องห่วง รับประกันได้ว่ามีแจกครบทุกคนในสกุลเฮ

ค่าสร้างบ้านมันไม่เท่าไหร่หร๊อก!  ค่าเจิม ค่าจัดงานวันเปิดหมู่บ้านนี่สิ ทุกคนต้องนุ่งเตี่ยว ปะแป้ง ทัดดอกจำปา ..เยื้องย้ายออกจากบ้านแต่ละคน มาร่วมงานปาร์ตี้

วันเปิดหมู่บ้านสกุลเฮ 

แค่นึกภาพก็อลังการณ์แล้ว ผมชื่อว่า คุณหมอสุธีคงไปคิดต่อว่า จะเปิดงานให้พิลึกพิลั่นได้อย่างไร เชื่อมือ เชื่อหัวไอ้เรืองเถอะ

เฮ้อ! ถ้าครูบารวย มันก็ยุ่งยังงี้แหละพี่น้อง

ถึงบ้านไม่สวยแต่พอดูได้

แถมยังรวยน้ำใจนะจ๊ะ

บางคนถามว่า..

ทำยังไงจะมีบ้านสักหลัง ตั้งอยู่ในหมู่บ้านสกุลเฮนี้

ต้อง..จ่ายค่ามัดจำเท่าไหร่?

งานนี้ ไม่ต้องชิงโชค ไม่ต้องผ่อนดาวน์

เดินมากอดดื้อๆ ก็จ่ายแล้ว

บางคนอยากได้หลายหลัง ขอกอดหลายครั้ง!

กติกามีไว้ว่า..

งานนี้ ขอกอดเดียว ขอรับ

กอดกี่ครั้ง ก็หลังเดียว เท่านั้น

กล้ากอด มีรึ มิกล้า แจก !!